![[Valid Atom 1.0]](images/valid-atom.png "Valid Atom 1.0")
This is a valid Atom 1.0 feed.
This feed is valid, but interoperability with the widest range of feed readers could be improved by implementing the following recommendations.
... r.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2 ...
^
... r.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2 ...
^
... ΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://sch ...
^
... eds/3409832938095967179/posts/default'/><link rel='alternate' type='text ...
^
line 1, column 0: (42 occurrences) [help]
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blog ...
line 1, column 0: (44 occurrences) [help]
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blog ...
line 1, column 0: (44 occurrences) [help]
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blog ...
line 790, column 0: (11 occurrences) [help]
ό,τι φέρνει περισσότερα views και likes.<p></p><p>&nbs ...
line 790, column 0: (9 occurrences) [help]
ό,τι φέρνει περισσότερα views και likes.<p></p><p>&nbs ...
line 790, column 0: (9 occurrences) [help]
ό,τι φέρνει περισσότερα views και likes.<p></p><p>&nbs ...
line 1247, column 0: (15 occurrences) [help]
θίξανε έναν μαθητή».</li></ul><table border="0" cel ...
θίξανε έναν μαθητή».</li></ul><table border="0" cel ...
line 1265, column 0: (6 occurrences) [help]
<td align="left" class="m_5495814741192700799mcnIm ...
line 1552, column 19783: [help]
... ></div></div></div></content><link rel='replies' ty ...
^
line 1552, column 19783: [help]
... ></div></div></div></content><link rel='replies' ty ...
^
line 1552, column 19783: [help]
... ></div></div></div></content><link rel='replies' ty ...
^
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179</id><updated>2026-06-03T16:50:53.567+03:00</updated><category term="Featured"/><category term="Πολιτική"/><category term="Κοινωνία"/><category term="Ημερολόγιο"/><category term="Κόσμος"/><category term="ΜΜΕ"/><category term="Ιστορία"/><category term="Πρόσωπα"/><category term="Οικονομία"/><category term="Μπάτσοι"/><category term="Τέχνες"/><category term="Θρησκεία"/><category term="Παιδεία"/><category term="Φασισμός"/><category term="Εργατικά"/><category term="Κορονοϊός"/><category term="Δικαστές"/><category term="Υγεία"/><category term="Περί βίας"/><category term="Μετανάστες"/><category term="Συλλογικότητες"/><category term="Ρουβίκωνας"/><category term="Βίντεο διάφορα"/><category term="ΚΚΕ"/><category term="Δ. Κουφοντίνας"/><category term="Ν.Δ"/><category term="Στρατός"/><category term="Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση"/><category term="Αναρχία"/><category term="Υποκλοπές"/><category term="ΠΑΣΟΚ"/><category term="Καταστολή"/><category term="Ν.Μπογιόπουλος"/><category term="Δημοσκοπήσεις"/><category term="Αθλητισμός"/><category term="Πυρκαγιές"/><category term="Γελοιογραφίες"/><category term="Εργατικά "Ατυχήματα""/><category term="Αγρότες"/><category term="Φυλακές"/><category term="Πλειστηριασμοί"/><category term="Φωτογραφίες"/><category term="Παλαιστίνη"/><category term="Βουλή"/><category term="ΔΝΤ"/><category term="Θ. Πάγκαλος"/><category term="Εκλογές"/><category term="Ισραήλ"/><category term="Free Gaza 2010"/><category term="Συνασπισμός"/><category term="Τραγούδια"/><category term="Eργατικά"/><category term="Γ. Καρατζαφέρης"/><category term="Δημήτρης Καζάκης"/><category term="Ελληνοφρένεια"/><category term="Φ. Κουβέλης-Δημοκρατική Αριστερά"/><category term="Αφγανιστάν"/><category term="Σύριζα"/><category term="Τραπεζίτες"/><category term="ΓΣΕΕ"/><category term="Επαναστατικός Αγώνας"/><category term="17 Νοέμβρη"/><category term="Τουρκία"/><category term="Χανιά Κρήτης"/><category term="ΕΥΠ"/><category term="ΜΚΟ"/><category term="Γεγονότα του Δεκέμβρη"/><category term="Παιδοβιαστές"/><category term="Κοινωνική Αληλεγγύη"/><category term="Λ. Λαζόπουλος"/><category term="Μ. Τριανταφυλλόπουλος"/><category term="Μ. Χρυσοχοϊδης"/><category term="Περί ένοπλης μειοψηφικής βίας"/><category term="Λιάνα Κανέλλη"/><category term="Πρωτομαγιά"/><category term="ΝΑΤΟ"/><category term="Κινηματογράφος"/><category term="Εφραίμ"/><category term="Οικολογία"/><category term="Παρέμβαση Εκπαιδευτικών για τη ρήξη και την ανατροπή!"/><category term="Κωνσταντίνα Κούνεβα"/><category term="Ν. Χατζηνικολάου"/><category term="Ντόρα Μπακογιάννη"/><category term="Ομπάμα"/><category term="Πολιτισμός"/><category term="Βιβλιοπαρουσίαση"/><category term="Π. Ψωμιάδης"/><category term="Περί bloggers"/><category term="Free Gaza"/><category term="Μ. Χριστοφοράκος"/><category term="Περιβάλλον"/><category term="Free Gaza Αναδημοσίευση από "ΚΟΝΤΡΑ""/><category term="UNFOLLOW"/><category term="Απαλλοτριώσεις"/><category term="Γ. Πρετεντέρης"/><category term="Σ. Χατζηγάκης"/><category term="Διατροφή"/><category term="Πυρήνες της Φωτιάς"/><category term="ΣΕΒ"/><category term="ΕΛΜΕ Χανίων"/><category term="Οι φίλοι των Γραμμάτων και των Τεχνών"/><category term="ΟΗΕ"/><category term="Προκηρύξεις"/><category term="Σέχτα Επαναστατών"/><category term="Τ. Αθανασόπουλος"/><category term="Δελαστίκ"/><category term="Θ. Αναστασιάδης"/><category term="Θ. Ηλιόπουλος"/><category term="Ν. Κακαουνάκης"/><category term="Π. Τατούλης"/><category term="Γ. Τράγκας"/><category term="Ν. Κουνταρδάς"/><category term="Πρόσφυγες"/><category term="Γ. Παπαγιάννης"/><category term="ΧΥΤΑ Λευκίμμης"/><category term="Κ. Μίχαλος"/><category term="Μ. Κουρής"/><category term="Σπύρος Χατζάρας"/><category term="Χρηματιστήριο"/><category term="Βάση της Σούδας"/><category term="Δημήτρης Δαμασκηνός"/><category term="Κρήτη"/><category term="Ν. Κακλαμάνης"/><category term="Να λέμε και καμιά μαλακία"/><category term="Πολυτεχνείο"/><category term="Σ. Κόκκαλης"/><category term="Θ. Παπανικολάου"/><category term="Ισπανικός Κινηματογράφος"/><category term="Ολυμπιακή Αεροπορία"/><category term="Σλαβομακεδόνες"/><category term="Τρομοϋστερία"/><category term="Taser stun guns"/><category term="f"/><category term="video"/><category term="Κ. Χαρδαβέλας"/><category term="Μενέλαος Λουντέμης"/><category term="Πάνος Τζαβέλας"/><category term="Παρελάσεις"/><category term="0"/><category term="Άρης Βελουχιώτης"/><category term="Έλλη Αλεξίου"/><category term="Αλέξης Γρηγορόπουλος"/><category term="Γυναικοκτονίες"/><category term="ΗΠΑ"/><category term="Ναζισμός"/><category term="Π. Κετίκης"/><category term="Πάτρα"/><category term="Ρατσισμός"/><category term="Σάββας Ξηρός"/><category term="Σομαλία"/><category term="Φωτεινή Τσαλίκογλου"/><category term="Χ. Νικολιτσόπουλος"/><category term="Χημικά"/><category term="19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ"/><category term="Eldorado Gold"/><category term="FLEX"/><category term="KKE"/><category term="Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Αγώνας της Κρήτης""/><category term="Γαύδος"/><category term="Δημήτρης Μακρέας"/><category term="Η"/><category term="Θέμος Κορνάρος"/><category term="Καραταμπάνης"/><category term="Λεπροκομείο"/><category term="Μενέλαος Λουντέμης Αναδημοσίευση από τον Αγώνα της Κρήτης"/><category term="ΟΙΕΛΕ"/><category term="ΟΛΜΕ"/><category term="Παλαιοκώστας"/><category term="Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση"/><category term="Πολιτικοί Πρόσφυγες"/><category term="Πριν"/><category term="Ράδιο Αρβύλα"/><category term="Σπίτι των Εξορίστων"/><category term="Σπιναλόγκα"/><category term="Στρατόπεδα συγκέντρωσης"/><category term="ΥΠΑΙΘ"/><category term="Φωτεινή Πιπιλή"/><category term="Dorina Anton-Talaz"/><category term="ETUCE"/><category term="ETUI"/><category term="Education International"/><category term="El dorado"/><category term="ExxonMobil"/><category term="ILO"/><category term="John Hersey"/><category term="Mutual Defense Cooperation Agreement- MDCA"/><category term="NATO"/><category term="Rosa Nera"/><category term="State Department"/><category term="Total"/><category term="Walt Disney"/><category term="Έρικ Τζ. Χομπσμπάουμ"/><category term="ΑΚΤΩΡ"/><category term="Αδόλφος Χίτλερ"/><category term="Αλέκος Μαθιούδακης"/><category term="Αμβλώσεις"/><category term="Αναδημοσίευση από eparxies.gr"/><category term="Αναδημοσίευση από τα Ρεθεμνιώτικα Νέα"/><category term="Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο katiousa.gr"/><category term="Αναπτυξιακό νομοσχέδιο"/><category term="Αναρχική Ομοσπονδία"/><category term="Αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα"/><category term="Αντρές Γουντ"/><category term="Ανώγεια"/><category term="Απόστολος Πατελάκης"/><category term="Αριστομένης Συγγελάκης"/><category term="Ατομική βόμβα"/><category term="Βιάννος"/><category term="Βικτωρία Θεοδώρου"/><category term="Γερμανία"/><category term="Γιάννης Βεάκης"/><category term="Γιούρι Γκαγκάριν"/><category term="Γιώργος Χουλιάρας"/><category term="Γκιόνα"/><category term="ΔΕΗ"/><category term="ΔΟΕ"/><category term="Δήμος Χανίων"/><category term="Δημήτριος Δημητρίου/Νικηφόρος"/><category term="ΕΕ"/><category term="ΕΕΔΥΕ"/><category term="ΕΛ.ΠΕ."/><category term="ΕΛΑΣ"/><category term="ΕΠΑΛ Καντάνου"/><category term="ΕΡΓΑΝΗ"/><category term="ΕΦΚΑ"/><category term="Εθνική Αντίσταση"/><category term="Εθνικισμός"/><category term="Ειρήνη Γκίνη"/><category term="Εκκλησία"/><category term="Ελίνα Κρομμύδα"/><category term="Ελληνικός Χρυσός"/><category term="Εμφύλιος πόλεμος"/><category term="Εξορύξεις"/><category term="Επικό θέατρο"/><category term="Επιτροπή Ειρήνης Χανίων"/><category term="Ερφατικά"/><category term="Εσπερινό ΓΕ.Λ. Χανίων"/><category term="Ευρωπαϊκή Ένωση"/><category term="Ηλίας Σπαντιδάκης"/><category term="Ηράκλειο Κρήτης"/><category term="Ηρακλής Κοσσιβάκης"/><category term="Θάνος Τζήμερος"/><category term="Ιάκωβος Καμπανέλλης"/><category term="Ιδιωτικά κολλέγια"/><category term="Ιδιωτικοποίηση"/><category term="Ισλαμικό Κράτος"/><category term="Ιστο"/><category term="Ιτζεδίν"/><category term="Ιωάννης Πασσαδάκης"/><category term="ΚΕΝΑΠ"/><category term="Κατερίνα Βλοντάκη"/><category term="Κώστας Τασούλας"/><category term="Λάζαρος Σκυλάκης"/><category term="Λιβύη"/><category term="Λούης Τίκας"/><category term="Μ. Βρεταννία"/><category term="Μάνος Ελευθερίου"/><category term="Μάρθα Ρόσλερ"/><category term="Μάρω Δούκα"/><category term="Μίκης Θεοδωράκης"/><category term="Μανδραγόρας"/><category term="Μαράθι Ακρωτηρίου"/><category term="Μαρί-Τερέζ Χαρτζουλάκη"/><category term="Μαρία Λιουδάκη"/><category term="Μαργαρίτες Μυλοποτάμου"/><category term="Μαρτυρίες εξόριστων γυναικών"/><category term="Μαρτυρικά Χωριά"/><category term="Μουσείο Ολοκαυτώματος Βιάννου"/><category term="Μπέρτολτ Μπρεχτ"/><category term="ΝΑΡ"/><category term="Νίκος Μπελογιάννης"/><category term="Νίκος Περακάκης"/><category term="Νίκος Τζανακάκης ή Δροσερός"/><category term="Νικόδημος Αγιορείτης"/><category term="Νικόλαος Τσουρής"/><category term="Ξενοφοβία"/><category term="Ο λαβύρινθος του Πάνα"/><category term="ΠΑΣΔ"/><category term="Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος"/><category term="Παρατηρητής Χανίων"/><category term="Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις στο Δημόσιο"/><category term="Παύλος Γύπαρης"/><category term="Παύλος Σιδηρόπουλος"/><category term="Περιγραφική αξιολόγηση"/><category term="Περιμένοντας το Ουράνιο Τόξο"/><category term="Πολυτεχνείο Κρήτης"/><category term="Προσοντολόγιο"/><category term="Πρωτοβουλία Αντίστασης"/><category term="Ρέθυμνο"/><category term="Ρίτσαρντ Ντώκινς"/><category term="Ρουμανία"/><category term="Ρόζα Ιμβριώτη"/><category term="ΣΔΙΤ"/><category term="ΣΕΠΕ Χανίων"/><category term="ΣΕΤΕ"/><category term="ΣΣΕ"/><category term="ΣΥΒΧΑ"/><category term="Σκινές Χανίων"/><category term="Σκουριές"/><category term="Σοφία Ζαχαράκη"/><category term="Στέγη"/><category term="Στέφανος Πρώιμος"/><category term="Στέφανος Σκαράκης"/><category term="Σταύρος Καλλέργης"/><category term="Σταύρος Παπουτσάκης"/><category term="Συμβούλιο Γυναικών της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας"/><category term="Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA)"/><category term="Συντονιστικό Αναπληρωτών Αδιόριστων Εκπαιδευτικών"/><category term="Σύνδεσμος Εστιατορίων και Μαγειρείων Ν. Χανίων"/><category term="Τάκης Φίτσος"/><category term="Τάσος Βουρνάς"/><category term="Τίνα Μπιρμπίλη"/><category term="Τρίκερι Μαγνησίας"/><category term="Υπαρξισμός"/><category term="Φιλοσοφία"/><category term="Φραγκίσκος Λαγωνικάκης"/><category term="Φωτογραφικό-Κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ"/><category term="Φώτης Ματσάκας"/><category term="Χαλκιδική"/><category term="Χιροσίμα"/><category term="Χοσέ Λουίς Κουέρδα"/><category term="Χοσέ Μαρτί"/><category term="Χρηστοήθεια των Χριστιανών"/><category term="περιοδικό "Ο Νουμάς""/><category term="Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης"/><title type='text'>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default?start-index=26&max-results=25'/><author><name>giorgis</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18356844234624638515</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>48259</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-7493341362299454742</id><published>2026-06-01T15:18:35.199+03:00</published><updated>2026-06-01T15:18:35.200+03:00</updated><title type='text'>Ο Μαραντζίδης στην υπηρεσία του Φόρεϊν Όφις</title><content type='html'><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Ke8QazGKRAYyfyK0glYUt0BMjlLqXwF56v3uQ1440YC-XablzybYL-fbTlsCpL1HUhu5Hl96SRhaQsnNB3vFfuExjsLI7PfhuT3i8r7tq23nr65ei6cX2b8buzryJwVAUfP_6UW8EVwGv96jAU-SE9o7fwv842-IpVClQqqCUNmfPozbbXvyI_9vj5s/s1024/marantzidis-efim-1024x577.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="577" data-original-width="1024" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Ke8QazGKRAYyfyK0glYUt0BMjlLqXwF56v3uQ1440YC-XablzybYL-fbTlsCpL1HUhu5Hl96SRhaQsnNB3vFfuExjsLI7PfhuT3i8r7tq23nr65ei6cX2b8buzryJwVAUfP_6UW8EVwGv96jAU-SE9o7fwv842-IpVClQqqCUNmfPozbbXvyI_9vj5s/s320/marantzidis-efim-1024x577.jpg" width="320" /></a></div>Αποκαλύψεις των Anonymous εμφανίζουν τον σημερινό εξ απορρήτων του Αλέξη Τσίπρα να έχει συμμετάσχει σε δράσεις ΜΚΟ που είχαν στόχο την αντιρωσική προπαγάνδα.<p></p><p>&nbsp;&nbsp;<br />Tον Νοέµβριο του 2018 οι Anonymous τράβηξαν την κουρτίνα µιας δραστηριότητας που µέχρι τότε εξελισσόταν µακριά από τα φώτα της δηµοσιότητας. Κοµµάτι του παζλ των αποκαλύψεων που ακολούθησαν ήταν και ο σηµερινός εξ απορρήτων του Αλέξη Τσίπρα πανεπιστηµιακός Νίκος Μαραντζίδης.&nbsp;<br /><br />Πώς όµως συνδέθηκε το όνοµα µε µια «αόρατη αλυσίδα εντολών»; Ας πάρουµε τα πράγµατα από την αρχή.&nbsp; &nbsp;<br />Πίσω από τον τίτλο της ΜΚΟ διαγραφόταν ένας µηχανισµός που συνδεόταν µε το Φόρεϊν Οφις και χρηµατοδοτούνταν από το ίδιο το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών, γεγονός που η ίδια η Integrity Initiative παραδέχτηκε αργότερα.&nbsp;<br />&nbsp;<br />Με σηµαία την ανάσχεση της ρωσικής επιρροής, η Βρετανία είχε αναπτύξει σε ολόκληρη την Ευρώπη ένα πλέγµα συνεργατών που εκτεινόταν από τον ακαδηµαϊκό χώρο µέχρι τα ΜΜΕ. Σκοπός δεν ήταν απλώς η παραγωγή αναλύσεων ή η καταγραφή φαινοµένων παραπληροφόρησης.&nbsp;<br /><br />Πραγµατικός στόχος, σύµφωνα µε όσα αποκαλύφθηκαν, ήταν η διαµόρφωση ενός δικτύου ικανού να επηρεάζει τον δηµόσιο διάλογο και να παρεµβαίνει σε κρίσιµες πολιτικές εξελίξεις.&nbsp;<br /><br />Οι οµάδες αυτές δεν λειτουργούσαν αυτόνοµα. Η τακτική των επιµέρους οµάδων εµφανίζεται να συντονίζεται µέσω της Integrity Initiative, µε τις κατά τόπους βρετανικές πρεσβείες να δίνουν εντολές για τον τρόπο µε τον οποίο θα αναπτύσσουν τη δράση τους στις χώρες όπου δραστηριοποιούνταν.&nbsp;<br />Παρέµβαση στην Ισπανία<br /><br />Το πώς λειτουργούσε στην πράξη αυτός ο µηχανισµός φάνηκε ξεκάθαρα στην Ισπανία. Εκεί η Integrity Initiative εµφανίζεται να συµµετέχει σε οργανωµένη εκστρατεία κατά του διορισµού του πρώην στρατιωτικού Πέδρο Μπάνιος στην Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας.<br /><br />Μέσα από συντονισµένη κινητοποίηση µέρους των ισπανικών ΜΜΕ επιχειρήθηκε να ανατραπεί µια κυβερνητική επιλογή στο όνοµα της αντιµετώπισης του «ρωσικού κινδύνου», αναδεικνύοντας έναν ρόλο που, σύµφωνα µε τους επικριτές της, ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια µιας απλής πρωτοβουλίας ενηµέρωσης και ανάλυσης.<br /><br />Το διακύβευµα δεν ήταν η δηµοσιογραφική κριτική απέναντι στη ρωσική επιρροή, αλλά η διαµόρφωση εξελίξεων µέσα από συντονισµένες µιντιακές παρεµβάσεις.&nbsp;<br />Η επιχείρηση «Ελλάδα»&nbsp;<br /><br />Το 2017 η Ελλάδα αναδείχτηκε σε χώρα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Integrity Initiative. Στα εσωτερικά κείµενα της οργάνωσης αναφέρεται ως µια χώρα που λόγω πολιτικής και οικονοµικής αστάθειας αλλά και ιδιαίτερων ιστορικών συνθηκών θεωρούνταν ιδιαίτερα ευάλωτη στη ρωσική επιρροή και στις επιχειρήσεις παραπληροφόρησης.<br /><br />Για τον σκοπό αυτό η οργάνωση φέρεται να έστησε στην Ελλάδα ένα σχήµα µε δύο διακριτές οµάδες αµφότερες υπό τον συντονισµό του Λονδίνου. Η µία οµάδα είχε ως βάση τη Θεσσαλονίκη και αναπτύχθηκε κυρίως από µέλη της πανεπιστηµιακής κοινότητας. Τα ίχνη της Integrity Initiative φαίνεται να φτάνουν στο ΑΠΘ.&nbsp;<br /><br />Στα έγγραφα των Anonymous γίνεται αναφορά σε ακαδηµαϊκή µελέτη που εξετάζει τον τρόπο µε τον οποίο ελληνικά ΜΜΕ διαχειρίστηκαν την υπόθεση της δηλητηρίασης του πρώην Ρώσου διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκριπάλ στη Βρετανία το 2018, γεγονός που προκάλεσε σοβαρή διπλωµατική σύγκρουση µεταξύ ∆ύσης και Ρωσίας.<br /><br />Η µελέτη φέρει την υπογραφή του διδάσκοντος του τµήµατος ∆ηµοσιογραφίας του ΑΠΘ Παναγιώτη Πασχαλίδη και δηµοσιεύτηκε στην επίσηµη ιστοσελίδα της Integrity Initiative, γεγονός που καταδεικνύει τη σύνδεση του συγκεκριµένου ερευνητικού έργου µε το δίκτυο της οργάνωσης.<br /><br />Όταν το Documento επικοινώνησε µαζί του, ο Π. Πασχαλίδης δήλωσε ότι δεν είχε γνώση της διαρροής των εγγράφων στα οποία γινόταν αναφορά στο όνοµά του.<br />Το παρατηρητήριο<br /><br />Τα διαρρεύσαντα έγγραφα αποκαλύπτουν και ένα δεύτερο, πιο οργανωµένο σκέλος δραστηριότητας, που συνδέεται µε το Πανεπιστήµιο Μακεδονίας και ένα σχέδιο δηµιουργίας µηχανισµού παρακολούθησης των µέσων ενηµέρωσης και της κοινής γνώµης µέσω της ίδρυσης Παρατηρητηρίου ΜΜΕ.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα πρόσωπο που επανέρχεται διαρκώς στις αναφορές της οργάνωσης: ο Νίκος Μαραντζίδης. Η παρουσία του στα έγγραφα της Integrity Initiative δεν περιορίζεται σε µια απλή αναφορά ονόµατος. Στις 14 ∆εκεµβρίου 2017 πρόσωπο που συνδέεται µε την οργάνωση συναντάται στην Αθήνα µε τη Σίσσυ Αλωνιστιώτου και τον δηµοσιογράφο της «Καθηµερινής» Ηλία Μαγκλίνη.<br /><br />Στην αναφορά που ακολουθεί οι δύο δηµοσιογράφοι µαζί µε τον Ν. Μαραντζίδη εµφανίζονται να δέχονται επιθέσεις από δεξιό έντυπο και να χαρακτηρίζονται «προδότες».&nbsp;<br /><br />Στο ίδιο κείµενο ο συντάκτης µεταφέρει τις απόψεις του Ν. Μαραντζίδη για τη ρωσική επιρροή στην Ελλάδα και ειδικότερα για τον ρόλο του Ιβάν Σαββίδη. «Ο Νίκος (σ.σ.: Μαραντζίδης) πιστεύει ότι (σ.σ.: ο Σαββίδης) είναι απεσταλµένος του Πούτιν. Ο ρόλος του Σαββίδη είναι να προετοιµάσει το έδαφος για την επέκταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και κατ’ επέκταση του ρωσικού ελέγχου στην Ελλάδα».<br /><br />Σύµφωνα µε τον συντάκτη του εγγράφου, «η ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διαθέτει µοναστήρια κοντά στη Θεσσαλονίκη τα οποία παρέχουν οικονοµική βάση για τις επιχειρήσεις τόσο του Σαββίδη όσο και ρωσικού ενδιαφέροντος στην περιοχή».<br />Ο Μαραντζίδης ζητά €25.000&nbsp;<br /><br />O συντάκτης της αναφοράς παρουσιάζει τον Ν. Μαραντζίδη ως το κατάλληλο πρόσωπο για να αναλάβει πιο οργανωµένη δράση απέναντι σε αυτό που η Integrity Initiative θεωρούσε ρωσική προπαγάνδα. Ως λύση προτείνει τη χρηµατοδότησή του για τη δηµιουργία «παρατηρητηρίου προπαγάνδας», σηµειώνοντας ότι ο Ν. Μαραντζίδης ζητά 25.000 ευρώ ετησίως για τη λειτουργία του.<br /><br />Στην ίδια αναφορά επισηµαίνεται ότι η Σ. Αλωνιστιώτου και ο Ηλ. Μαγκλίνης εµφανίζονται πρόθυµοι να συναντηθούν µαζί του, ενώ ο Ν. Μαραντζίδης περιγράφεται ως πανεπιστηµιακός που έχει κατά καιρούς διατυπώσει θέσεις που αµφισβητούν τις δυνατότητες πολιτικής επικράτησης της Ν∆, παραµένοντας ωστόσο σε µεγάλο βαθµό εκτός έντονης δηµόσιας κριτικής.&nbsp;<br /><br />Λίγους µήνες αργότερα τα έγγραφα καταγράφουν διαφορετική εικόνα. Σε αναφορά που αφορά προγραµµατισµένη συνάντηση στην οικία της Σ. Αλωνιστιώτου στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 2018 αναφέρεται: «Ο Νίκος αισθάνεται προδοµένος και έχει µετακινηθεί γράφοντας άρθρα που υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ».&nbsp;<br />Η σύµβαση του Μαρτίου 2018&nbsp;<br /><br />Τον Μάρτιο του 2018, η ιδέα ενός παρατηρητηρίου φαίνεται να αποκτά πιο συγκεκριµένη µορφή. Ανάµεσα στα έγγραφα που διέρρευσαν περιλαµβάνεται σύµβαση µε ηµεροµηνία 13 Μαρτίου 2018, η οποία υπογράφεται µεταξύ του βρετανικού Institute for Statecraft και του Πανεπιστηµίου Μακεδονίας, µε εκπρόσωπο τον Ευτύχιο Σαρτζετάκη από το τµήµα Οικονοµικών Επιστηµών.<br /><br />Το Institute for Statecraft συνδέεται άµεσα µε την Integrity Initiative, καθώς παρουσιάζεται επίσηµα ως συνεργαζόµενος φορέας της.<br /><br />Το συµβόλαιο αφορά την ολοκλήρωση ενός πρότζεκτ µε τον τίτλο «Πρώτη φάση του παρατηρητηρίου των ΜΜΕ και των στάσεων της κοινής γνώµης για τα διεθνή ζητήµατα». Το πρόγραµµα θα βρισκόταν υπό τον επιστηµονικό συντονισµό του καθηγητή Ν. Μαραντζίδη.<br /><br />Αποστολή του ήταν η συστηµατική παρακολούθηση των ΜΜΕ και η χαρτογράφηση του τρόπου µε τον οποίο διαµορφώνονται οι αντιλήψεις της κοινής γνώµης σε διεθνή ζητήµατα. Μεταξύ άλλων προβλεπόταν και διενέργεια δηµοσκόπησης σε πανελλαδικό δείγµα 500 πολιτών, µε αντικείµενο τις αντιλήψεις των Ελλήνων για τις διεθνείς εξελίξεις, τους γεωπολιτικούς παίκτες και τον ρόλο της χώρας στο διεθνές σκηνικό. Ο προϋπολογισµός της έρευνας ανερχόταν σε 6.000 ευρώ.&nbsp;<br />Η οµάδα της Αθήνας<br /><br />Στη δραστηριότητα της Integrity Initiative εξίσου σηµαντικό ρόλο φέρεται να διαδραµάτιζε και η οµάδα της Αθήνας που αποτελούνταν από δηµοσιογράφους.<br /><br />Σύµφωνα µε την περιγραφή της οργάνωσης, επρόκειτο για οµάδα που δρούσε διακριτικά έχοντας ως βασικά εργαλεία την αρθρογραφία και τη λειτουργία ενηµερωτικής ιστοσελίδας. Αποστολή της ήταν η ανίχνευση των δικτύων επιρροής που, κατά την εκτίµησή της, συνέδεαν ρωσικά συµφέροντα µε ισχυρούς παράγοντες της ελληνικής οικονοµικής ελίτ.<br /><br />Σύµφωνα µε τα χακαρισµένα έγγραφα, επικεφαλής της ήταν η δηµοσιογράφος ∆έσποινα Αφεντούλη (πρόκειται για την Ινώ Αφεντούλη), που υπηρετούσε στο γραφείο ∆ηµοσίων Σχέσεων του ΝΑΤΟ.<br /><br />Το ίδρυµα ΕΛΙΑΜΕΠ φαίνεται να είναι στην επιρροή της οργάνωσης, µε τους επιστήµονες Θάνο Ντόκο, Ιωάννη Αρµακόλα και Γιώργο Τζογόπουλο να έχουν άµεση επαφή ως µέλη της Οµάδας Ελλάδας.<br /><br />Ιδιαίτερες σχέσεις φαίνεται να υφίσταντο και µε την ιστοσελίδα insidestory.gr και τον ιδιοκτήτη του ∆ηµήτρη Ξενάκη, µε δύο δηµοσιογράφους, την Κατερίνα Οικονοµάκου και τον Γιάννη Γορανίτη, να αναφέρονται και αυτοί από τους Anonymous ως µέλη της οµάδας της Αθήνας στην οποία εµφανίζεται να ανήκει και ο δηµοσιογράφος του insidestory.gr Τάσος Τέλλογλου.&nbsp;<br /><br />Στην «Εκθεση προόδου» της οργάνωσης ο Τ. Τέλλογλου αξιολογείται ότι έχει «άµεση επαφή και ευθυγράµµιση µε τη γερµανική πρεσβεία της Αθήνας». Ακόµη δύο µέλη εµφανίζονται να στελεχώνουν την οµάδα δράσης, η πρώην δηµοσιογράφος της «Ελευθεροτυπίας» Σ. Αλωνιστιώτου και η µεταφράστρια Κατερίνα Χρυσανθοπούλου.&nbsp;<br /><br />Βέβαια, η αναφορά σε δηµοσιογράφους που δρούσαν «διακριτικά», τη στιγµή που είχαν έντονη δηµόσια παρουσία και σταθερή αρθρογραφική δραστηριότητα, αφήνει ανοιχτό το ερώτηµα για το ποιο ακριβώς κοµµάτι της «δράσης» τους παρέµενε εκτός δηµόσιας θέας.&nbsp;<br />Τι απάντησαν
στο Documento<br /><br />To Documento απευθύνθηκε τότε σε δημοσιογράφους και επιστήμονες τα ονόματα των οποίων εμπλέκονταν, σύμφωνα με τα έγγραφα που διέρρευσαν οι Anonymous, με το Integrity Initiative.&nbsp;<br /><br />Ο Τ. Τέλλογλου ανέφερε πως «ό,τι έχω κάνει το έχω γράψει δημόσια». Ο Θ. Ντόκος δήλωσε πως «ήταν μια συνάντηση γνωριμίας», ο Ι. Αρμακόλας «ό,τι σας έχει πει ο διευθυντής μου». Ο Δ. Ξενάκης ανέφερε: «Τους είχαμε δει πριν από δύο χρόνια». Η Σ. Αλωνιστιώτου επισήμανε: «Συνάντηση ποτέ για επαγγελματικούς λόγους». Η Κ. Χρυσανθοπούλου ανέφερε ότι δεν υπήρχε καμία ανάμειξη πέρα από ένα πάνελ, ενώ ο Ηλ. Μαγκλίνης μίλησε για «ανταλλαγή ακαδημαϊκών και θεωρητικών απόψεων».</p><p><a href="https://www.documentonews.gr/article/o-symvoulos-tou-tsipra-se-misthodosia-vretanikon-ypiresion/" target="_blank">Πηγή: Documento&nbsp;</a></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/7493341362299454742/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/06/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7493341362299454742'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7493341362299454742'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/06/blog-post.html' title='Ο Μαραντζίδης στην υπηρεσία του Φόρεϊν Όφις'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Ke8QazGKRAYyfyK0glYUt0BMjlLqXwF56v3uQ1440YC-XablzybYL-fbTlsCpL1HUhu5Hl96SRhaQsnNB3vFfuExjsLI7PfhuT3i8r7tq23nr65ei6cX2b8buzryJwVAUfP_6UW8EVwGv96jAU-SE9o7fwv842-IpVClQqqCUNmfPozbbXvyI_9vj5s/s72-c/marantzidis-efim-1024x577.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-5054364623275835105</id><published>2026-05-22T19:46:23.057+03:00</published><updated>2026-06-01T15:12:31.830+03:00</updated><title type='text'>Ατομικοί φάκελοι κομμουνιστών</title><content type='html'><p>&nbsp;<span class="x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs x1xmvt09 x1lliihq x1s928wv xhkezso x1gmr53x x1cpjm7i x1fgarty x1943h6x xudqn12 x3x7a5m x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u x1yc453h" dir="auto"></span></p><div class="xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEim0mH_mHQg1kbh5CHR_9Mk9X_sGqt_SnqWXv85l3u_F5oepy_XS5Wq-o8s1cQcFsh8iHEwGryOAzUpl9H2zLINLLA28PvtKu1mWW0ied6m-SHWsvjdg97RuOua07RmdEtKIZofCEiQxaTDMdRRWEh45zyUWkhBZd2igDhaFLasgthNWO-_rMhChiBom_E/s668/Screenshot_1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="651" data-original-width="668" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEim0mH_mHQg1kbh5CHR_9Mk9X_sGqt_SnqWXv85l3u_F5oepy_XS5Wq-o8s1cQcFsh8iHEwGryOAzUpl9H2zLINLLA28PvtKu1mWW0ied6m-SHWsvjdg97RuOua07RmdEtKIZofCEiQxaTDMdRRWEh45zyUWkhBZd2igDhaFLasgthNWO-_rMhChiBom_E/s320/Screenshot_1.jpg" width="320" /></a></div>Του <a href="https://www.facebook.com/profile/100028099728672/search/?q=%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AE%20%CF%84%CE%B7%CE%BD%20%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BF%CE%B4%CE%BF%20%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CF%8E%20%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82%20%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%82" target="_blank">Μενέλαου Χαραλαμπίδη - f/b</a></div><div dir="auto" style="text-align: start;"><a href="https://www.facebook.com/profile/100028099728672/search/?q=%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AE%20%CF%84%CE%B7%CE%BD%20%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BF%CE%B4%CE%BF%20%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CF%8E%20%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82%20%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%82" target="_blank">&nbsp;</a></div><div dir="auto" style="text-align: start;">Αυτή την περίοδο μελετώ τους ατομικούς φακέλους κομμουνιστών, που είχαν δημιουργήσει οι ελληνικές υπηρεσίες ασφάλειας από τη δεκαετία του 1920 μέχρι και εκείνη του 1980. Είναι υλικό που μου έδωσε ο φίλος Νικόλας Ζηργάνος, τον οποίο και ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, με τη σύμφωνη γνώμη του Γιώργου Πετρόπουλου και του Νίκου Χατζηδημητράκου. Σ’ αυτούς τους φακέλους βλέπει κανείς τις ζωές ανθρώπων όπως καταγράφονται στα υπηρεσιακά έγγραφα του κράτους-διώκτη τους. Εκθέσεις, ανακρίσεις, γνωστοποιήσεις συλλήψεων, εγκλεισμών σε φυλακές, εκτοπισμών σε τόπους εξορίας, μεταγωγών και, βέβαια, τα περίφημα Δελτία Δράσεως Κομμουνιστών.&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">Τα έγγραφα αυτά ιχνηλατούν τις ζωές των μελών του ΚΚΕ και, σε λιγότερες περιπτώσεις, Τροτσκιστών και Αρχειομαρξιστών, μέσα από μια μεγάλη αλυσίδα διώξεων. Ανάφη, Φολέγανδρος, Ακροναυπλία, φυλακές Κέρκυρας, Αίγινας, Αβέρωφ, στρατόπεδα συγκέντρωσης Λάρισας, Παύλου Μελά, Χαϊδαρίου, είναι μερικοί από τους τόπους εγκλεισμού. Αυτό που αναδύεται μέσα από τα κιτρινισμένα χαρτιά είναι μια σημαντική όψη της ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας, αυτή του κράτους-διώκτη.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">Στάθηκα στον φάκελο του γιατρού Μανώλη Σιγανού, γεννημένου το 1904 στο Σκαλάνι Ηρακλείου Κρήτης. Παρακολουθούμε τη ζωή του μέσα από το Ατομικόν Δελτίον Πληροφοριών, που συνέταξε στις 9-3-1972 το Τμήμα Ι της Διεύθυνσης Α΄ της Γενικής Διευθύνσεως Εθνικής Ασφαλείας του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">Το δελτίο ξεκινά με το «ετύγχανε κομμουνιστής». Το μάτι του κράτους έπεσε πάνω του για πρώτη φορά το 1932, όταν ο Σιγανός εργαζόταν ως γιατρός στο Δημοτικό Νοσοκομείο Κομοτηνής, επειδή έγινε γνωστό ότι εξέταζε δωρεάν εργάτες και εργάτριες.&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">Την επόμενη χρονιά του ασκήθηκε ποινική δίωξη γιατί, στις 24-5-1933, οργάνωσε κομμουνιστική συγκέντρωση στο χωριό Κριτσά Λασιθίου. Συνέχισε τη δράση του στην Αθήνα, όπου εξέταζε, πάντα δωρεάν, εργάτες και εργάτριες στην κλινική Αποστολίδη στους Αμπελόκηπους, την οποία είχε μετατρέψει σε κρησφύγετο παράνομων κομμουνιστών, σύμφωνα με τις αρχές. Στις 19-10-1935 τον συνέλαβαν στην κλινική και τον εξόρισαν για ένα τρίμηνο στον Άγιο Ευστράτιο.&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">Όταν τελείωσε η εξορία του, συνέχισε να ενισχύει οικονομικά το ΚΚΕ και να περιθάλπει κομμουνιστές. Το 1936 τον συνέλαβαν εκ νέου και τον εκτόπισαν στην Ανάφη. Λίγο μετά, τον μετέφεραν στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Κομμουνιστών Ακροναυπλίας. Με διαδοχικές αποφάσεις της Επιτροπής Δημοσίας Ασφαλείας Αττικής, ο εκτοπισμός του ανανεώθηκε τέσσερις φορές (1939, 1940, 1941 και 1942). Μπορεί στο μεταξύ η χώρα να καταλήφθηκε από τρεις ξένους στρατούς, όμως οι ελληνικές αρχές συνέχιζαν κανονικά το έργο της δίωξης των κομμουνιστών, παρά το γεγονός ότι αυτοί ίδρυσαν το ΕΑΜ, τη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση. Η συνέχεια του κράτους μερικές φορές μπορεί να είναι τρομακτική. </div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Στις 15-7-1942, ο Σιγανός κατάφερε να αποδράσει μαζί με άλλα 22 μέλη του ΚΚΕ από το σανατόριο της Πέτρας στον Όλυμπο, όπου είχαν μεταφερθεί ως φυματικοί. Είχε σημαντική αντιστασιακή δράση στα χρόνια της Κατοχής και κεντρικό ρόλο στην επιχείρηση απόδρασης 56 προπολεμικών κομμουνιστών πολιτικών κρατουμένων από το σανατόριο του νοσοκομείου Σωτηρία στις 7-4-1943.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Ο Μανώλης Σιγανός έπεσε ξανά στα χέρια της Ασφάλειας το 1949. Καταδικάστηκε σε θάνατο «επί συμμετοχή εις τον συμμοριακόν αγώνα». Αργότερα η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια. Την 1-7-1954 έλαβε τετράμηνη άδεια για λόγους υγείας. Κατάφερε να αποδράσει, αλλά έναν χρόνο μετά, στις 26-7-1955, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στις φυλακές της Κέρκυρας. Στις 10-2-1960 αποφυλακίστηκε υπό όρους και, δύο μήνες μετά, στις 27-4-1960, τον συνέλαβαν στο χωριό του με την κατηγορία της κατασκοπίας. Καταδικάστηκε σε ισόβια. Στις 4-1-1965 αποφασίστηκε διακοπή της έκτισης της ποινής του για λόγους υγείας, καθώς είχε υποστεί τρία εμφράγματα. Δύο χρόνια μετά, την πρώτη ημέρα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967, τον συνέλαβαν ξανά. Εκτοπίστηκε στη Γυάρο και έπειτα στο Παρθένι της Λέρου. Αφέθηκε ελεύθερος στις 16-3-1968 για λόγους υγείας, παρά το γεγονός ότι «ηρνήθη να αποκηρύξει το ΚΚΕ». Η Χούντα του απαγόρευσε να ταξιδεύσει εκτός Ελλάδας. Το έγγραφο της Ασφάλειας τελείωνε αναφέροντας ότι «εν έτει 1971 η μετάβασίς του εις δυτικόν κόσμον δια λόγους υγείας εκρίθη εθνικώς ασύμφορος».</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Η απαγόρευση της μετάβασης του Σιγανού στον «δυτικόν κόσμον» για λόγους υγείας, εκτός από «εθνικώς ασύμφορη», ήταν και καθοριστική για την ίδια του τη ζωή. Στις 00:30 της 8-7-1972, ο Σιγανός βρέθηκε νεκρός δίπλα στο άγαλμα του Λόρδου Βύρωνα στο Ζάππειο. Είχε υποστεί καρδιακή προσβολή. Ένα μικρό άρθρο στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», με τίτλο «Ο Μανώλης Σιγανός είναι ο άγνωστος που βρέθηκε νεκρός», μας ενημερώνει ότι ο Σιγανός πέθανε μόνος του, έχοντας δύο καρδιοτονωτικά χάπια στο χέρι του, τα οποία μάλλον δεν πρόλαβε να πάρει.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Ο ατομικός φάκελος κλείνει με το από 19-10-1972 έγγραφο του Γραφείου Εθνικής Ασφαλείας της Διοικήσεως Χωροφυλακής Λασιθίου με θέμα «Αποβιώσας κομμουνιστής Γ-ΑΜΑ κατηγορίας ΣΙΓΑΝΟΣ Εμμανουήλ». Το έγγραφο ενημέρωνε το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως με μια ονομαστική λίστα ατόμων που συμμετείχαν στην κηδεία του Σιγανού στο Σκαλάνι Ηρακλείου. Μπορεί η κηδεία του να σηματοδοτούσε το κλείσιμο του δικού του φακέλου στην Ασφάλεια, όμως, ταυτόχρονα, η καταγραφή των δυνητικά επικίνδυνων ατόμων που συμμετείχαν σε αυτή μπορεί να τροφοδοτούσε το άνοιγμα νέων.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Φωτογραφία του Μανώλη Σιγανού από τον φάκελο της Ασφάλειας και φωτογραφία του εξωφύλλου του φακέλου.</div></div><p></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/5054364623275835105/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/05/fb-1920-1980.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/5054364623275835105'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/5054364623275835105'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/05/fb-1920-1980.html' title='Ατομικοί φάκελοι κομμουνιστών'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEim0mH_mHQg1kbh5CHR_9Mk9X_sGqt_SnqWXv85l3u_F5oepy_XS5Wq-o8s1cQcFsh8iHEwGryOAzUpl9H2zLINLLA28PvtKu1mWW0ied6m-SHWsvjdg97RuOua07RmdEtKIZofCEiQxaTDMdRRWEh45zyUWkhBZd2igDhaFLasgthNWO-_rMhChiBom_E/s72-c/Screenshot_1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-7267096395674493316</id><published>2026-05-05T13:45:00.003+03:00</published><updated>2026-05-05T13:45:58.800+03:00</updated><title type='text'>Ο ελέγξας τον ελεγκτέο, ω ανέλεγκτοι</title><content type='html'><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3FjKqvhDeh_TaC1dEsd6IXS8Y_I0GlxSe7dhGFl7Rr4B57vS1Mbjxm1KqEuf07blGNxmZaQjOgHrvLHbWqQfCfC5tr45lzgjy0rHg2_R96hSl7LWSiP1RAadaln1OdvmZqY_TVdd0A3tqIPcKD1T9Pc_fRH4gDxiMidkO_uA1jox8YJCvRBqSRMy29LU/s737/Screenshot_5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="494" data-original-width="737" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3FjKqvhDeh_TaC1dEsd6IXS8Y_I0GlxSe7dhGFl7Rr4B57vS1Mbjxm1KqEuf07blGNxmZaQjOgHrvLHbWqQfCfC5tr45lzgjy0rHg2_R96hSl7LWSiP1RAadaln1OdvmZqY_TVdd0A3tqIPcKD1T9Pc_fRH4gDxiMidkO_uA1jox8YJCvRBqSRMy29LU/w640-h428/Screenshot_5.jpg" width="640" /></a></div><br />&nbsp;Πηγή: <b>Παντελής Μπουκάλας</b> - Καθημερινή<p>&nbsp;Από τον κουρέα του Μίδα και τα μαρτυριάρικα καλάμια ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να κρατήσει κανείς μυστικό. Όποιος λοιπόν δεσμεύεται από «σύμφωνο εχεμύθειας», οφείλει να μη λέει ούτε καν από μέσα του όσα γνωρίζει λόγω της επίσημης θέσης του, για να μην τύχει και τ’ ακούσει ο ίδιος του ο εαυτός, οπότε θα περιπέσει σε αμαρτία ασυγχώρητη.<br /><br />Μπορεί να ανταποκριθεί σε ένα τέτοιο καθήκον; Βεβαιότατα. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η στάση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που απόρριψε να καταψύξει το σκάνδαλο των υποκλοπών. Σκάνδαλο ηθικό και πολιτικό, προσβηθέντων θεσμών, καταπατημένων δικαιωμάτων και εθνικών συμφερόντων εκτεθειμένων στην όρεξη ποικίλων ενδιαφερομένων όσων ενδέχεται να απέκτησαν τμήμα των νομοτύπως ή παρανόμως (δια του Predator) υποκλοπιμαίων.<br /><br />Το 2022, λοιπόν, ο κ. Κωνσταντίνος Τζαβέλλας δήλωνε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ότι το «καθήκον εχεμύθειας» και το υπηρεσιακό απόρρητο του απαγορεύουν να εξηγήσει γιατί η ΕΥΠ διέπραξε τις διαβόητες «επισυνδέσεις» εις βάρος πολιτικών αρχηγών, υπουργών, στρατιωτικών, οικονομικών παραγόντων, δημοσιογράφων κ.ά., που μάλιστα συνέπεσαν με τις πρεντατορικές παρακολουθήσεις.<br /><br />«Γνωρίζω αλλά δεν απαντώ», δήλωνε μονότονα ο εχέμυθος δικαστικός, επόπτης της ΕΥΠ τότε. Δεν επρόκειτο όμως για τη συμμετοχή του σε κάποιο γκάλοπ, αλλά για το χρέος της λογοδοσίας.<br /><br />Εκείνο που γνώριζε «εκ των έσω» ήταν ότι έντεκα από τις δεκάδες εγκρίσεις επισύνδεσης (πάντα για «εθνικούς λόγους», που, σαν το σύμπαν, διαστέλλονται αενάα) έφεραν τη δική του υπογραφή, ανάμεσα τους και του νυν αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, σιωπηρώς δελφίνου. Αυτό όμως, λόγω του «σύμφωνου εχεμύθειας», δεν το είχε εκμυστηρευθεί ούτε στον εαυτό του.<br /><br />Όταν λοιπόν κλήθηκε να αποφασίσει αν συντρέχουν λόγοι για απόψυξης του σκανδάλου, δεν θυμόταν την ενυπόγραφη εμπλοκή του. Ως εκ τούτου δεν διαπίστωσε κανένα κώλυμα ή ασυμβίβαστο, καμία παραβίαση της θεσμικής πρόνοιας που δεν επιτρέπει στον ελεγχόμενο να ελέγχει εαυτόν.<br /><br />Έτσι, μ’ ένα αδύναμο σκεπτικό που δεν έπεισε το σύνολο σχεδόν του νομικού κόσμου (ας μη μνημονεύσουμε το κοινό περί δικαίου αίσθημα, είναι λαϊκισμός), έπεισε όμως τον κ. Βορίδη και άλλους λάτρεις της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, αποφάσισε πως όλα είναι καλώς καμωμένα. Και χάρηκε χαρά μεγάλη ο Ισραηλινός απόστρατος Ταλ Ντίλιαν, σαν να του χαρίσαν σύμφωνο εχεμύθειας. Για τον Μπομπ Ντίλαν δεν ξέρουμε. Δεν μένει πια εδώ.</p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/7267096395674493316/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/05/blog-post_5.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7267096395674493316'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7267096395674493316'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/05/blog-post_5.html' title='Ο ελέγξας τον ελεγκτέο, ω ανέλεγκτοι'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3FjKqvhDeh_TaC1dEsd6IXS8Y_I0GlxSe7dhGFl7Rr4B57vS1Mbjxm1KqEuf07blGNxmZaQjOgHrvLHbWqQfCfC5tr45lzgjy0rHg2_R96hSl7LWSiP1RAadaln1OdvmZqY_TVdd0A3tqIPcKD1T9Pc_fRH4gDxiMidkO_uA1jox8YJCvRBqSRMy29LU/s72-w640-h428-c/Screenshot_5.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-8450823277835532950</id><published>2026-05-01T15:20:00.002+03:00</published><updated>2026-05-01T15:20:34.795+03:00</updated><title type='text'>Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα</title><content type='html'><p>&nbsp;<b></b></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3M_IXn1rjumiXFB6eKUOOycMul_UlUarRp5o9mP4czn0MLrYW1Gp6jo3KCfJ7-QgPaH_8bF0AOE4moLMq6pel5YXf_500-Ea32bSxmKrP_KUWbZMqzH3A2ki1LKQrUrQNHpLV3-uaQeGeNiB9XGQZqcEAdmMnQRiXz1SMTZDsz7xxKQJVIF5RJPEHEcc/s1024/unnamed.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="577" data-original-width="1024" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3M_IXn1rjumiXFB6eKUOOycMul_UlUarRp5o9mP4czn0MLrYW1Gp6jo3KCfJ7-QgPaH_8bF0AOE4moLMq6pel5YXf_500-Ea32bSxmKrP_KUWbZMqzH3A2ki1LKQrUrQNHpLV3-uaQeGeNiB9XGQZqcEAdmMnQRiXz1SMTZDsz7xxKQJVIF5RJPEHEcc/w640-h360/unnamed.jpg" width="640" /></a></b></div><b><br />Το χρονικό του εορτασμού από το 1891 με πρωταγωνιστές τον Σταύρο Καλλέργη και τον πρώτο σοσιαλιστικό πυρήνα έως τον πρώτο καιρό της μεταπολίτευσης.&nbsp;</b><p></p><p>&nbsp;Η ιστορία της εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1891, μόλις έναν χρόνο μετά την απόφαση της Β΄ Σοσιαλιστικής Διεθνούς για την καθιέρωση της 1ης Μαΐου ως ημέρας εργατικών διεκδικήσεων, αρχής γενομένης την Πρωτομαγιά του 1890. Αρχικά ο εργατικός χαρακτήρας της ημέρας αφορούσε πολύ λίγους. Το 1891 ο Σταύρος Καλλέργης, ιδρυτής του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου, του πρώτου σοσιαλιστικού πυρήνα στην Ελλάδα και εκδότης της εφημερίδας «Σοσιαλιστής», φωτογραφήθηκε μαζί με μια μικρή ομάδα σοσιαλιστών ενώ το 1892 οι συγκεντρωμένοι δεν ήταν πάνω από τριάντα.</p><p>Μαζικότερος ήταν ο εορτασμός το 1893. Στη συγκέντρωση η οποία προκάλεσε την προσοχή του αθηναϊκού Τύπου ο Καλλέργης, σύμφωνα με τον «Σοσιαλιστή», διαβεβαίωσε τους δύο χιλιάδες «υπό μισθόν πάσχοντες» ότι «η πρόοδος βαδίζει τον δρόμον της» και οι εργατικές διεκδικήσεις «του παρόντος» θα οδηγήσουν «εν τω μέλλοντι» στην «κατάργησιν του κληρονομικού δικαιώματος και της ιδιοκτησίας». Οι εργατικές διεκδικήσεις αφορούσαν στην κατοχύρωση της οκτάωρης εργασίας με ανάπαυση την Κυριακή και την παροχή επιδομάτων σε όσους είχαν υποστεί βλάβη στην υγεία τους εξαιτίας της εργασίας. Ένας μαχητικός αντιπλουτοκρατικός λόγος εκφράστηκε μέσα στη συγκυρία της ύφεσης. Φορώντας κόκκινες κονκάρδες στο πέτο, οι σοσιαλιστές ζητούσαν μέτρα για τη βελτίωση της κατάστασης του λαού, την υποστήριξη του κόσμου της μισθωτής εργασίας (ημερομίσθια, ανάπαυση, οκτάωρη εργασία, συντάξεις, δωρεάν εκπαίδευση των παιδιών των εργατών) και την κατάργηση της προσωποκράτησης για χρέη για τους μικρούς επαγγελματίες [Καρπόζηλος Κωστής, <em>Αρχείο Σταύρου Καλλέργη: Ψηφίδες από τον σχεδιασμό της Σοσιαλιστικής Πολιτείας</em>, Εκδόσεις του Μουσείου Μπενάκη, Αθήνα 2013].</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4oVvaucOGNV9SbJKiJNmNkqnzGLrJVoRMyOhz8VkSD1H0E7XKvIkoa3Krlapjy7Y_rBtfY1MfU5GrrpEH6se0FR4RnShvdHwWOogXFUKA_R7pxYCZ7ZGDUkavgZKplZcbHQ_MG2_XpLlDS8XJz9GlhaYDbUOEYRjXy4_nwK03NIzcS2-eR7eGmHD7M4s/s812/Screenshot_5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="599" data-original-width="812" height="472" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4oVvaucOGNV9SbJKiJNmNkqnzGLrJVoRMyOhz8VkSD1H0E7XKvIkoa3Krlapjy7Y_rBtfY1MfU5GrrpEH6se0FR4RnShvdHwWOogXFUKA_R7pxYCZ7ZGDUkavgZKplZcbHQ_MG2_XpLlDS8XJz9GlhaYDbUOEYRjXy4_nwK03NIzcS2-eR7eGmHD7M4s/w640-h472/Screenshot_5.jpg" width="640" /></a></div><strong>&nbsp;</strong><p></p><p><strong>8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο</strong></p><p><strong>&nbsp;</strong>Η πρώτη μαζική εργατική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε όταν η πολυεθνική πόλη βρισκόταν ακόμη υπό οθωμανική διοίκηση. Στην Πρωτομαγιά του 1909 συμμετείχαν Έλληνες, Βούλγαροι, Τούρκοι και Εβραίοι εργάτες κάτω από τη σημαία του Εργατικού Συνδέσμου Θεσσαλονίκης (Ασσοσιασιόν Ομπραντέρα ντε Σαλόνικα), πρόδρομο της σοσιαλιστικής οργάνωσης Φεντερασιόν. Την 1η Μαΐου του 1911, η Φεντερασιόν οργάνωσε συλλαλητήριο στο οποίο επενέβη η αστυνομία συλλαμβάνοντας τους ηγέτες της οργάνωσης Αβραάμ Μπεναρόγια, Σαμπετάι Λεβί και Σαμουήλ Γιονά. [Κωστής Μοσκώφ, <em>Θεσσαλονίκη. Τομή της μεταπρατικής πόλης</em>, εκδ. Στοχαστής, 1978].</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixwtIPkDdL9CcNpxHEtfHf6CwR37kHxfTbzATiO2h1xSDUOmg63HS8nMHa-GQAxq1VBKa5tZ4Ehq5ISRib5d0ikRRBUoi3l_j_VBZEDmKhyphenhyphenzIZGmrBjwZkULFBC4BsZSnsZF1kPqLX9LQJ5VzFNhUuup5CxXk5VtjUVRlxoZtFcZvkqZzVs9tX6lBNvxU/s857/Screenshot_6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="626" data-original-width="857" height="468" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixwtIPkDdL9CcNpxHEtfHf6CwR37kHxfTbzATiO2h1xSDUOmg63HS8nMHa-GQAxq1VBKa5tZ4Ehq5ISRib5d0ikRRBUoi3l_j_VBZEDmKhyphenhyphenzIZGmrBjwZkULFBC4BsZSnsZF1kPqLX9LQJ5VzFNhUuup5CxXk5VtjUVRlxoZtFcZvkqZzVs9tX6lBNvxU/w640-h468/Screenshot_6.jpg" width="640" /></a></div><br />&nbsp;Στην Αθήνα την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο Μετς με πρωτοβουλία της σοσιαλιστικής ομάδας του Νίκου Γιαννιού και σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο». Ο πρώτος μαζικός γιορτασμός της Πρωτομαγιάς έγινε ταυτόχρονα σε δώδεκα πόλεις το 1919, έναν χρόνο μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ. Οι εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς επαναλήφθηκαν τα επόμενα χρόνια. Κοινά χαρακτηριστικά τους η χαμηλή συμμετοχή των εργαζομένων, η διάσπαση του συνδικαλιστικού κινήματος και η καταστολή.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGk5OlOqMlyHxoio0zwddLmMoo5t869nj1vKMtEkM0PmknrvgHzrXGyIutYkrXQiVfmxuMJR9N8TtZ38zNMnXtnNsYM0ihy5aFrjWebun_iDxYFwQJZcgda8fhtYeM4KckQcxr1ajbyUApAW4n6fZxTfcim3no0fdSqH7sHsT3QV-orGeGkqzpPrbGL2c/s619/Screenshot_7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="619" height="468" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGk5OlOqMlyHxoio0zwddLmMoo5t869nj1vKMtEkM0PmknrvgHzrXGyIutYkrXQiVfmxuMJR9N8TtZ38zNMnXtnNsYM0ihy5aFrjWebun_iDxYFwQJZcgda8fhtYeM4KckQcxr1ajbyUApAW4n6fZxTfcim3no0fdSqH7sHsT3QV-orGeGkqzpPrbGL2c/w640-h468/Screenshot_7.jpg" width="640" /></a></div><br />&nbsp;Με αίμα βάφτηκαν γιορτασμοί της Πρωτομαγιάς κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Από τις πρώτες εκδηλώσεις του το εργατικό κίνημα αποτέλεσε αντικείμενο διωγμού δυσανάλογου προς το μέγεθός του με βάση τη νομοθεσία περί ληστείας ή τον ποινικό νόμο. Καθώς το όραμα της Μεγάλης Ιδέας κατέρρευσε και η έλευση χιλιάδων εξαθλιωμένων προσφύγων δημιούργησε νέα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα οι εργατικές διεκδικήσεις έγιναν πιο δυναμικές. Το αστικό κράτος επέλεξε να απαντήσει με σκληρή καταστολή και θέσπιση νομοθετικών μέτρων που περιόριζαν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και ποινικοποιούσαν την κομμουνιστική ιδεολογία.&nbsp;<p></p><p>Οι μεγάλες απεργίες του καλοκαιριού του 1923 λόγω της απόφασης του τότε υπουργού Οικονομικών και ταυτοχρόνως πρόεδρου του ΣΕΒΒ και ιδιοκτήτη της ΑΓΕΤ Ανδρέα Χατζηκυριάκου να μειώσει τα εργατικά ημερομίσθια κατά 30-40% σήμαναν την απαρχή μιας νέας περιόδου. Η πρωτοφανής σκληρότητα με την οποία η στρατιωτική κυβέρνηση της «επανάστασης» του Πλαστήρα αντιμετώπισε τους απεργούς ναυτεργάτες στο Πασαλιμάνι στις 23 Αυγούστου (12 νεκροί εργάτες) και η διάλυση των συνδικάτων και της ΓΣΕΕ στην οποία κυριαρχούσαν οι δυνάμεις του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ, μετέπειτα ΚΚΕ) με νομοθετικό διάταγμα κατέδειξαν ότι το κράτος αντιμετώπιζε πλέον πολύ πιο σοβαρά το εργατικό κίνημα.</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy4la-wE_t544bpA1l3C_NMDaLvNWO9ef0H63xKoIlF8I6TYXZLKbKH9f5gPNL3R2eycf4NT1YAu4sGE8oVWSEvNZWxU_LrDn0CDHivPYyWt9qgwPBjAnjvXUnYYt6_2VXgjm72rmJRJfhyctT36Ug1mtM6HN2Q-W8fWq_gxyQrpe2ya-XfioWVaokZGQ/s1250/5_scan070.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1250" data-original-width="877" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy4la-wE_t544bpA1l3C_NMDaLvNWO9ef0H63xKoIlF8I6TYXZLKbKH9f5gPNL3R2eycf4NT1YAu4sGE8oVWSEvNZWxU_LrDn0CDHivPYyWt9qgwPBjAnjvXUnYYt6_2VXgjm72rmJRJfhyctT36Ug1mtM6HN2Q-W8fWq_gxyQrpe2ya-XfioWVaokZGQ/w450-h640/5_scan070.jpeg" width="450" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b style="color: #cc0000;">Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» την 1η Μαΐου 1927 με κεντρικό τίτλο «Ζήτω η κόκκινη διεθνής Πρωτομαγιά!» (αρχείο ΑΣΚΙ)</b></div><p></p><p>Από το 1924 και μετά θεσμοθετήθηκαν και συστηματοποιήθηκαν οι διώξεις με ομαδικές εξορίες, νόμους και συγκεκριμένες οδηγίες για τη δράση των στρατιωτικών και αστυνομικών αρχών. Δεν επρόκειτο για καταστολή συγκεκριμένων πράξεων αλλά για δίωξη εξαιτίας της συμμετοχής ή ένταξης σε συνδικαλιστικές οργανώσεις ή κόμματα της Αριστεράς που θεωρήθηκε ότι αποτελούσαν απειλή για την καθεστηκυία τάξη. Το νομικό οπλοστάσιο που συγκροτήθηκε στράφηκε κατά του εργατικού κινήματος όχι μόνο κατά τη διάρκεια εκτροπών του πολιτεύματος (δικτατορία Πάγκαλου και δικτατορία Μεταξά) αλλά και σε περιόδους κατά τις οποίες λειτουργούσαν ομαλά οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί. Η κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, πρώην ηγέτη των σοσιαλιζόντων Κοινωνιολόγων, που είχε ανακηρύξει την αβασίλευτη δημοκρατίας στις 25 Μαρτίου 1924, διατήρησε την ίδια ανεργατική πολιτική.</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnjC3KTnT1HLhMjmd5xtLcx08orDg7EQpgwFQ_RwDPaxZWTp1OTSIz2eBRsIypHMd4GGp9sYr_EaXoa-PtEpCD0v4lMyZlN7nFiYdTyZp6ooypunFSZzrPLmmhVD3V1p_MFry7hrIHS5GRnvcP7DKffLXI-FcSB2QueamMcsNlY527jVHyqEhyphenhyphenyAG_D5Y/s539/Screenshot_8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="539" height="534" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnjC3KTnT1HLhMjmd5xtLcx08orDg7EQpgwFQ_RwDPaxZWTp1OTSIz2eBRsIypHMd4GGp9sYr_EaXoa-PtEpCD0v4lMyZlN7nFiYdTyZp6ooypunFSZzrPLmmhVD3V1p_MFry7hrIHS5GRnvcP7DKffLXI-FcSB2QueamMcsNlY527jVHyqEhyphenhyphenyAG_D5Y/w640-h534/Screenshot_8.jpg" width="640" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;</div><br />&nbsp;Ο εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στο κέντρο της Αθήνας και του Πειραιά απαγορεύτηκε σε αντίθεση με την απόφαση των Εργατικών Κέντρων των δύο πόλεων. Πλήθος εργαζομένων ωστόσο συγκεντρώθηκε στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου στο κέντρο της Αθήνας φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της εργατικής τάξης και της ΕΣΣΔ, αντιπολεμικά και αντικυβερνητικά και τραγουδώντας τον Ύμνο της Διεθνούς. Αστυνομία και στρατός διέλυσαν τη συγκέντρωση τραυματίζοντας δεκάδες διαδηλωτές και συλλαμβάνοντας περί τους 50. Μεταξύ των τραυματιών ήταν και το μέλος της ΟΚΝΕ Σωτήρης Παρασκευαΐδης, που χτυπήθηκε από ξιφολόγχη στο κεφάλι και υπέκυψε λίγο αργότερα. Ήταν ο πρώτος Έλληνας εργάτης που έπεφτε νεκρός σε πρωτομαγιάτικη κινητοποίηση. [Γ. Αλεξάτος, Η αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά του 1924 και η δολοφονία του κομμουνιστή Σωτήρη Παρασκευαΐδη).<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitjd6aPHtImJ7qVz4CudrZY8a1icgO_-L8UAbHE4ghhSSkp9oBBqiZ6NUITGzKyYeNnMi6Jyd8jEyIOJn-_rhtkxBcq29zuarN7MBIo2CgD-EM32TRKDfaGWTGdwRdUl3PEwVaQLUj-_AlAP56ql6PEjVt2HOoNAzFPhnTF8uln1ie_8DY-Ell-Nm4qnY/s1420/7_thes-11-scaled.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1420" data-original-width="976" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitjd6aPHtImJ7qVz4CudrZY8a1icgO_-L8UAbHE4ghhSSkp9oBBqiZ6NUITGzKyYeNnMi6Jyd8jEyIOJn-_rhtkxBcq29zuarN7MBIo2CgD-EM32TRKDfaGWTGdwRdUl3PEwVaQLUj-_AlAP56ql6PEjVt2HOoNAzFPhnTF8uln1ie_8DY-Ell-Nm4qnY/w440-h640/7_thes-11-scaled.jpg" width="440" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b style="color: #cc0000;">&nbsp;Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» στις 10 Μαΐου 1936 για την άγρια σφαγή του λαού της Θεσσαλονίκης. Η λεζάντα που συνοδεύει την εμβληματική φωτογραφία της μάνας του αυτοκινητιστή Τάσου Τιούση κάτω δεξιά στο πρωτοσέλιδο γράφει: Μια συγκινητική στιγμή, μια μητέρα σκύβει στο πτώμα του δολοφονημένου παιδιού της</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b style="color: #cc0000;">&nbsp;</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b style="color: #cc0000;">&nbsp;</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b style="color: #cc0000;">&nbsp;</b></div><br /><p></p><p><strong>«Μέρα Μαγιού μου μίσεψες»</strong></p><p>Η οικονομική κρίση του 1929, η αύξηση της ανεργίας και η υποτίμηση του νομίσματος οδήγησαν σε ριζοσπαστικοποίηση της εργατικής τάξης και πολλαπλασιασμό των διεκδικητικών κινητοποιήσεων και των απεργιών (το 1932 έγιναν 200 απεργίες με συμμετοχή 80.000 απεργών). Η άρνηση των κυρίαρχων τάξεων να αντιμετωπίσουν σοβαρά και όχι με τη βία το κοινωνικό ζήτημα της χώρας, να δεχθούν μια σειρά από δίκαια αιτήματα και να προτείνουν πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων οδήγησε σε σκληρότερη καταστολή. Με προμετωπίδα την αντικομμουνιστική νομοθεσία της κυβέρνησης Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου (1928-32) και το διαβόητο «ιδιώνυμο» του 1929, το κράτος στόχευε στην κατάπνιξη κάθε διεκδικητικού κινήματος των εργαζομένων.</p><p>Η μεγάλη απεργία των καπνεργατών στη Βόρεια Ελλάδα τον Μάιο του 1936 με αιτήματα την αναπροσαρμογή του ημερομισθίου, τη βελτίωση των παροχών του κλαδικού ταμείου για τους «παρήλικας και τους φυματικούς» και τη χορήγηση έκτακτου επιδόματος 500 δραχμών στους άνεργους καπνεργάτες ενόψει των εορτών του Πάσχα κατεστάλη βίαια. Ο απολογισμός του συλαλλητηρίου στη Θεσσαλονίκη ήταν 16 νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Ανάμεσά τους και ο νεαρός αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης.&nbsp;</p><p>Ο θρήνος της μητέρας του απαθανατίστηκε από τον φωτογραφικό φακό και ενέπνευσε τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο στον «Επιτάφιο». Την επόμενη ημέρα η κηδεία των θυμάτων ήταν ένας πραγματικός λαϊκός ξεσηκωμός. Η απεργία αυτή και οι κινητοποιήσεις που ακολούθησαν αποτέλεσαν την αφορμή για να ζητήσει ο Ιωάννης Μεταξάς από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ την αναστολή άρθρων του Συντάγματος και να επιβάλει δικτατορία στις 4 Αυγούστου 1936. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικατορίας απαγορεύτηκαν οι συγκεντρώσεις και οι απεργίες. Με αναγκαστικό νόμο το 1937 καθιερώθηκε η 1η Μαΐου ως «Ημέρα Εορτασμού της Εργασίας» ενώ η τελευταία εβδομάδα του Απριλίου καθιερώθηκε ως «Εβδομάδα Εργατικής Αλληλεγγύης» κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιούνταν οργανωμένες εκδρομές εργαζομένων στην ύπαιθρο και πολιτιστικές εκδηλώσεις στα εργατικά κέντρα.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzDt5ZaOP3Uzas13kbgOU7JlfvvDK8Q-foJrG6meGrLbPQki6iZ9S3sP8GT-ZdTCRzPuYEZIi_4WQQQvBiuqUV7v7TFdLa7ZhK6R-m1BYZ7pFM0MCHsCgHTTR7hJb-p-9ywpfY7M3s3-3Ox4AU8LwoeDOw678opRAX2bonMt9o0d5ULr_QyUTBQdy4MBQ/s816/Screenshot_9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="572" data-original-width="816" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzDt5ZaOP3Uzas13kbgOU7JlfvvDK8Q-foJrG6meGrLbPQki6iZ9S3sP8GT-ZdTCRzPuYEZIi_4WQQQvBiuqUV7v7TFdLa7ZhK6R-m1BYZ7pFM0MCHsCgHTTR7hJb-p-9ywpfY7M3s3-3Ox4AU8LwoeDOw678opRAX2bonMt9o0d5ULr_QyUTBQdy4MBQ/w640-h448/Screenshot_9.jpg" width="640" /></a></div>Μέσα στο ζόφο της Κατοχής παρά τα ασφυκτικά περιθώρια για δράση περίπου 1.500 εργάτες των μηχανουργείων του Πειραιά και του εργοστασίου τσιγάρων του Παπαστράτου κατέβηκαν σε απεργία την Πρωτομαγιά του 1942 ενώ στάση εργασίας έγινε και στους σιδηροδρομικούς. Το 1944 η Πρωτομαγιά καταγράφηκε ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη εξαιτίας της εκτέλεσης 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Μετά την Απελευθέρωση, το 1945, η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε σε ανοιχτή συγκέντρωση του ΕΑΜ στο Παναθηναϊκό Στάδιο.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBH2H0TrG5ZEJU_6_fJ5BIiog48hMWM-IdpzRjJiMqYxOXNL3mTsfm4wjR0gmbxRh-8kFnki07m0y8v4PvTSn7Y2_fTHE_hBldTIXVCuqD98SYHOPoeNEf7qLEXIQa8d2hoGO-cnCHVgAnh0yv1xleMP2CirXQK2tHsiOeYAFodHw7CAPJyb7QJwCpYCM/s793/Screenshot_11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="542" data-original-width="793" height="438" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBH2H0TrG5ZEJU_6_fJ5BIiog48hMWM-IdpzRjJiMqYxOXNL3mTsfm4wjR0gmbxRh-8kFnki07m0y8v4PvTSn7Y2_fTHE_hBldTIXVCuqD98SYHOPoeNEf7qLEXIQa8d2hoGO-cnCHVgAnh0yv1xleMP2CirXQK2tHsiOeYAFodHw7CAPJyb7QJwCpYCM/w640-h438/Screenshot_11.jpg" width="640" /></a></div><strong>&nbsp;</strong><p></p><p><strong>Σταθερά σύμβολο του αγώνα των εργατών</strong></p><p>Στα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν οι εορτασμοί γίνονταν μετ’ εμποδίων. Το 1960 παρά την άρνηση της κυβέρνησης της ΕΡΕ να δώσει άδεια πραγματοποιήθηκε ανοιχτή εκδήλωση κατά τη διάρκεια της οποίας η αστυνομία επιτέθηκε στους διαδηλωτές με αποτέλεσμα δεκάδες τραυματίες. Το 1963, στο διάλειμμα φιλελευθεροποίησης της Ένωσης Κέντρου, για πρώτη φορά ύστερα από 16 χρόνια δόθηκε άδεια γιορτασμού της Πρωτομαγιάς. Πάνω από 20.000 εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο γήπεδο του Παναθηναϊκού σε μια μαζική και ενθουσιώδη εκδήλωση μετά το κάλεσμα 82 εργατικών σωματείων που αντιτίθεντο στην ηγεσία της ΓΣΕΕ. Νέες απαγορεύσεις του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς, όπως και κάθε άλλης συγκέντρωσης, επιβλήθηκαν από τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Το 1968 με χουντικό νόμο η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως υποχρεωτική αργία με απόφαση του υπουργού Απασχόλησης. [Τα στοιχεία από Δημήτρης Κατσορίδας, <em>Εργατική Πρωτομαγιά, από τη διεκδίκηση στον εκφυλισμό</em>]</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjywZV5w4BN1imymxLo5aeAhieVbX-KExXtI1U5eDYcKBsURSBK1TJxArWEOq8M3k6CGO5SPfUBRzRUATmyk9S_xk-N803JGW0-dyuHmQDHROivFg7qQS685hmGdvHMHC0XHYd4coy_jNA4vESZ5Le3uS4246Rs3Kp8oavJCZVx474uUf-EzI1uB9hn_LY/s847/Screenshot_12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="639" data-original-width="847" height="482" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjywZV5w4BN1imymxLo5aeAhieVbX-KExXtI1U5eDYcKBsURSBK1TJxArWEOq8M3k6CGO5SPfUBRzRUATmyk9S_xk-N803JGW0-dyuHmQDHROivFg7qQS685hmGdvHMHC0XHYd4coy_jNA4vESZ5Le3uS4246Rs3Kp8oavJCZVx474uUf-EzI1uB9hn_LY/w640-h482/Screenshot_12.jpg" width="640" /></a></div><br />&nbsp;<p></p><p>Στη μεταπολίτευση ο πρώτος γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς σε συνθήκες νομιμότητας πραγματοποιήθηκε το 1975 με μαζική απεργιακή συγκέντρωση μπροστά από το Δημαρχείο της Αθήνας και ανάλογη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη μπροστά από το Εργατικό Κέντρο. Έκτοτε είτε ενωτικός ή χωριστός, μαζικός ή τυπικός, ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς συνεχίζει να συμβολίζει τους αγώνες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων.</p><p><strong><em>* Αναδημοσιεύεται από την έκδοση (</em></strong><a href="https://indd.adobe.com/view/50383a6d-dda8-483c-aac1-18017dc9a302" rel="noopener" target="_blank"><strong><em>digital </em></strong></a><strong><em><a href="https://indd.adobe.com/view/50383a6d-dda8-483c-aac1-18017dc9a302" rel="noopener" target="_blank">magazine, διατίθεται ψηφιακά</a>) «<a href="https://www.documentonews.gr/tag/%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1/">Εργατική Πρωτομαγιά</a>» που κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2020. Διατηρούνται οι ιδιότητες των προσώπων όπως είχαν την εποχή της δημοσίευσης. -<a href="https://www.documentonews.gr/article/i-ergatiki-protomagia-stin-ellada/" target="_blank"> Documento</a></em></strong></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/8450823277835532950/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/05/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8450823277835532950'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8450823277835532950'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/05/blog-post.html' title='Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3M_IXn1rjumiXFB6eKUOOycMul_UlUarRp5o9mP4czn0MLrYW1Gp6jo3KCfJ7-QgPaH_8bF0AOE4moLMq6pel5YXf_500-Ea32bSxmKrP_KUWbZMqzH3A2ki1LKQrUrQNHpLV3-uaQeGeNiB9XGQZqcEAdmMnQRiXz1SMTZDsz7xxKQJVIF5RJPEHEcc/s72-w640-h360-c/unnamed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-2618782857463645567</id><published>2026-04-21T11:09:00.002+03:00</published><updated>2026-04-21T11:09:34.033+03:00</updated><title type='text'>Σοκαριστική έκθεση: Ισραηλινοί χρησιμοποιούν σεξουαλική βία για να διώξουν Παλαιστίνιους από τη Δυτική Όχθη </title><content type='html'><h2 style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCffhbF2ffPd0tJ91lNfkBJJvBvmoa6U90wTgcqGYrPPFwlK6ir_-tHYStaup9wpG-TDCGT9U_s2Pf9zeo5DI5gvlTV7UVmO8W8PQAKj1_IVyrP-QvT4fa3lqJdUgk4w6hM62DysluYOMUs0GxZzVz4oJOBU7AL204J38Tvhi8VZdO4u-GvUI7PRG_TUA/s1600/gaza22-full.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCffhbF2ffPd0tJ91lNfkBJJvBvmoa6U90wTgcqGYrPPFwlK6ir_-tHYStaup9wpG-TDCGT9U_s2Pf9zeo5DI5gvlTV7UVmO8W8PQAKj1_IVyrP-QvT4fa3lqJdUgk4w6hM62DysluYOMUs0GxZzVz4oJOBU7AL204J38Tvhi8VZdO4u-GvUI7PRG_TUA/s320/gaza22-full.webp" width="320" /></a></div>&nbsp;Έκθεση φέρνει στο φως καταγγελίες για σεξουαλική βία κατά Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη από Ισραηλινούς στρατιώτες. </h2><div class="article__lead" style="text-align: left;"><strong>&nbsp;</strong>Ισραηλινοί στρατιώτες και έποικοι φέρονται να χρησιμοποιούν έμφυλη και σεξουαλική βία ως μέσο πίεσης για την εκδίωξη Παλαιστινίων από τις εστίες τους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, σύμφωνα με έκθεση οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικών φορέων που παρουσιάζει ο Guardian</div><div class="article__lead" style="text-align: left;">&nbsp;</div><div class="article__lead" style="text-align: left;">.Παλαιστίνιες γυναίκες, άνδρες και παιδιά έχουν αναφέρει <strong>επιθέσεις, επεμβατικούς και επώδυνους σωματικούς ελέγχους</strong>, Ισραηλινούς που εκθέτουν τα γεννητικά τους όργανα και απειλές σεξουαλικής βίας.<p>Δεκαέξι περιστατικά σεξουαλικής βίας που σχετίζεται με συγκρούσεις καταγράφηκαν από ερευνητές για την Κοινοπραξία Προστασίας της Δυτικής Όχθης τα τελευταία τρία χρόνια, ένας αριθμός που πιθανότατα οφείλεται σε ελλιπή στοιχεία λόγω<strong> της ντροπής και του στιγματισμού</strong> που αντιμετωπίζουν τα θύματα.</p><p>&nbsp;«<em><strong>Η σεξουαλική βία χρησιμοποιείται για να ασκήσει πίεση στις κοινότητες</strong>, να διαμορφώσει αποφάσεις σχετικά με την παραμονή ή την εγκατάλειψη των σπιτιών και της γης τους και να αλλάξει τα πρότυπα της καθημερινής ζωής</em>», ανέφερε η ομάδα διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων σε&nbsp;έκθεση&nbsp;.</p><p>Η μελέτη με τίτλο «<strong>Σεξουαλική βία και βίαιη εκδίωξη στη Δυτική Όχθη</strong>» περιγράφει λεπτομερώς τις κλιμακούμενες σεξουαλικοποιημένες επιθέσεις και τον εξευτελισμό Παλαιστινίων στις κοινότητές τους και μέσα στα σπίτια τους από το 2023.</p><p>&nbsp;Άλλες μορφές βίας που έχουν αναφερθεί περιλαμβάνουν την ούρηση πάνω σε Παλαιστίνιους, τη λήψη και διανομή ταπεινωτικών φωτογραφιών δεμένων και γυμνών ατόμων, την παρενόχληση γυναικών και τις απειλές σεξουαλικής βίας κατά γυναικών. Οι μελέτες περιπτώσεων είναι ανώνυμες λόγω του στιγματισμού που περιβάλλει τη σεξουαλική βία.</p><h2>Σεξουαλικές επιθέσεις και πρακτικές ταπείνωσης: Σκληρές περιγραφές</h2><p>Περισσότερα από τα δύο τρίτα των νοικοκυριών που συμμετείχαν στην έρευνα ανέφεραν την αυξανόμενη βία κατά των γυναικών και των παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής παρενόχλησης που στοχεύει κορίτσια, ως <strong>σημείο καμπής στην απόφασή τους να φύγουν</strong>, ανέφερε η έκθεση.</p><p>«<em>Οι συμμετέχοντες περιέγραψαν τη σεξουαλική παρενόχληση ως τη στιγμή που ο φόβος μετατράπηκε από χρόνιος σε αφόρητος. Μίλησαν για το πώς παρακολούθησαν γυναίκες και κορίτσια να υπομένουν ταπείνωση και για το πώς υπολόγισαν τι θα μπορούσε να συμβεί στη συνέχεια</em>», ανέφερε η έκθεση.</p><p>Οι Ισραηλινοί στρατιώτες που ήταν παρόντες κατά τη διάρκεια της κακοποίησης είχαν επανειλημμένα αποτύχει να την αποτρέψουν ή να διώξουν τους υπεύθυνους. Μία γυναίκα υποβλήθηκε σε επώδυνο σωματικό έλεγχο από δύο γυναίκες στρατιώτες που μπήκαν στο σπίτι της και στη συνέχεια την διέταξαν να βγάλει τα ρούχα της.</p><p>«<em>Περιέγραψε ότι της έδωσαν οδηγίες να ανοίξει τα πόδια της με τρόπο που της προκαλούσε πόνο και περιέγραψε υποτιμητικά σχόλια και άγγιγμα ευαίσθητων περιοχών</em>», ανέφερε η έκθεση.</p><p><strong>Άνδρες και αγόρια έγιναν επίσης στόχοι σεξουαλικής επίθεσης και παρενόχλησης</strong>. Τον περασμένο μήνα, Ισραηλινοί έποικοι έγδυσαν τον 29χρονο Qusai Abu al-Kebash, από την κοινότητα Khirbet Humsa στη βόρεια κοιλάδα του Ιορδάνη, του&nbsp;έβαλαν ένα φερμουάρ στα γεννητικά του όργανα και τον ξυλοκόπησαν μπροστά στην κοινότητά του&nbsp;και σε διεθνείς ακτιβιστές, ανέφεραν μάρτυρες.</p><p>Τον Οκτώβριο του 2023, έποικοι και στρατιώτες&nbsp;έγδυσαν, έδεσαν με χειροπέδες και ξυλοκόπησαν&nbsp; Παλαιστίνιους από το χωριό Wadi as-Seeq, ούρησαν πάνω τους, επιχείρησαν να βιάσουν έναν με τη λαβή μιας σκούπας και τράβηξαν φωτογραφίες τους γυμνούς, τις οποίες στη συνέχεια διένειμαν δημόσια.</p><p>&nbsp;Για να περιοριστεί η πιθανότητα επαφής με Ισραηλινούς που θα μπορούσαν να τις επιτεθούν ή να τις παρενοχλήσουν, τα κορίτσια είχαν εγκαταλείψει το σχολείο και οι γυναίκες είχαν σταματήσει να εργάζονται.</p><p>Είχε επίσης οδηγήσει σε <strong>αύξηση των πρόωρων γάμων</strong>, καθώς οι γονείς που απεγνωσμένα προσπαθούσαν να προστατεύσουν τις κόρες τους αναζητούσαν τρόπους να τις απομακρύνουν από τις απειλές. Τουλάχιστον έξι οικογένειες που έδωσαν συνέντευξη για την έκθεση κανόνισαν γάμους για κορίτσια ηλικίας μεταξύ 15 και 17 ετών.</p><p>Το Κέντρο Γυναικών Νομικής Βοήθειας και Συμβουλευτικής (WCLAC) με έδρα τη Ραμάλα έχει επίσης καταγράψει τη χρήση σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης εις βάρος Παλαιστινίων γυναικών και κοριτσιών με στόχο τον κατακερματισμό και τον εκτοπισμό κοινοτήτων.</p><p>Η WCLAC ανέφερε ότι γυναίκες στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη έχουν αναφέρει σεξουαλικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαστικής διείσδυσης κατά τη διάρκεια ερευνών, και κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που Ισραηλινοί στρατιώτες εκτίθενται σε κορίτσια σε σημεία ελέγχου και τα κακοποιούν κατά τη διάρκεια των ερευνών.<strong> Η ταπείνωση περιελάμβανε τον εμπαιγμό κοριτσιών που είχαν έμμηνο ρύση</strong>, είπε.</p><p>«<em>Τα κορίτσια δεν πηγαίνουν σχολείο και βλέπουμε πρόωρους, αναγκαστικούς γάμους. Πρόκειται για ανήλικες, αλλά γνωρίζουμε ότι οι μητέρες και οι πατέρες τους προσπαθούν να τις προστατεύσουν στέλνοντάς τες μακριά</em>», δήλωσε η Kifaya Khraim, διευθύντρια της μονάδας υπεράσπισης στο WCLAC.</p><p>«<em>Οι γυναίκες χάνουν τις δουλειές τους επειδή δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά λόγω της σεξουαλικής βίας και στη συνέχεια αποφασίζουν να μείνουν στο σπίτι</em>».</p><h2>“Πράσινο φως” από την ηγεσία του Ισραηλινού στρατού για σεξουαλικές επιθέσεις σε Παλαιστίνιους</h2><p>Η Χράιμ είπε ότι πίστευε ότι η ομάδα της γνώριζε μόνο ένα κλάσμα των περιπτώσεων σεξουαλικής βίας από Ισραηλινούς στρατιώτες και εποίκους. «<em>Αυτό είναι ίσως το 1% των περιπτώσεων και έπρεπε να κάνουμε πολλή έρευνα στις τοπικές κοινότητες μόνο και μόνο για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων ώστε να μας πουν για αυτές τις περιπτώσεις</em>».</p><p>Η Μιλένα Ανσάρι, επικεφαλής του τμήματος κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών στους Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Ισραήλ, δήλωσε ότι η αύξηση της σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη συμβαίνει εν μέσω μιας <strong>ευρύτερης κουλτούρας ατιμωρησίας για επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων</strong>.</p><p>Μια πρόσφατη απόφαση να αποσυρθούν οι κατηγορίες εναντίον στρατιωτών για τον βιντεοσκοπημένο βιασμό μιας κρατούμενης στο κέντρο Sde Teiman έστειλε ένα ιδιαίτερα σαφές μήνυμα.</p><p>«<em>Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ουσιαστικά δίνουν το <strong>πράσινο φως για τη χρήση σεξουαλικής βίας</strong>, όταν αποφασίζουν να μην ασκήσουν δίωξη στην πιο προβεβλημένη υπόθεση, η οποία είναι εξαιρετικά καλά τεκμηριωμένη</em>», δήλωσε ο Ανσάρι.</p><p><em>«Υπάρχει μια κουλτούρα αποδοχής της σεξουαλικής επίθεσης εναντίον Παλαιστινίων. Υπήρξε μια συζήτηση στην Κνεσέτ σχετικά με το αν είναι εντάξει ή όχι να βιάζεις έναν Παλαιστίνιο. <strong>Ούτε ο πρωθυπουργός είπε ότι το Ισραήλ αντιτίθεται στον βιασμό κρατουμένων</strong>».</em></p><p>Η έκθεση σχετικά με τη σεξουαλική βία ως εργαλείο αναγκαστικής εκτόπισης βασίστηκε σε 83 συνεντεύξεις με παλαιστινιακές κοινότητες σε όλη την κατεχόμενη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αντιμετωπίζουν βία από τους εποίκους και περιορισμούς στην κυκλοφορία.</p><p>Στους συμμετέχοντες περιλαμβάνονταν άτομα που βρίσκονταν σε κίνδυνο, όσοι είχαν ήδη αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, γυναίκες, νέοι ακτιβιστές και ηγέτες της κοινότητας.</p><p><a href="https://www.news247.gr/kosmos/sokaristiki-ekthesi-sexoualiki-via-gia-ektopismo-palaistinion-sti-ditiki-oxthi/" target="_blank">Πηγή: news247.gr</a></p></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/2618782857463645567/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/04/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/2618782857463645567'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/2618782857463645567'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/04/blog-post.html' title='Σοκαριστική έκθεση: Ισραηλινοί χρησιμοποιούν σεξουαλική βία για να διώξουν Παλαιστίνιους από τη Δυτική Όχθη '/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCffhbF2ffPd0tJ91lNfkBJJvBvmoa6U90wTgcqGYrPPFwlK6ir_-tHYStaup9wpG-TDCGT9U_s2Pf9zeo5DI5gvlTV7UVmO8W8PQAKj1_IVyrP-QvT4fa3lqJdUgk4w6hM62DysluYOMUs0GxZzVz4oJOBU7AL204J38Tvhi8VZdO4u-GvUI7PRG_TUA/s72-c/gaza22-full.webp" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-1766458818733923967</id><published>2026-03-19T22:18:00.002+02:00</published><updated>2026-03-19T22:18:42.871+02:00</updated><title type='text'>Ακριβός στα προσωπικά δεδομένα όταν τρώει κρακεράκια και φθηνός όταν παρακολουθείται με Predator, ο Άδωνις</title><content type='html'><p><b>&nbsp;</b></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT-3njBvOiziX_8MFrtKkrNSIw8Do0Ag1LNCUdY-bwchiZaLa4SsI6p3JonZqbCdTCWlJ6dAwL_F6FHPJrRn3BT8kERHkME6YKqTRZsii65qbTOJ9wyhwavHl6hB0W_U5SAeN4SA-ZZOLIWBoMTyZKIx9Fne6d7_rA_lZ-j5z5hHVLTXcV0m-7fHo9kfY/s751/Screenshot_1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="587" data-original-width="751" height="250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT-3njBvOiziX_8MFrtKkrNSIw8Do0Ag1LNCUdY-bwchiZaLa4SsI6p3JonZqbCdTCWlJ6dAwL_F6FHPJrRn3BT8kERHkME6YKqTRZsii65qbTOJ9wyhwavHl6hB0W_U5SAeN4SA-ZZOLIWBoMTyZKIx9Fne6d7_rA_lZ-j5z5hHVLTXcV0m-7fHo9kfY/s320/Screenshot_1.jpg" width="320" /></a></b></div><b>Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι έτοιμος να καταγγείλει παραβίαση προσωπικών δεδομένων όταν τον βιντεοσκοπούν να μασά κρακεράκια, αλλά είναι αδιάφορο στον υπουργό αν υποκλέπτεται το τηλέφωνό του και τον «ακούνε» ντόπιες και ξένες υπηρεσίες ασφαλείας</b><p></p><div class="is-sans-serif-font is-medium is-darkblue article-summary" style="text-align: left;">&nbsp;Πηγή: <a href="https://www.in.gr/2026/03/19/editorial/akrivos-sta-prosopika-dedomena-otan-troei-krakerakia-kai-fthinos-otan-parakoloutheitai-predator-o-adonis/" rel="nofollow">Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - in.gr</a></div><div class="is-sans-serif-font is-medium is-darkblue article-summary" style="text-align: left;"><a href="https://www.in.gr/2026/03/19/editorial/akrivos-sta-prosopika-dedomena-otan-troei-krakerakia-kai-fthinos-otan-parakoloutheitai-predator-o-adonis/" rel="nofollow">&nbsp;</a></div><div class="is-sans-serif-font is-medium is-darkblue article-summary" style="text-align: left;">&nbsp;Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης πρωταγωνίστησε σε ένα ακόμη&nbsp;επεισόδιο στη Βουλή, αυτή τη φορά κατηγορώντας τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ότι τον βιντεοσκοπούσε παράνομα.<p>Όντως, ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει δίκιο. Η βιντεοσκόπηση μέσα στη Βουλή με τέτοιους όρους δεν επιτρέπεται.</p><p>Βεβαίως, ο ίδιος έχει παραβιάσει αυτόν τον κανόνα στο παρελθόν βιντεοσκοπώντας τον Παύλο Πολάκη, όπως αρκετοί έσπευσαν να θυμίσουν, αλλά ας&nbsp;υποθέσουμε ότι η τωρινή του διαμαρτυρία αποτελεί και έμπρακτη μεταμέλεια για προηγούμενα ατοπήματα.</p><p>&nbsp;Ωστόσο, η ευαισθησία του υπουργού για τα προσωπικά του δεδομένα – γιατί περί αυτού πρόκειται όταν έχουμε να κάνουμε με απαγορεύσεις βιντεοσκόπησης άνευ συναίνεσης – είναι&nbsp;κάπως επιλεκτική. Για την ακρίβεια δεν επεκτείνεται στα πολύ πιο σημαντικά και πολύ πιο ευαίσθητα δεδομένα που προσπάθησαν να υποκλέψουν από το κινητό του τηλέφωνο με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Ενός κατασκοπευτικού λογισμικού που δεν περιορίζεται μόνο στο να παρακολουθεί τηλεφωνικές επικοινωνίες και μηνύματα κειμένου, αλλά καταγράφει και τις επικοινωνίες στις άλλες πλατφόρμες επικοινωνίας και δικτύωσης και ουσιαστικά μετατρέπει το τηλέφωνο σε σταθμό παρακολούθησης.</p><p>Ο Άδωνις Γεωργιάδης παρότι στοχοποιήθηκε με τέτοιο λογισμικό δεν έκανε απολύτως τίποτα για αυτό. Δεν έβγαλε ανακοίνωση στην οποία να καταγγέλλει την απόπειρα υποκλοπής του τηλεφώνου του, δεν ζήτησε να ελεγχθεί το τηλέφωνό του, δεν έκανε μήνυση έστω κατ’ αγνώστων και όταν ξεκίνησε η δίκη των τεσσάρων ιδιωτών που εμπλέκονται στην υπόθεση, δεν ζήτησε παράσταση πολιτικής αγωγής, ούτε ως ιδιώτης, ούτε ως υπουργός.</p><p></p><p>Σημειώνουμε εδώ ότι η άρνησή του να ζητήσει να εξεταστεί και το δικό του τηλέφωνο στην πραγματικότητα ήταν ως ένα βαθμό και παρακώλυση της δικαστικής έρευνας. Και αυτό γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις όσα περισσότερα τηλέφωνα ελεγχθούν, τόσα&nbsp;περισσότερα στοιχεία θα συλλεχθούν και αυτό θα διευκολύνει την αναζήτηση των υπαιτίων και το «δέσιμο» των κατηγοριών.</p><p>&nbsp;</p><p>Ακόμη&nbsp;μεγαλύτερο ενδιαφέρον όμως έχει ο τρόπος με τον οποίο έχει προσπαθήσει να τεκμηριώσει την άρνησή του να συμβάλει με οποιονδήποτε τρόπο στη διαλεύκανση της υπόθεσης και την επιμονή του ότι αυτό που συμβαίνει δεν αποτελεί επί της ουσίας παραβίαση των αρχών του Κράτους Δικαίου.</p><p>Η βασική επιχειρηματολογία του, την οποία επανέλαβε και πολύ πρόσφατα είναι ότι «αυτά συμβαίνουν», δηλαδή ότι σήμερα καμιά επικοινωνία δεν είναι ασφαλής απέναντι σε ενδεχόμενη υποκλοπή και όπως χαρακτηριστικά υπογράμμισε καλύτερα να μην έχει και ο πολίτης ευαίσθητες πληροφορίες στο κινητό του.</p><p></p><p>Φαινομενικά ο υπουργός Υγείας υποστηρίζει κάτι κοινότυπο. Όντως αποτελεί πλατιά διαδεδομένη εκτίμηση ότι οι υπηρεσίες ασφαλείας, είτε εγχώριες, είτε -πρωτίστως-&nbsp;άλλων κρατών «παρακολουθούν τα πάντα». Το βλέπουμε και σε ταινίες όπου βλέπουμε να ξεκλειδώνουν όλα τα τηλέφωνα, όλες οι κάμερες, και να καταγράφονται τα πάντα.</p><p>Μόνο που το ερώτημα δεν είναι εάν όλα αυτά συμβαίνουν. Το ερώτημα είναι εάν θα ανεχτούμε να συμβαίνουν όλα αυτά, θα ανεχτούμε όλες αυτές τις παράνομες παραβιάσεις του απορρήτου των επικοινωνιών, εάν θα εκχωρήσουμε βασικά δικαιώματα. Το&nbsp;κρίσιμο ερώτημα δηλαδή,&nbsp;είναι&nbsp;εάν θα υπάρξει υπεράσπιση της νομιμότητας.</p><p>Το ερώτημα αυτό είναι ακόμη πιο επιτακτικό για έναν υπουργό. Γιατί η ευθύνη ενός υπουργού απέναντι στην τήρηση της νομιμότητας και την προάσπιση βασικών δικαιωμάτων είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή ενός απλού πολίτη. Η νομιμότητα είναι η κατεξοχήν δουλειά ενός υπουργού.</p><p>Όταν λοιπόν&nbsp;έρχεται ένας υπουργός και, επί της ουσίας, λέει&nbsp;«πάρτε το χαμπάρι, ‘μας ακούνε’&nbsp;και τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε για αυτό», τότε πώς&nbsp;να αισθανθεί ο απλός πολίτης που νιώθει ανυπεράσπιστος απέναντι σε μια συνθήκη γενικευμένης παρακολούθησης;</p><p>Μάλιστα, ο Άδωνις Γεωργιάδης πήγε&nbsp;και ένα βήμα παρακάτω, είπε ότι θεωρεί αυτονόητο οι αρχές να «επισυνδέουν» τηλέφωνα υπουργών, κρατικών αξιωματούχων και αξιωματικών. Βεβαίως, ξεχνά ότι υποτίθεται ότι «επισυνδέονται» τα τηλέφωνα όσων είναι ύποπτοι για εγκληματικές ενέργειες ή αποτελούν απειλή για την εθνική ασφάλεια. Πώς εντάσσονται σε αυτή την πρακτική οι υπουργοί και λοιποί κρατικοί αξιωματούχοι; Για ποιες πράξεις είναι ύποπτοι;</p><p>Ακόμη όμως και αν κάποιος δεχθεί την λογική Γεωργιάδη περί αυτονόητης επιλογής των Αρχών, στην περίπτωση των υποκλοπών έχουμε να κάνουμε – υποτίθεται…– με ιδιώτες, που είναι άγνωστο -σύμφωνα πάντα με το κυβερνητικό αφήγημα- τι σκοπό είχαν και ποιος ήταν ο εντολέας τους. Επομένως γιατί δεν αντέδρασε; Δεν υπάρχει ένα θέμα συνολικότερης απειλής εδώ;</p><p>Όμως, οι παλινωδίες του Άδωνι Γεωργιάδη και τα βίαια χτυπήματα στην κοινή λογική δεν σταματούν εδώ. Η πρώτη αντίδραση του Γεωργιάδη που είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων ήταν ότι η αδιαφορία του για τις υποκλοπές οφειλόταν στο<a href="https://www.in.gr/2024/08/11/politics/den-exo-na-krypso-tipote-ektos-thematos-kai-thesmika-mempti-dilosi-georgiadi/" rel="noopener" target="_blank"> ότι «δεν είχα τίποτα να κρύψω»</a>.&nbsp; Τώρα ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει κατ’ επανάληψη πει ότι ο ίδιος δεν εμπιστεύεται τα τηλέφωνα θεωρώντας ότι παρακολουθούνται. Από ποιους; Και σε κάθε περίπτωση δεν ισχύει πλέον το «καθαρός ουρανός, υποκλοπές δεν φοβάται»; Τι περιλαμβάνει στις επικοινωνίες του ο υπουργός που θα ήταν πρόβλημα εάν καταγράφονταν; Δεν ζει και πράττει ως να ήταν σε «γυάλινο πύργο» χωρίς να φοβάται να έρθουν όλα στο φως;</p><p>Να το πω διαφορετικά, εάν αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση έχει «πετάξει πετσέτα» σε σχέση με τη μάχη απέναντι στις παραβιάσεις του απορρήτου των επικοινωνιών, ή, ακόμη χειρότερα, εάν θεωρεί ότι δεν είναι βασική προτεραιότητα να ασχοληθεί με αυτό το θέμα, τότε είναι σαφές ότι απέχουμε πολύ από οποιαδήποτε έννοια θεσμικής λειτουργίας και φιλελεύθερης διακυβέρνησης.</p><p>Για να μην αναφερθώ στο ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι υπουργός μιας κυβέρνησης που αυτή τη στιγμή δηλώνει ότι «θωρακίζει» τον εθνικό χώρο, αναβαθμίζει την άμυνα της χώρας, «σφραγίζει» τα σύνορα απέναντι στις μεταναστευτικές ροές και εν γένει διατείνεται ότι προασπίζει την πατρίδα. Πώς συνάδει αυτό με το ότι ένας υπουργός δηλώνει ότι αδιαφορεί για το εάν το τηλέφωνό του στοχοποιήθηκε από μια ομάδα – ας δεχτούμε προσωρινά το αφήγημα περί «ιδιωτών» – που περιλάμβανε και έναν υπήκοο ξένης χώρας με προϋπηρεσία μάλιστα στις ένοπλες δυνάμεις, την ώρα μάλιστα που πλέον η δικαστική διερεύνηση στρέφεται και προς το ερώτημα της κατασκοπείας.</p><p>Αναρωτιέται, κανείς, γιατί ένας υπουργός δεν επιθυμεί να διαλευκανθεί μια υπόθεση ενδεχόμενης κατασκοπείας και γιατί δεν θέλησε να συνδράμει τις διωκτικές και δικαστικές αρχές σε μια υπόθεση που δεν έχει μόνο ποινική διάσταση, αλλά και εθνική. Ιδίως εάν αναλογιστούμε και την προτίμησή του για μια πατριωτική ρητορική. Σταματά ο πατριωτισμός του Άδωνι Γεωργιάδη, όταν πρόκειται για το τηλέφωνό του; Δεν είναι τυχόν παρακολούθησή του από ξένες δυνάμεις και&nbsp;μια εκδοχή αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας (ιδίως όταν στοχοποιήθηκαν και άλλοι υπουργοί και ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού); Δεν θα έπρεπε να ζητήσει να εξεταστεί αυτό, αλλά και να προσφερθούν ασφαλή μέσα επικοινωνίας στους υπουργούς; Ή μήπως έχουμε φτάσει στο σημείο οι υπουργοί να βάζουν στο κινητό τους τηλέφωνο το παλιό αυτοκόλλητο που υπήρχε στα καρτοτηλέφωνα στα στρατόπεδα που έγραφε «προσοχή ο εχθρός ακούει»;</p><p>Βεβαίως, ο «ελέφαντας στο δωμάτιο», είναι οι πολλαπλές ενδείξεις ότι το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό δεν χρησιμοποιήθηκε από ιδιώτες αλλά από την ΕΥΠ, και το προμηθεύτηκε κρατικός φορέας, κάτι <a href="https://www.in.gr/2026/03/13/editorial/episimos-maksimou-gate-o-ntilian-edose-stegna-tin-kyvernisi/" rel="noopener" target="_blank">άλλωστε που επεσήμανε και ο ίδιος ο Ισραηλινός Ταλ Ντίλιαν</a>, ιδιοκτήτης της Intellexa και&nbsp;ένας εκ των καταδικασθέντων «ιδιωτών», όταν δήλωσε ότι η εταιρεία του πουλάει το κατασκοπευτικό λογισμικό μόνο σε κράτη και κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας.</p><p>Κατανοώ, βάσει και των νέων δεδομένων, ότι ίσως είναι αμήχανο και δύσκολο για έναν εν ενεργεία υπουργό και βουλευτή να τοποθετηθεί πάνω στο ότι πιθανώς πίσω από τις απόπειρες στοχοποίησης του τηλεφώνου&nbsp;του να βρισκόταν το Μέγαρο Μαξίμου. Δηλαδή, είναι σαν να μας λέει: «τι θέλετε να σας πω και εγώ, ότι μας παρακολουθούν για να μας έχουν από κοντά;».</p><p>Ωστόσο, ακόμη και έτσι η όλη συνθήκη δεν παύει να είναι ιδιαίτερα προβληματική. Οι υπουργοί οφείλουν προφανώς να ακολουθούν τις οδηγίες του πρωθυπουργού, άλλωστε αυτός τους διορίζει και τους&nbsp;παύει. Σε ποιο, όμως, πρότυπο «χρηστής» διακυβέρνησης ανήκει το να τους παρακολουθεί η ΕΥΠ; Σε ποια «εργαλειοθήκη» περιλαμβάνεται ως «καλή πρακτική», να πρέπει να υποκλέπτονται τα τηλέφωνά τους; Σε ποια πλευρά της αξιολόγησης του κυβερνητικού έργου εντάσσεται η καταγραφή των επικοινωνιών; Ποια ικανότητα υπεράσπισης της δημοκρατικής διακυβέρνησης και των αρχών της αποτυπώνει το να το δέχονται αυτό αδιαμαρτύρητα υπουργοί; Αποτελεί εκδοχή «επιτάχυνσης του κυβερνητικού έργου» το να «κρατάει» το Μέγαρο Μαξίμου τους υπουργούς, μέσω&nbsp;της παρακολούθησης&nbsp;των&nbsp;επικοινωνιών τους;</p><p>Και βέβαια, επί της ουσίας, εάν ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε όντως τη δημοκρατική ευαισθησία που διατείνεται ότι έχει, θα έπρεπε αυτός να είχε απαιτήσει να εξεταστεί σε βάθος το ενδεχόμενο εμπλοκής του Μεγάρου Μαξίμου και θα είχε κάνει σαφές ότι εάν δεν ξεκαθάριζε το τοπίο δεν θα μπορούσε να ασκεί υπουργικά καθήκοντα υπό ένα τέτοιο καθεστώς που υπονομεύει τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Δηλαδή, υπό κανονικές συνθήκες, ο δημοκράτης Άδωνις Γεωργιάδης θα έπρεπε να ήταν ο πρώτος που θα έβγαινε στο δρόμο να καταγγείλει ένα απαράδεκτο καθεστώς εκβιασμού των υπουργών από το Μέγαρο Μαξίμου. Όμως, δεν το έκανε.</p><p>Με αυτή την έννοια η θεσμική ευαισθησία του Άδωνι Γεωργιάδη ως προς το εάν βιντεοσκοπείται, θα ήταν πολύ πιο πειστική ως προς την ειλικρίνειά της, εάν έπαιρνε θέση και στο ζήτημα των υποκλοπών. Γιατί η σιωπή του ως προς την ουσία του ζητήματος και η κατ’ επανάληψη υποβάθμιση της σημασίας του ζητήματος παραπέμπει πολύ περισσότερο στην ένοχη παραδοχή ότι έχουμε να κάνουμε με διακυβέρνηση που απέχει από το χαρακτηρίζεται από δημοκρατικό ήθος.</p><p>Μείζων θεσμικό ζήτημα, ουσιαστικό για τη λειτουργία του κράτους είχε χαρακτηρίσει ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και συνταγματολόγος Παναγιώτης Δουδωνής την αποκάλυψη Ντίλιαν, στηλιτεύοντας τη στάση παρακολουθούμενων υπουργών να μην παραστούν στο δικαστήριο, αλλά να σιωπούν και να κρύβονται. Και είναι μάλλον ενδεικτικό ότι τον κ. Δουδωνή με αυτές τις τοποθετήσεις που σέβονται και υπηρετούν το Κράτος Δικαίου, ο Άδωνις Γεωργιάδης τον χαρακτήρισε «χτεσινό» που δεν έχει δικαίωμα να&nbsp;κρίνει τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο.&nbsp;Δεν ξέρω εάν είναι «χτεσινός» ο κ. Δουδωνής, όμως ξέρω ότι&nbsp;σε νεαρή ηλικία κατάφερε να «χτίσει» ένα εντυπωσιακό ακαδημαϊκό βιογραφικό, με διδακτορικό, διδακτική εμπειρία και ερευνητικό έργο ζηλευτό, ενώ οι παρεμβάσεις του στη Βουλή δεν είναι σόου και τσακωμοί καφενείου, αλλά καίριες και συχνά αποκαλυπτικές. Αν αυτά κάνουν κάποιον «χτεσινό», χρειαζόμαστε πολύ περισσότερους τέτοιους «χτεσινούς» και απαλλαγή από τηλεβιβλιοπώληδες με θυρίδες σκέψης.</p></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/1766458818733923967/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/predator.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/1766458818733923967'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/1766458818733923967'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/predator.html' title='Ακριβός στα προσωπικά δεδομένα όταν τρώει κρακεράκια και φθηνός όταν παρακολουθείται με Predator, ο Άδωνις'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT-3njBvOiziX_8MFrtKkrNSIw8Do0Ag1LNCUdY-bwchiZaLa4SsI6p3JonZqbCdTCWlJ6dAwL_F6FHPJrRn3BT8kERHkME6YKqTRZsii65qbTOJ9wyhwavHl6hB0W_U5SAeN4SA-ZZOLIWBoMTyZKIx9Fne6d7_rA_lZ-j5z5hHVLTXcV0m-7fHo9kfY/s72-c/Screenshot_1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-6001767350875117576</id><published>2026-03-10T18:52:00.002+02:00</published><updated>2026-03-10T18:52:52.094+02:00</updated><title type='text'>16 χρόνια απ’ την κρατική δολοφονία του Λάμπρου Φούντα και αναπάντητα ερωτήματα για τις συνθήκες που οι μπάτσοι διέπραξαν αυτό το έγκλημα</title><content type='html'><p>Αν και έχουν περάσει δεκαέξι χρόνια απ’ την&nbsp;<strong>κρατική δολοφονία του Λάμπρου Φούντα, απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα που έχουν σχέση για τις συνθήκες στις οποίες διέπραξαν αυτό το έγκλημα, οι ένστολοι πραιτοριανοί, υπεράσπισης του συστήματος δεν έχουν δοθεί.</strong></p><p><strong>&nbsp;</strong></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi75_2j2R4p_Tm3iv4FpHZAeykqPtI2cu8Te17wCC69X73-onklqZGRvT689zPeNiqkKoY3hdL7QQQfU0sycqKdGz_zddQGF2oJi8eJHULnFRXA3bEoIecdWTNazNDFmqcPWluyX2od36HOsVx2m6yL_KECLsgfOYQfKCdSMjxIyaAsFXw58qtleNV9RyM/s560/im.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="421" data-original-width="560" height="482" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi75_2j2R4p_Tm3iv4FpHZAeykqPtI2cu8Te17wCC69X73-onklqZGRvT689zPeNiqkKoY3hdL7QQQfU0sycqKdGz_zddQGF2oJi8eJHULnFRXA3bEoIecdWTNazNDFmqcPWluyX2od36HOsVx2m6yL_KECLsgfOYQfKCdSMjxIyaAsFXw58qtleNV9RyM/w640-h482/im.jpg" width="640" /></a></strong></div><strong><br /></strong><p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibto8YSjc-oViHUOZwZqM8D2fs_uUqhDTyw86u8pM1JrHh4OPvCJYdZTC_JLKWAur0vdl91N2GoinU-ykTv06tMHdZYjR0ZGCl66g1kF7EfC-7c-eO6RbeNpcAI4tFTk4R8W5_fKJF1ruX1u9ZAXeAM9kUF1ExkQfTQ0kD-jeAJSspWndK5hY8kEMRa94/s640/88357416_132654541624932_6606371639321952256_o.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="453" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibto8YSjc-oViHUOZwZqM8D2fs_uUqhDTyw86u8pM1JrHh4OPvCJYdZTC_JLKWAur0vdl91N2GoinU-ykTv06tMHdZYjR0ZGCl66g1kF7EfC-7c-eO6RbeNpcAI4tFTk4R8W5_fKJF1ruX1u9ZAXeAM9kUF1ExkQfTQ0kD-jeAJSspWndK5hY8kEMRa94/s320/88357416_132654541624932_6606371639321952256_o.jpg" width="227" /></a></div>Στις&nbsp;<strong>10 Μάρτη το 2010</strong> πέφτει <strong>νεκρός</strong>&nbsp;ο&nbsp; <strong>αντιεξουσιαστής </strong><strong>Λάμπρος Φούντας</strong> πυροβολημένος&nbsp; <strong>πισώπλατα</strong>&nbsp;από&nbsp; <strong>μπάτσους.</strong><p></p> <p>Από τότε και μέχρι σήμερα έχουν μείνει μια σειρά&nbsp; <strong>αναπάντητα ερωτήματα.</strong></p> <p>Η&nbsp;<strong>εκδοχή</strong>&nbsp;της&nbsp;<strong>αστυνομίας</strong>&nbsp; τότε ήταν ότι αυτός ο αντιεξουσιαστής μαζί με συνεργό του προσπάθησαν να&nbsp; <strong>«απαλλοτριώσουν»&nbsp;</strong> αυτοκίνητο, έγιναν αντιληπτοί από αστυνομικούς και&nbsp; <strong>ανταλλάχτηκαν πυροβολισμοί&nbsp;</strong>με αποτέλεσμα τον&nbsp;<strong>θάνατο&nbsp;</strong>του&nbsp;<strong>Λ. Φούντα</strong>.</p> <p>Αυτό είναι το&nbsp;<strong>μπατσάδικο σενάριο</strong>&nbsp;που όμως δεν απαντάει στα<strong>&nbsp;αυτονόητα ερωτηματικά&nbsp;</strong>που δημιουργούνται:</p> <p><strong>➤ Γιατί να πάει να απαλλοτριώσει ένα αυτοκίνητο κάποιο μέλος οργάνωσης ένοπλης μειοψηφικής βίας οπλισμένος σαν αστακός –με πιστόλι και χειροβομβίδα, όπως είχε ανακοινώσει τότε η αστυνομία;&nbsp;</strong></p> <p><strong>➤ «Σεσημασμένος», όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι μπάτσοι, δεν ήταν ο Λ. Φούντας, ούτε επικηρυγμένος, ούτε εκκρεμούσε σε βάρος του καμιά δικαστική δίωξη.&nbsp;</strong></p> <p><strong>➤ Αντε και να υποθέσουμε ότι του καθόταν στραβή και τον μπουζούριαζαν οι μπάτσοι. Ακόμα και να του χρέωναν απόπειρα κλοπής αυτοκινήτου, θα έτρωγε ένα μήνα φυλακή με αναστολή και θα καθάριζε.&nbsp;</strong></p> <p><strong>➤ Γιατί, λοιπόν να δημιουργηθεί όλο το σκηνικό που αναφέρουν οι μπάτσοι;</strong><br /><strong><br />Απάντηση σ’ αυτό το καίριο ερώτημα μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί.</strong></p> <p>___________________________</p> <p class="has-text-align-center has-vivid-red-color has-text-color has-medium-font-size"><strong>Λάμπρος Φούντας: Έδωσε την ζωή του πολεμώντας, για να γίνει η κρίση ευκαιρία για την κοινωνική Επανάσταση.</strong></p><p class="has-text-align-center has-vivid-red-color has-text-color has-medium-font-size"><strong></strong></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiv0AIxf_JiQwFEB2RDcEkN2mfMLUuRnQ7_x-eiDYo4AKDIbjDmRluJZUMz72wPW1ecNPhPcSERIEkM4wQiqzbyWVpEeJcq3L05WOS23dDe_41Qc4KpJeACls7O-q0mgHMIrIg-mp4UWdc2ji8qlnT-0La5lMQl5pjYTjb2VVA6Cz1yQOhN7-TTc8lEMP8/s320/89058052_1523241667832473_5095377654685630464_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="216" data-original-width="320" height="432" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiv0AIxf_JiQwFEB2RDcEkN2mfMLUuRnQ7_x-eiDYo4AKDIbjDmRluJZUMz72wPW1ecNPhPcSERIEkM4wQiqzbyWVpEeJcq3L05WOS23dDe_41Qc4KpJeACls7O-q0mgHMIrIg-mp4UWdc2ji8qlnT-0La5lMQl5pjYTjb2VVA6Cz1yQOhN7-TTc8lEMP8/w640-h432/89058052_1523241667832473_5095377654685630464_n.jpg" width="640" /></a></strong></div><strong><br /></strong><p></p><p>&nbsp;</p><p>Της<strong> Π.Μ</strong><br /><br />Στις 10 Μάρτη του 2010, παραμονή γενικής απεργίας, πέφτει νεκρός σε <strong>ένοπλη συμπλοκή </strong>με τους <strong>ένστολους υπηρέτες της αστικής τάξης</strong>, ο <strong>αναρχικός</strong> και μέλος του <strong>Επαναστατικού Αγώνα Λάμπρος Φούντας.</strong></p> <p>Πέθανε με το<strong> όπλο</strong> στο <strong>χέρι, </strong>όπως ακριβώς έζησε: <strong>Όρθιος, αντιστεκόμενος, μαχόμενος για μια ανθρώπινη κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης, χωρίς κράτος και εκμετάλλευση.</strong></p> <p><strong>Αγωνίστηκε </strong>και <strong>έδωσε </strong>την <strong>ζωή </strong>του για να μην περάσει η<strong> σύγχρονη χούντα</strong> της<strong> οικονομικής</strong> και <strong>πολιτικής ελίτ</strong>, η <strong>χούντα </strong>της <strong>τρόικα</strong>ς,του <strong>ΔΝΤ</strong>, της <strong>ΕΚΤ </strong>και της <strong>ΕΕ</strong>.<br />Αγωνίστηκε και έδωσε την ζωή του για να μην περάσει η <strong>σύγχρονη χούντα </strong>του <strong>κεφαλαίου </strong>και του κ<strong>ράτους.</strong> Για να μην περάσει ο <strong>νέος ολοκληρωτισμός</strong> που επιβάλλεται σε όλο τον πλανήτη με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση.<br /><strong>Έδωσε την ζωή του πολεμώντας, για να γίνει η κρίση ευκαιρία για την κοινωνική Επανάσταση.</strong></p> <p>Για αυτόν ακριβώς το λόγο θα θυμόμαστε τη ζωή και το θάνατο του σε κάθε σημείο της ταξικής πάλης: Στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις απεργίες, στις αντιφασιστικές δράσεις, στις δομές αλληλεγγύης.</p> <p><strong>Ο Λάμπρος θα είναι πάντα δίπλα μας,</strong> εκεί που <strong>χτίζεται </strong>ένα <strong>οδόφραγμα</strong> απέναντι στην επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, εκεί που <strong>υψώνεται </strong>η <strong>αξιοπρέπεια</strong> της ανθρώπινης αντίστασης, εκεί που χτίζεται ένας καινούριος κόσμος.<br />Και <strong>αφού διαπιστωμένα πλέον, το κεφάλαιο είναι εφτάψυχο, κι η πλουτοκρατία γαμεί και δέρνει πατώντας επί πτωμάτων, η ένοπλη πάλη είναι μονόδρομος για να πάρουν οι λαοί τις τύχες στα χέρια τους.&nbsp;</strong><br /><strong>Ας μην εθελοτυφλούμε.</strong></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/6001767350875117576/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/16.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/6001767350875117576'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/6001767350875117576'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/16.html' title='16 χρόνια απ’ την κρατική δολοφονία του Λάμπρου Φούντα και αναπάντητα ερωτήματα για τις συνθήκες που οι μπάτσοι διέπραξαν αυτό το έγκλημα'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi75_2j2R4p_Tm3iv4FpHZAeykqPtI2cu8Te17wCC69X73-onklqZGRvT689zPeNiqkKoY3hdL7QQQfU0sycqKdGz_zddQGF2oJi8eJHULnFRXA3bEoIecdWTNazNDFmqcPWluyX2od36HOsVx2m6yL_KECLsgfOYQfKCdSMjxIyaAsFXw58qtleNV9RyM/s72-w640-h482-c/im.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-5784537512029816097</id><published>2026-03-07T22:01:00.003+02:00</published><updated>2026-03-07T22:01:33.984+02:00</updated><title type='text'>«Η μνήμη αυτών των ανθρώπων παραμένει αδικαίωτη»</title><content type='html'><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2leQTzabqK2cKkzlUOmBA__lOm1lgwOQk6w-i_pC_FJRuNwtWYj6pQwb1bwWeR2C4Tf2o6NZ_Y2ePSp7dNmrbIB1p7XwuXffnKZb9McuXM5zPuKfyDEg6u6g6s21RWXIlVk1X8ZcK25SEt_W79RNHNMDez5kDmH5HlPA4qBGmrxKSPKVCMsMuIkpPNMM/s1024/entheto-kaisariani-1024x585.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="585" data-original-width="1024" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2leQTzabqK2cKkzlUOmBA__lOm1lgwOQk6w-i_pC_FJRuNwtWYj6pQwb1bwWeR2C4Tf2o6NZ_Y2ePSp7dNmrbIB1p7XwuXffnKZb9McuXM5zPuKfyDEg6u6g6s21RWXIlVk1X8ZcK25SEt_W79RNHNMDez5kDmH5HlPA4qBGmrxKSPKVCMsMuIkpPNMM/w640-h366/entheto-kaisariani-1024x585.jpg" width="640" /></a></div><br /><b>Συγγενείς των εκτελεσθέντων περιγράφουν στο Documento τις μνήμες και τα συναισθήματα που τους «ξύπνησαν» οι φωτογραφίες των αγωνιστών.&nbsp;</b><p></p><p><b>&nbsp;</b><span class="author">Πηγή:&nbsp;<a href="https://www.documentonews.gr/author/dimitris-koulalis/">Δημήτρης Κούλαλης</a>, <a href="https://www.documentonews.gr/author/panagiwta-mpitsika/">Παναγιώτα Μπίτσικα</a>&nbsp;- Documento</span></p><p><span class="author">&nbsp;</span>«Στη Μέρλιν και στη Κοραή/ χτυπάνε με ζωνάρια/και πάνω στη Καισαριανή/ σκοτώνουν παλληκάρια». Οι στίχοι του Ξενοφώντα Φιλέρη στην «Κομαντατούρα» του Γιώργου Ζαμπέτα (1975) περιγράφουν καθαρά τη ναζιστική θηριωδία στην Αθήνα της Κατοχής. Οι φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών στιγμές πριν από την εκτέλεσή τους στην Καισαριανή την οπτικοποιούν. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς υποσημειώσεις: Είναι τα τεκμήρια ενός από τα πολλά εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι χιτλερικοί στον τόπο μας και για τα οποία δεν λογοδότησαν ποτέ. Τουλάχιστον ως τώρα.</p><p>Εκτός αυτού, οι φωτογραφίες ήρθαν με ενοχλητικό τρόπο να υπενθυμίσουν ποιοι κυνηγήθηκαν πριν και κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ποιοι λευτέρωσαν τη χώρα από τον κατακτητή, αλλά και ποιοι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν ή και εκτελέστηκαν αφού η σβάστικα σταμάτησε να ανεμίζει στην Ακρόπολη. Έτσι, τα χαμογελαστά πρόσωπα των κομμουνιστών πριν από την εκτέλεσή τους, τα γεμάτα από την περηφάνια του ανθρώπου που ξέρει γιατί πληρώνει με τη ζωή του το σχέδιο για έναν κόσμο στο «μπόι των ανθρώπων», μόνο ως ζώσα μνήμη και πηγή έμπνευσης μπορούν να ιδωθούν. Δεν είναι θολές εικόνες σε κιτρινισμένες φωτογραφίες. Ήταν άνθρωποι όπως εμείς: Εργάτες και αγρότες. Που ύψωσαν ανάστημα και δεν προσκύνησαν μέχρι τέλους!</p><p>&nbsp;Φέρνοντας τη μνήμη αυτών των ανθρώπων στο σήμερα, το Documento συνομίλησε με συγγενείς μερικών εκ των 200 εκτελεσθέντων. Ποιοι ήταν αυτοί; Τι ένιωσαν όταν είδαν τις φωτογραφίες; Ποιες ιστορίες συντρόφευσαν τη δολοφονία των ανθρώπων τους; Πώς ένιωσαν όταν έμαθαν ότι αυτές οι φωτογραφίες αποτελούσαν προϊόν δημοπρασίας;</p><p><b>«Δε θα κάνω πίσω»</b></p><p>Ο πρώτος με τον οποίο συνομιλήσαμε ήταν ο Γιάννης Θεραπιώτης, ανιψιός του Ναπολέοντα Σουκατζίδη και γιος της Φωτεινής Θεραπιώτη-Σουκατζίδη, πρώτης ξαδέλφης του Ν. Σουκατζίδη. Ο Σουκατζίδης, μέλος του ΚΚΕ και συνδικαλιστής, γεννήθηκε το 1909 στην Προύσα. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Κρήτη (Αρκαλοχώρι). Τελειόφοιτος της Μέσης Εμπορικής Σχολής στο Ηράκλειο εργαζόταν ως λογιστής. Ήταν πολύγλωσσος, ενώ είχε και συγγραφικό έργο. Τον Ιούνιο 1936 συνελήφθη από την «κοινοβουλευτική» δημοκρατία του Μεταξά ως πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων και μέλος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου και εξορίστηκε στον Αϊ-Στράτη μέχρι τον Απρίλιο 1941 όταν οι ελληνικές αρχές τον παρέδωσαν στους ναζί. Ακολούθησαν οι φυλακές Τρικάλων και Λάρισας. Τελικά κατέληξε στο «ελληνικό Νταχάου» του Χαϊδαρίου. Εκεί λόγω των γερμανικών που γνώριζε εκτελούσε χρέη διερμηνέα.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBjmMlAbb-KS3N3-pZ0ptcFCmwShpaFQ2GhEknLXos1XLGsprqFFzAaWHWp8-OkUegMcaCGL5KId_Zye1ZwRbNxPnG67ktYqJwbGOwmwqqT2xijjRhXikgLiuF-K-a32-MZ_421HspO6pnOw44w8bQdDhWRx1_LQYx59GSz2r_A5DMN7h9wIok_6JV3Cw/s1420/Files_06-07_PL13_soukatzidis-gramma-pros-ton-patera-toy-Fotio-apo-tis-fylakes-sti-larisa-23-6-1943-scaled.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1420" data-original-width="905" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBjmMlAbb-KS3N3-pZ0ptcFCmwShpaFQ2GhEknLXos1XLGsprqFFzAaWHWp8-OkUegMcaCGL5KId_Zye1ZwRbNxPnG67ktYqJwbGOwmwqqT2xijjRhXikgLiuF-K-a32-MZ_421HspO6pnOw44w8bQdDhWRx1_LQYx59GSz2r_A5DMN7h9wIok_6JV3Cw/w408-h640/Files_06-07_PL13_soukatzidis-gramma-pros-ton-patera-toy-Fotio-apo-tis-fylakes-sti-larisa-23-6-1943-scaled.jpg" width="408" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;</div>«Το τέλος του ξαδέρφου μου ήταν τραγικό» έλεγε η Φωφώ Θεραπιώτη-Σουκατζίδη μιλώντας το 2018 στη γερμανική εφημερίδα «Bild». Η ίδια θυμόταν ότι «οι ναζί διέταξαν μια ημέρα 200 εκτελέσεις, σε αντίποινα για την επίθεση του ΕΛΑΣ με στόχο τον διοικητή της 41ης Γερμανικής Μεραρχίας Οχυρών, υποστράτηγο Φραντς Κρεχ, στους Μολάους. Όταν διάβασε ο διοικητής του στρατοπέδου το όνομα του ξαδέρφου μου, σταμάτησε και είπε: “Κάποιο λάθος έχει γίνει, εσύ δεν πρέπει να είσαι μέσα. Στη θέση σου θα βάλουμε άλλον. Εσύ δεν θα μπεις”. Γιατί τον είχαν ανάγκη βέβαια, ήταν διερμηνέας. Εκείνος ρώτησε “θα βάλετε στη θέση μου άλλον;”. “Ναι, γιατί έχουμε εντολή για 200 άτομα” του απάντησαν. “Μια μητέρα θα κλάψει για μένα, μια μητέρα θα κλάψει για κάποιον άλλον. Δεν θα κάνω πίσω”. Αυτή ήταν η αντίδρασή του. Έτσι, στάθηκε στην ουρά και τραγούδησε ένα τραγούδι, προτού βρει τον θάνατο από τις σφαίρες των ναζί».<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjha0pwwmJO77-lpeNz4_HhaGr_13OBNbdysvdOyyUNfaV2zXgoOd8-uZryTC6MboAIYTYYz8aUNbG8bfgXjF3OIMSnT6Mcn-oF6gaenaDN3Um7vxJYxByYVlS7sgMPqnPV6f_vqlwso2R8DAzgzrPS07FIpDS5V3M40KmV6DVj87D-Ex3ce4fye7g4bKI/s945/Files_06-07_PL10_soukatzidis-fotografeia-me-sinexoristoys.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="581" data-original-width="945" height="394" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjha0pwwmJO77-lpeNz4_HhaGr_13OBNbdysvdOyyUNfaV2zXgoOd8-uZryTC6MboAIYTYYz8aUNbG8bfgXjF3OIMSnT6Mcn-oF6gaenaDN3Um7vxJYxByYVlS7sgMPqnPV6f_vqlwso2R8DAzgzrPS07FIpDS5V3M40KmV6DVj87D-Ex3ce4fye7g4bKI/w640-h394/Files_06-07_PL10_soukatzidis-fotografeia-me-sinexoristoys.jpg" width="640" /></a></div><br /><p></p><p>&nbsp;Ογδόντα δύο χρόνια μετά ο Γ. Θεραπιώτης λέει στο Documento: «Νιώθω συγκίνηση. Είναι δύσκολο να πω κάτι άλλο. Θα ήθελα μόνο να δω πώς ήταν ο Ναπολέοντας Σουκατζίδης πριν από την εκτέλεσή του. Φυσικά είναι και το ενδιαφέρον για όλα όσα συνέβησαν τότε. Είναι γνωστό ότι η μητέρα μου, Φωφώ, κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής της ζωντανή τη μνήμη του. Εξάλλου, όλα αυτά τα χρόνια, σε κάθε επέτειο της εκτέλεσης, υπήρχε η σχετική συζήτηση στο σπίτι. Οι μνήμες, η συγκίνηση, ένα σφίξιμο στο στομάχι. Για την αδικία, τους Γερμανούς, για όσα έγιναν μετά και χάθηκαν ανθρώπινες ζωές τόσο άδικα. Μάλιστα οι περισσότεροι νέοι άνθρωποι και πολλά υποσχόμενοι. Πέραν αυτού, στις φωτογραφίες έχουμε και τα πειστήρια ενός εγκλήματος πολέμου. Όμως από τη στιγμή που ουδέποτε αναγνωρίστηκαν οι γερμανικές οφειλές στην Ελλάδα η μνήμη αυτών των ανθρώπων παραμένει αδικαίωτη. Σαν να μην αναγνωρίζει κάποιος ό,τι συνέβη. Είναι ζήτημα πολιτικών συμφερόντων και πολλά δεν πάνε καλά, όπως θα έπρεπε».</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTff7Z0UvQZyjx4zJAIZ2XKWKp1UJDhaH77C_Z4WX9hvLnqfvk2gorlK2oq1Fcg0sPvshHD-gadzBycdxoC3jeyh515hBp4H4gpJgqVR_UA-K7atjTDi6BtaHx9vknvUmqtEjki2HArQuSwSAYB_PLOmLmU_wRGtaoR4tfcsTFpeiVTz1l_LhnbcJAmZc/s1323/Files_06-07_PL14_soukatzidis-stratevmenos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="707" data-original-width="1323" height="342" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTff7Z0UvQZyjx4zJAIZ2XKWKp1UJDhaH77C_Z4WX9hvLnqfvk2gorlK2oq1Fcg0sPvshHD-gadzBycdxoC3jeyh515hBp4H4gpJgqVR_UA-K7atjTDi6BtaHx9vknvUmqtEjki2HArQuSwSAYB_PLOmLmU_wRGtaoR4tfcsTFpeiVTz1l_LhnbcJAmZc/w640-h342/Files_06-07_PL14_soukatzidis-stratevmenos.jpg" width="640" /></a></div>&nbsp;<p></p><p><b>«Δεν υπέγραψε»</b></p><p>Την ιστορία του παππού του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, ακόμη ενός εκτελεσμένου και απεικονιζόμενου στις φωτογραφίες, μοιράστηκε στο Documento ο Θρασύβουλος Μαράκης. «Μετά τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών στην αρχή έψαχνα να βρω πώς θα δω τον παππού μου. Δεν τον ήξερα. Μου τον είχε περιγράψει η μητέρα μου: γεροδεμένος, ψηλός, αλλά δεν τον γνώριζα» αναφέρει. «Την Τρίτη με είχαν ειδοποιήσει από τον Περισσό ότι είναι αυτός. Επειτα πήρα τη φωτογραφία του, πήγα σε μία 97χρονη που ζει ακόμη στο χωριό μου και μου πιστοποίησε και αυτή ότι πρόκειται για τον παππού μου».</p><p>Ο Θ. Καλαφατάκης γεννήθηκε το 1914 στον Πλατανιά από εύπορη και πολυμελή οικογένεια. Από νωρίς πρωτοστάτησε στο κομμουνιστικό κίνημα. Για τη δράση του συνελήφθη το 1939 και καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση. Το 1943 μεταφέρθηκε στο Χαϊδάρι και από εκεί στο θυσιαστήριο της Καισαριανής.</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNB87lgeUdrZrRPqAlSxS74LKXGEqWN3zAQn_NkKAJAK3gslIBLAHk9Nt7rMgb65YfbZdhCksHu3GxBg6xjO_hkNOGYvNDY26GJMAjDfdFfm27Ub2P9mRz2fEOnG3rVyIeKRGCTzZHSLLpJAXRBx4B9q5l3ZoZO9golC-fHC40GSM-GQq8zin1kKsz1Dc/s1199/Files_06-07_PL11_kaisariani-kalafatakis-902-1200-1200x675-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="1199" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNB87lgeUdrZrRPqAlSxS74LKXGEqWN3zAQn_NkKAJAK3gslIBLAHk9Nt7rMgb65YfbZdhCksHu3GxBg6xjO_hkNOGYvNDY26GJMAjDfdFfm27Ub2P9mRz2fEOnG3rVyIeKRGCTzZHSLLpJAXRBx4B9q5l3ZoZO9golC-fHC40GSM-GQq8zin1kKsz1Dc/w640-h360/Files_06-07_PL11_kaisariani-kalafatakis-902-1200-1200x675-1.jpg" width="640" /></a></div>&nbsp;<p></p><p>Κατά τη συζήτηση ο Θ. Μαράκης θυμήθηκε πώς ο παππούς του κατάφερε να σώσει έναν 19χρονο από τον τοίχο της Καισαριανής, τον οποίο και συνάντησε στη συνέχεια της ζωής του: «Ο παππούς μου ήταν αγρότης και κτηνοτρόφος. Σπουδαγμένος για την εποχή του. Είχε τελειώσει το γυμνάσιο. Για να το καταφέρει πήγαινε κάθε μέρα 11 χλμ. (Πλατανιάς – Χανιά) με το ποδήλατο. Ήταν πρωτοπόρος στη δουλειά του. Παντρεύτηκε και απέκτησε δύο κόρες. Τη μητέρα μου και την αδελφή της. Επί Μεταξά τον κυνηγούσαν και έφυγε στο βουνό ως αντάρτης. Έκτοτε δεν ξανακατέβηκε. Η μητέρα μου όταν έγινε τριών τεσσάρων ετών είδε τον πατέρα της μόνο για μία φορά. Άφησε δύο παιδιά και μία γυναίκα και έφυγε για το βουνό, για το κόμμα του και την ιδεολογία του. Τον έπιασαν κάποτε. Τον είχαν καρφώσει κάποιοι επιτήδειοι, δικοί μας. Του ζήτησαν να υπογράψει, να απαρνηθεί τα πιστεύω του. Όμως δεν υπέγραψε. Ο παππούς μου δεν χάρηκε την οικογένειά του όπως άλλοι. Τον έβαλαν εδώ, στις φυλακές των Χανίων.&nbsp;</p><p>Ζήτησαν πάλι να υπογράψει. Όμως δεν υπέγραψε ξανά. Έτσι τον έστειλαν στην πάνω Ελλάδα, στις φυλακές. Δεν ξαναήρθε ποτέ. Εκεί είχε φιλευτεί με διάφορους. Μετά τις διάφορες περιοχές που ήταν φυλακή, αποφασίστηκε να τους σκοτώσουν. Μέσα στη φυλακή είχε φιλευτεί με κάποιον Αθανάσιο Κουρεμέντζα, 19 χρόνων τότε, από τη Θήβα. Όταν οι Γερμανοί μπήκαν στη φυλακή και διάλεξαν τους 200 να τους σκοτώσουν, τους πιο νέους, ο παππούς μου μαζί με άλλους δύο έβγαλαν αυτόν τον 19χρονο από το καμιόνι και στη θέση τους έβαλαν έναν γέρο. Ο 19χρονος έζησε, μπήκε τότε στην Τράπεζα Πίστεως, έκανε καριέρα και το 1975 ήρθε για επιθεώρηση στο κατάστημα Χανίων. Τότε μου πρόσφερε δουλειά στην τράπεζα και πήγα 14 χρόνων».</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQmhYDmgrFnSmfg4wzmdFE2_EvkcuDRyD-lYOcfysHOfpebjGmgZvq4vuqAC700rkJX2vzpTGVUDHl9T2-vxLVMZUzIK85JdBvo8K6OQph5H4A_MNVC9CiL7ERUvAAp3TfKE632iGIMM54eJzcSzDoVYJdZaIesKdQL6yr1GPbkTbrQTbj9vnAwOqmBkA/s1420/Files_06-07_PL18_neakritigr-o-thrasivoulos-marakis-me-tin-fotografia-toy-papoy-toy-thrasivoulou-kalafataki-scaled.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1061" data-original-width="1420" height="478" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQmhYDmgrFnSmfg4wzmdFE2_EvkcuDRyD-lYOcfysHOfpebjGmgZvq4vuqAC700rkJX2vzpTGVUDHl9T2-vxLVMZUzIK85JdBvo8K6OQph5H4A_MNVC9CiL7ERUvAAp3TfKE632iGIMM54eJzcSzDoVYJdZaIesKdQL6yr1GPbkTbrQTbj9vnAwOqmBkA/w640-h478/Files_06-07_PL18_neakritigr-o-thrasivoulos-marakis-me-tin-fotografia-toy-papoy-toy-thrasivoulou-kalafataki-scaled.jpg" width="640" /></a></div><br /><p></p><h2><span style="font-weight: normal;">Μήνυμα στο μαντίλι</span></h2><p>Ο Βασίλης Αμπελογιάννης είδε τις φωτογραφίες την Κυριακή το πρωί. Μέσα σε αυτές διέκρινε τον θείο του Σπήλιο Αμπελογιάννη. Παράλληλα είδε το ρεπορτάζ που έγραφε ότι αυτά τα τεκμήρια αποτέλεσαν προϊόν προς δημοπρασία. Όπως λέει: «Τα αισθήματά μου ήταν αλληλοσυγκρουόμενα. Πλημμύρισα από συναισθήματα. Μια περίσσια συγκίνηση γιατί κοιτάζοντας ξανά αυτές τις φωτογραφίες διαπίστωσα τη λεβεντιά αυτών των ανθρώπων, το αγέρωχο βλέμμα τους, που πήγαιναν σταθερά και ήξεραν πού πάνε. Μου έδωσαν την εντύπωση ότι ήταν αποφασισμένοι και κατασταλαγμένοι ότι αυτό που έκαναν ήταν το πρέπον για αυτούς. Ήθελαν να το κάνουν και πήγαιναν να το κάνουν. Αυτό με συντάραξε. Ταυτόχρονα όμως αγανάκτησα και οργίστηκα. Πού να το πεις και να το πιστέψουν ότι τέτοια ντοκουμέντα έβγαιναν σε πλειστηριασμό σαν να είναι φωτογραφίες αστέρων του ποδοσφαίρου».</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhX5PKfL7S7mhrs0T_x6QdAuzwwTGUGjYqAluzMOcUGVlDgD6UPzXiCah1PCB_1jtoyipChaZ-jV18SBUjYT-xhzzCPZBdOb94NDXH6OGJ_SF16hb7Smi3pD8GVGMqLfMt1Do9SJbnBrLdKSWm0gK_FIHrqlWPtT8wSXgaSwYgAGDpXZKAV8EEtHJU_sIs/s901/Files_06-07_PL8_to-mantili-toy-ampelogianni.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="519" data-original-width="901" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhX5PKfL7S7mhrs0T_x6QdAuzwwTGUGjYqAluzMOcUGVlDgD6UPzXiCah1PCB_1jtoyipChaZ-jV18SBUjYT-xhzzCPZBdOb94NDXH6OGJ_SF16hb7Smi3pD8GVGMqLfMt1Do9SJbnBrLdKSWm0gK_FIHrqlWPtT8wSXgaSwYgAGDpXZKAV8EEtHJU_sIs/w640-h368/Files_06-07_PL8_to-mantili-toy-ampelogianni.jpg" width="640" /></a></div><br /><p></p><p>Για το ποιος ήταν ο Σπήλιος Αμπελογιάννης αναφέρει ο Β. Αμπελογιάννης στο Documento: «Ήταν εργάτης. Είχε έρθει μαζί με τα αδέλφια του από το Ανεμοχώρι της Ηλείας που ήταν η καταγωγή της οικογένειάς μου και έμενε στον Κολωνό. Ήταν πολυμαθέστατος παρότι εργάτης. Διάβαζε πολύ. Την περίοδο της Κατοχής είχε αναδειχθεί σε γραμματέα της Κομματικής Οργάνωσης Κολωνού του ΚΚΕ και πρωτοστατούσε στην αντιστασιακή δράση κατά των Γερμανών ναζιστών. Είχε συλληφθεί έναν χρόνο πριν από την εκτέλεσή του, οδηγήθηκε στο Χαϊδάρι, υπέστη πολλά βασανιστήρια για να υπογράψει δήλωση, παρέμεινε αλύγιστος και στη συνέχεια οδηγήθηκε στην Καισαριανή. Εκτελέστηκε μόλις στα 22 του χρόνια. Έχει σημασία να πούμε εδώ ότι πηγαίνοντας στο Σκοπευτήριο για την εκτέλεση πρόλαβε να γράψει σ’ ένα μαντίλι ένα μήνυμα και το πέταξε από το καμιόνι όταν τον πήγαιναν μαζί με τους συντρόφους του στον τόπο εκτέλεσης. Μεταξύ άλλων έγραψε το όνομά του, τη διεύθυνση που ήθελε να πάει το μήνυμα σε όποιον το έβρισκε, όπως επίσης “ότι πεθαίνει σαν Έλληνας, έτσι πεθαίνουν οι τίμιοι άνθρωποι, ζήτω ο ελληνικός λαός”. Το μαντίλι αυτό έφτασε στο σπίτι, το παρέλαβε η αδελφή του που το έκρυψε περίπου για 75 χρόνια. Εμείς δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή του. Στη συνέχεια το έδωσε στον γιο της, τον ξάδελφό μου, τον Νίκο Σοφιανό, με την εντολή να το παραδώσει στον γγ της ΚΕ του ΚΚΕ κ. Κουτσούμπα. Τώρα κοσμεί την προθήκη των αντίστοιχων σημειωμάτων και αντικειμένων των 200 της Καισαριανής που βρίσκονται στο αρχείο του ΚΚΕ».</p><h2>«Δεν προσκύνησαν»</h2><p>Για τον θείο του πατέρα της, αδελφό της γιαγιάς της κι έναν από τους έξι Λέσβιους που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή Ηλία Κακαλιό μίλησε στο Documento η Μαρία Βουλβούλη. «Χρέος μας να συνεχίσουμε τον αγώνα που ξεκίνησαν οι σύντροφοί μας» λέει χαρακτηριστικά. Πέραν αυτού, η ίδια στέκεται στο γεγονός ότι αυτά τα τεκμήρια ήταν προς δημοπράτηση. «Η μνήμη δεν μπορεί να εμπορευματοποιείται. Δεν μπορεί αυτά τα ιστορικής σημασίας ντοκουμέντα να πωλούνται λες και είναι προϊόν σε οποιαδήποτε πλατφόρμα».</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwDPkEF3n2cI_-NdmH0OX_qMF2LclTF1XyTaiQySXiZ7gjZ56FMRa7GUnASaXFKDPSB-h12QcQweqPvkHDoLZ3rxfCk_DZi5D-bOegvIyxw1EW7NuERzPYvSoAKyKi-WtpX-CLpZ5CNS9ZNAe3dAnqn7FXXWJJP3Nn-0u1SZWnYh6hX_nK6YCI_YGbVcE/s1405/Files_06-07_PL6_14_ilias-kakalios-strateymenos-Firefly-Upscaler-2x-scale.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1405" data-original-width="945" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwDPkEF3n2cI_-NdmH0OX_qMF2LclTF1XyTaiQySXiZ7gjZ56FMRa7GUnASaXFKDPSB-h12QcQweqPvkHDoLZ3rxfCk_DZi5D-bOegvIyxw1EW7NuERzPYvSoAKyKi-WtpX-CLpZ5CNS9ZNAe3dAnqn7FXXWJJP3Nn-0u1SZWnYh6hX_nK6YCI_YGbVcE/w430-h640/Files_06-07_PL6_14_ilias-kakalios-strateymenos-Firefly-Upscaler-2x-scale.jpg" width="430" /></a></div>&nbsp;<p></p><p>Γεννηθείς το 1913 στην Αγιάσο της Μυτιλήνης, ο Ηλ. Κακαλιός ήταν 31 ετών όταν τον εκτέλεσαν. Άνθρωπος που αγαπούσε τη μάθηση. Είχε τελειώσει το δημοτικό, αλλά μέσα από το διάβασμα και την αυτομόρφωση ενστερνίστηκε τις επαναστατικές ιδέες και για το κομμουνιστικό κίνημα. Έτσι διατέλεσε γραμματέας της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαίων Ελλάδας Αγιάσου, ενώ πρωτοστάτησε στη συγκρότηση της Συνεργατικής Ραφτάδων Αγιάσου. «Από πολύ μικρός μπήκε στο στόχαστρο και τον έστελναν φυλακή. Ξεκίνησαν από τη Σίκινο για τέσσερεις πέντε μήνες. Μετά επέστρεψε στο χωριό της Αγιάσου. Δούλεψε με μεγαλύτερο ζήλο για τις ιδέες του. Μετά, όταν πήγε φαντάρος με τη μεταξική δικτατορία, την τελευταία μέρα που απολυόταν τον συνέλαβαν.</p><p>&nbsp;Έκτοτε δεν τον είδε κανένας από την οικογένεια. Έμεινε πέντε χρόνια στη Σίφνο. Μετά στην Ανάφη. Στις φυλακές Αβέρωφ. Κατέληξε στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου το 1944, μαζί με άλλους 199 εκτελέστηκαν γιατί δεν αποκήρυξαν το ΚΚΕ και τις ιδέες τους. Νιώθουμε μεγάλη περηφάνια ως οικογένεια που είμαστε απόγονοι αυτού του ανθρώπου. Δεν μπορούμε να νιώσουμε κάτι άλλο, ειδικά βλέποντας τις φωτογραφίες. Και μόνο στην ιδέα ότι θα μπορούσαμε να τον αντικρίσουμε στις τελευταίες του στιγμές ήταν συγκινητικό για μας. Παράλληλα, συνειδητοποιήσαμε ότι αυτοί οι άνθρωποι παρέμειναν αλύγιστοι μέχρι τέλους. Δεν προσκύνησαν τους ναζί κατακτητές. Ούτε τους ντόπιους συνεργάτες τους. Άλλωστε είναι γνωστό ότι τους παρέδωσε η εγχώρια αστική τάξη λόγω του ότι ήταν μέλη του ΚΚΕ».</p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/5784537512029816097/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/5784537512029816097'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/5784537512029816097'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/blog-post.html' title='«Η μνήμη αυτών των ανθρώπων παραμένει αδικαίωτη»'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2leQTzabqK2cKkzlUOmBA__lOm1lgwOQk6w-i_pC_FJRuNwtWYj6pQwb1bwWeR2C4Tf2o6NZ_Y2ePSp7dNmrbIB1p7XwuXffnKZb9McuXM5zPuKfyDEg6u6g6s21RWXIlVk1X8ZcK25SEt_W79RNHNMDez5kDmH5HlPA4qBGmrxKSPKVCMsMuIkpPNMM/s72-w640-h366-c/entheto-kaisariani-1024x585.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-3330591752351758837</id><published>2026-03-06T15:07:00.002+02:00</published><updated>2026-03-06T15:07:29.366+02:00</updated><title type='text'>Washington Post: Η Ρωσία δίνει αμερικανικούς στόχους στο Ιράν</title><content type='html'><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRzhEELHF6cTvcnCAn_n0Zgdmfcx3CluslJzkIUi2Hx_T6cfwVyJhp9ez6A7iosI6ajkWn8nDRPN5y-IP7c7sjtkCLZZTTB_qpt6l-syIVgdAW3sLV-aQL1cW2bPLbsetKRcW-V1_jJQGz6lOXZXokfBQ0sTE2wVkpLunrGvC4m76hah0nq-EyH-DSaE0/s861/Screenshot_3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="861" height="402" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRzhEELHF6cTvcnCAn_n0Zgdmfcx3CluslJzkIUi2Hx_T6cfwVyJhp9ez6A7iosI6ajkWn8nDRPN5y-IP7c7sjtkCLZZTTB_qpt6l-syIVgdAW3sLV-aQL1cW2bPLbsetKRcW-V1_jJQGz6lOXZXokfBQ0sTE2wVkpLunrGvC4m76hah0nq-EyH-DSaE0/w640-h402/Screenshot_3.jpg" width="640" /></a></div><br />&nbsp;Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Washington Post, το Κρεμλίνο παρέχει στην Τεχεράνη κρίσιμα δεδομένα για τις θέσεις αμερικανικών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών&nbsp;<p></p><p>&nbsp;Μια νέα, ανησυχητική διάσταση προσλαμβάνει η πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή, καθώς η <strong>Ρωσία</strong> φέρεται να συμμετέχει ενεργά, αν και έμμεσα, στο πλευρό του <strong>Ιράν</strong>. Όπως αποκαλύπτει η <strong>Washington Post</strong>, επικαλούμενη τρεις ανώτατους αξιωματούχους με γνώση των μυστικών υπηρεσιών, η Μόσχα διαβιβάζει στην Τεχεράνη πληροφορίες υψηλής ακρίβειας για αμερικανικούς στόχους. Τα δεδομένα αυτά αφορούν τις ακριβείς θέσεις αμερικανικών στρατιωτικών μέσων, επιτρέποντας στον ιρανικό στρατό να πλήττει με πρωτοφανή αποτελεσματικότητα υποδομές διοίκησης, ραντάρ και εγκαταστάσεις των <strong>ΗΠΑ</strong>.</p><h2><strong>Το δίκτυο των πληροφοριών και η «ανταπόδοση» της Μόσχας</strong></h2><p>Η ρωσική συνδρομή χαρακτηρίζεται από τους αναλυτές ως μια μορφή γεωπολιτικής αντεκδίκησης για τη στήριξη που παρέχει η Ουάσιγκτον στην <strong>Ουκρανία</strong>. Με τις διαστημικές και δορυφορικές της δυνατότητες, η Ρωσία καλύπτει το κενό του Ιράν, το οποίο στερείται δικού του δικτύου επιτήρησης. Η <strong>Ντάρα Μάσικοτ</strong> του Carnegie Endowment επισημαίνει ότι η ακρίβεια των ιρανικών πληγμάτων, όπως αυτό στο Κουβέιτ που κόστισε τη ζωή σε έξι Αμερικανούς στρατιώτες ή η επίθεση στον σταθμό της <strong>CIA στο Ριάντ</strong>, υποδηλώνει τη χρήση εξελιγμένων δεδομένων που μόνο ένας πυρηνικά οπλισμένος ανταγωνιστής θα μπορούσε να διαθέτει. Η Μόσχα φαίνεται πρόθυμη να προσφέρει αυτή την «ανταπόδοση» στην Τεχεράνη, η οποία υπήρξε βασικός προμηθευτής drones για τις ρωσικές επιχειρήσεις στο ουκρανικό μέτωπο.</p><h2><strong>Τεχνολογική πολυπλοκότητα και η φθορά των ΗΠΑ</strong></h2><p>Η ποιότητα των ιρανικών αντιποίνων έχει εκπλήξει τους στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες. Η <strong>Νικόλ Γκραγιέφσκι</strong> από το Χάρβαρντ σημειώνει ότι <strong>η Τεχεράνη επιδεικνύει μια νέα επιχειρησιακή πολυπλοκότητα, καταφέρνοντας σε αρκετές περιπτώσεις να υπερνικήσει την αμερικανική αεράμυνα</strong>. Την ίδια στιγμή, το Πεντάγωνο αντιμετωπίζει τη ραγδαία εξάντληση των αποθεμάτων του σε πυραύλους αναχαίτισης και όπλα ακριβείας. Η κατάσταση αυτή δικαιώνει τις αρχικές ανησυχίες του στρατηγού <strong>Νταν Κέιν</strong>, τις οποίες η κυβέρνηση Τραμπ επιχείρησε αρχικά να υποβαθμίσει, ενώ πλέον η Ουάσιγκτον αναγκάζεται να ζητήσει τη συνδρομή Ουκρανών ειδικών για την αντιμετώπιση των ιρανικών drones.</p><h2><strong>Στρατηγικά οφέλη και η προτεραιότητα της Ουκρανίας</strong></h2><p>Παρά την παροχή πληροφοριών, <strong>η Ρωσία αποφεύγει την άμεση στρατιωτική εμπλοκή</strong>, καθώς η Ουκρανία παραμένει η απόλυτη προτεραιότητά της. Ωστόσο, το Κρεμλίνο διακρίνει σημαντικά οφέλη από μια παρατεταμένη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν όπως την αύξηση των εσόδων από το πετρέλαιο και, κυρίως, την απόσπαση της προσοχής της Δύσης από το μέτωπο του Κιέβου. Ενώ η Κίνα τηρεί στάση αναμονής χωρίς να συμβάλλει αμυντικά, η Ρωσία <strong>εργαλειοποιεί την κρίση για να εξασθενήσει την αμερικανική επιρροή</strong>, παρακολουθώντας το Ιράν να δέχεται συντριπτικά πλήγματα αλλά και να προκαλεί, με τη ρωσική βοήθεια, σημαντικό κόστος στις Ηνωμένες Πολιτείες.</p><p>Πηγή: <a href="https://www.koutipandoras.gr/article/washington-post-i-rosia-dinei-amerikanikous-stochous-sto-iran/" target="_blank">Κουτί της Πανδώρας&nbsp;</a></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/3330591752351758837/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/washington-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/3330591752351758837'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/3330591752351758837'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/03/washington-post.html' title='Washington Post: Η Ρωσία δίνει αμερικανικούς στόχους στο Ιράν'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRzhEELHF6cTvcnCAn_n0Zgdmfcx3CluslJzkIUi2Hx_T6cfwVyJhp9ez6A7iosI6ajkWn8nDRPN5y-IP7c7sjtkCLZZTTB_qpt6l-syIVgdAW3sLV-aQL1cW2bPLbsetKRcW-V1_jJQGz6lOXZXokfBQ0sTE2wVkpLunrGvC4m76hah0nq-EyH-DSaE0/s72-w640-h402-c/Screenshot_3.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-8139305431247899997</id><published>2026-02-08T19:03:00.003+02:00</published><updated>2026-02-08T19:03:21.036+02:00</updated><title type='text'>Η κομπανία του Βαμβακάρη που έβγαλε το ρεμπέτικο από τους τεκέδες </title><content type='html'><p><br /></p><h2 class="article__lead"><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr0QJZo8x8Epr3O69cX02xfEie-dPBYoZGyMRQeK57XuS3wjN_KR07-JJEht4V1cbT9bGP4sEGONu5oMBk5Fq2-EQH0idA0aD6N4cLa7I1U2Q4dVlvozhHpemqDFPjxHbQ7PM1cqkQtZ-aE5vaD6nc3vy1MLUrsa0WYHJ4hQ-62FLCEgneyS7_zH9xbuU/s825/bambakaris-mousiki-tragoudi-SLpress-825x500.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="825" height="194" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr0QJZo8x8Epr3O69cX02xfEie-dPBYoZGyMRQeK57XuS3wjN_KR07-JJEht4V1cbT9bGP4sEGONu5oMBk5Fq2-EQH0idA0aD6N4cLa7I1U2Q4dVlvozhHpemqDFPjxHbQ7PM1cqkQtZ-aE5vaD6nc3vy1MLUrsa0WYHJ4hQ-62FLCEgneyS7_zH9xbuU/s320/bambakaris-mousiki-tragoudi-SLpress-825x500.jpg" width="320" /></a></div>Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 54 ετών από τον θάνατο του Μάρκου Βαμβακάρη (στις 8 Φεβρουαρίου του 1972) ας θυμηθούμε ένα σημαδιακό περιστατικό για τη λαϊκή μουσική. Το 1934 ήταν, θα έλεγα, ένα σωτήριο έτος για την λαϊκή διασκέδαση στην Ελλάδα. Τότε, στα μουσικά πάλκα, διαφέντευαν οι μικρασιάτικες κομπανίες με τα σαντουρόβιολα.<p></p> </h2> <div class="paragraph"> <p>Τα μπουζούκια και οι μπαγλαμάδες παίζονταν ιεροκρυφίως, μόνο σε τεκέδες, φυλακές, μπουρδέλα και σε πονηρούς, γενικότερα, χώρους. Όμως το καλοκαίρι του 1934, έχουμε το πρώτο ρεμπέτικο συγκρότημα πάνω σε πάλκο, με το πασίγνωστο πλέον όνομα “Τετράς, η ξακουστή του Πειραιώς”.</p><p>&nbsp;Την αποτελούσαν, ο δημιουργός Μάρκος Βαμβακάρης, Συριανός, που έπαιζε μπουζούκι και τραγουδούσε, ο Γιώργος Μπάτης, από τα Μέθανα, που έπαιζε μπαγλαμά και τραγουδούσε, ο Στράτος Παγιουμτζής, από το Αϊβαλί, που τραγουδούσε, αλλά …γρατζούναγε και κάνα μπαγλαμά και ο Σμυρνιός Ανέστης Δελιάς που έπαιζε μπουζούκι, κιθάρα και τραγουδούσε. Η “Τετράς” εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη “Μάντρα του Σαραντόπουλου”, στην Ανάσταση του Πειραιά, το καλοκαίρι του 1934.</p><p>&nbsp;Η δημόσια εμφάνισή της σε πάλκο ήταν ξεχωριστής σημασίας, γιατί τα ρεμπέτικα τραγούδια από υπόθεση των παιδιών της “φάρας”, έγιναν τραγούδια για όλο τον κόσμο, έγιναν δηλαδή δημόσιο ακρόαμα! Και επειδή ο κόσμος, γενικά, δεν ανήκει (προφανώς) στη “φάρα”, τα στιχάκια των ρεμπέτικων άρχισαν να εγκαταλείπουν την πονηρή θεματολογία…</p><p>&nbsp;Ο κόσμος, μας λέει ο Μάρκος, μαζευόταν κάθε βράδυ για να ακούσει την “Τετράδα” και όσοι μένανε αργά, εκτός από τα ερωτικά τραγούδια, άκουγαν ευχαρίστως και κάποια πονηρά! Με την εμφάνισή της “Τετράδος” έγινε μια επανάσταση στη διασκέδαση, στη διάδοση των ρεμπέτικων, αλλά και στην αλλαγή του μουσικού χάρτη της Ελλάδας. Τα πρώτα μεροκάματα είχαν ως εξής: Ο Μάρκος ως αρχηγός και πιο γνωστός έπαιρνε 200 δραχμές το βράδυ, ενώ οι άλλοι έπαιρναν κάπου μεταξύ 65 και 75 δραχμές ο ένας.</p><h4>“Τετράς”: Το ξεχασμένο συγκρότημα</h4><p>Πολύ με στενοχωρεί που ενώ στην Αμερική και στην Αργεντινή, την ίδια εποχή, κινηματογραφούσαν τα αστέρια του blues και του tango (των αντίστοιχων δηλαδή του ρεμπέτικου, λαϊκών μουσικών ειδών), εδώ οι κινηματογραφιστές “κοιμόντουσαν” με τα τσαρούχια τους και ούτε που πήραν μυρουδιά τι παγκόσμιος (όπως αποδείχτηκε) μουσικός θησαυρός πέρασε από δίπλα τους!</p><div id="adman-inread"></div><p>Φανταστείτε, ότι μόνο μία φωτογραφία της “Τετράδος” υπάρχει κι αυτή από μία διαφήμιση – τί ντροπή! Για άλλες, όμως, πολύ βλαβερές για τον τόπο θλιβερές “μουτράκλες” –παντελώς ξεχασμένες σήμερα– υπάρχει πλήθος φωτογραφιών και ταινιών! Αλλά σε πείσμα, η “Τετράδα” είναι παρούσα! Ακολουθούν έξι επιλεγμένα τραγούδια, τα οποία γράφτηκαν ακριβώς εκείνη την περίοδο του 1934.</p><p>Πηγή:&nbsp;&nbsp;<a href="https://slpress.gr/author/panos-savopoulos/" title="Δείτε όλα τα άρθρα από το χρήστη ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΟΣ"><span class="post__author">ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΟΣ </span></a></p></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/8139305431247899997/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/02/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8139305431247899997'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8139305431247899997'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/02/blog-post.html' title='Η κομπανία του Βαμβακάρη που έβγαλε το ρεμπέτικο από τους τεκέδες '/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr0QJZo8x8Epr3O69cX02xfEie-dPBYoZGyMRQeK57XuS3wjN_KR07-JJEht4V1cbT9bGP4sEGONu5oMBk5Fq2-EQH0idA0aD6N4cLa7I1U2Q4dVlvozhHpemqDFPjxHbQ7PM1cqkQtZ-aE5vaD6nc3vy1MLUrsa0WYHJ4hQ-62FLCEgneyS7_zH9xbuU/s72-c/bambakaris-mousiki-tragoudi-SLpress-825x500.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-2375022831886485840</id><published>2026-01-30T22:13:00.002+02:00</published><updated>2026-01-30T22:13:15.951+02:00</updated><title type='text'>Οι θεωρίες συνωμοσίας ως οδηγός επιβίωσης</title><content type='html'><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtwO9j_bwXrMDzW1a549UCDGdJHU-iGzliNWZgdHLwYkXoauNg3L2TtWmvaXSZDR_O8HFFRo0_0OpOBp1KGrSAZ9hCGUkUDhcGKqzZm_DJEcmJnyhMXrhYsy0f-qws90N3nZhLQZnB6a0jWm2iYINZlY2hgoEbNUblIAHgGUgeEFiTYGySfnN8pUq2Egk/s1200/unnamed.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1200" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtwO9j_bwXrMDzW1a549UCDGdJHU-iGzliNWZgdHLwYkXoauNg3L2TtWmvaXSZDR_O8HFFRo0_0OpOBp1KGrSAZ9hCGUkUDhcGKqzZm_DJEcmJnyhMXrhYsy0f-qws90N3nZhLQZnB6a0jWm2iYINZlY2hgoEbNUblIAHgGUgeEFiTYGySfnN8pUq2Egk/s320/unnamed.jpg" width="320" /></a></div>Κάθε φορά που η πραγματικότητα μας ξεπερνά ξεφυτρώνει από το πουθενά μια νέα θεωρία συνωμοσίας. Έτσι, τις τελευταίες μέρες, μετά το τραγικό δυστύχημα στη Βιολάντα που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες, διάφοροι (άσχετοι με την υπόθεση) έσπευσαν να μας εξηγήσουν τι συνέβη. Η πιο δημοφιλής θεωρία που διατυπώθηκε είναι εκείνη που θέλει την έκρηξη στο εργοστάσιο να έχει προκύψει από δολιοφθορά καθώς (όπως γράφεται στο κείμενο που αναρτήθηκε στο Facebook) πριν από λίγους μήνες η εταιρεία είχε αρνηθεί την πρόταση που της είχε γίνει να έχει ως πρώτη ύλη για τα μπισκότα της τα άλευρα εντόμων και σκουληκιών. &nbsp;<br /><br />Η συγκεκριμένη ανάρτηση συγκέντρωσε πάνω από δέκα χιλιάδες λάικ μέσα σε δύο μέρες. Το πιο ενδιαφέρον ωστόσο δεν είναι τα λάικ αλλά οι θεωρίες συνωμοσίας που παρουσιάζονται στα σχόλια, ενισχύοντας την αρχική θέση. Κάποιοι γράφουν ότι το ήξεραν κι εκείνοι καθώς συζητιόταν σε διάφορους κύκλους, άλλοι ότι κάτι αντίστοιχο συνέβη και με την πυρκαγιά στο Μινιόν και διάφορα άλλα που θα ήταν απλώς γραφικά αν δεν αφορούσαν κάτι τόσο σοβαρό.&nbsp;<br /><br />Ακόμη και όταν ξεκίνησαν οι επίσημες έρευνες για το εργατικό δυστύχημα, όσοι πίστευαν ότι πρόκειται περί δολιοφθοράς λόγω άρνησης να παράγει η εταιρία μπισκότα από άλευρα σκουληκιών κ.λπ. ένιωθαν ακόμη πιο σίγουροι για την αρχική αυθαίρετη θέση τους. Λεπτομέρεια βεβαίως είναι ότι αυτή προέκυψε και ενισχύθηκε μέσα από την «έρευνα» που οι ίδιοι έκαναν από τον καναπέ τους σε προφίλ άλλων συνωμοσιολόγων οι οποίοι περνούν τον χρόνο τους αυτοχειροκροτούμενοι και συγχαίροντας ο ένας στον άλλο. Όλο αυτό ξέφυγε όταν κάποιοι που επιμένουν ακόμη να καταφεύγουν στη λογική εξέφρασαν σοβαρές ενστάσεις για τη θεωρία η οποία δεν βασίζεται σε κανένα ντοκουμέντο. Εκεί ο παραλογισμός έκανε πάρτι, καθώς οι συνωμοσιολόγοι ζητούσαν αποδείξεις από όσους τους αμφισβητούσαν.&nbsp;<br /><br />Κατά σύμπτωση (ή μήπως είναι κι αυτό μέρος ενός διευρυμένου οργανωμένου σχεδίου;) κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες ένα πολύ ωραίο βιβλίο με τίτλο<strong> «Θεωρίες συνωμοσίας»</strong> (εκδ. Μεταίχμιο, μτφρ. Κωστής Πανσέληνος) στη σειρά «Η ιστορία μιας ιδέας». Το βιβλίο υπογράφουν οι Βρετανοί δημοσιογράφοι <strong>Ίαν Νταντ</strong> και <strong>Ντόριαν Λίνσκι </strong>οι οποίοι εξαρχής ξεκαθαρίζουν ότι οι θεωρίες συνωμοσίας οι οποίες αντιμετωπίζονται συχνά ως μια περιθωριακή και αστεία (λόγω του ότι συχνά καταλήγουν σε τερατώδη μυθεύματα) κατάσταση δεν είναι τόσο ασήμαντες όσο θέλουμε να πιστεύουμε.&nbsp;<br /><br />Αντιθέτως, το φαινόμενο αποτελεί σταθερό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης ψυχολογίας, που εξελίσσεται παράλληλα με την πολιτική, τα μέσα ενημέρωσης και την εξουσία. Στην ψηφιακή εποχή δε, που ο αλγόριθμος κάνει παιχνίδι, οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν μετατραπεί σε μία από τις πιο αποσταθεροποιητικές δυνάμεις της σύγχρονης κοινωνίας. Οι δύο συγγραφείς θέλησαν να εξετάσουν τις αιτίες που δημιουργούν και ευνοούν το φαινόμενο. Όπως εξηγούν, οι θεωρίες συνωμοσίας δεν είναι προϊόν βλακείας ή άγνοιας. Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις που μας κάνουν να νιώθουμε ότι έχουμε χάσει εντελώς την μπάλα, είναι πιο εύκολο να πιστέψουμε ότι σκοτεινοί κύκλοι δρουν εναντίον μας – ας μην ξεχνάμε ότι ειδικά στη χώρα μας τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός νιώθει ματιασμένος κάθε μέρα.&nbsp;<br /><br />Οι «Θεωρίες συνωμοσίας» έρχονται σε διάλογο με ένα άλλο βιβλίο αντίστοιχης θεματολογίας, το οποίο εκδόθηκε στην Ελλάδα πριν από είκοσι χρόνια και ακόμη παραμένει από τα πιο ουσιαστικά αναγνώσματα πάνω στο φαινόμενο. Πρόκειται για το <strong>«Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα;» </strong>(εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, μτφρ. Μιχάλης Παναγιωτάκης) του ιστορικού της επιστήμης<strong> Μάικλ Σέρμερ</strong>. Όπως στο βιβλίο των Νταντ και Λίνσκι έτσι και σε εκείνο υποστηρίζεται ότι η πίστη προηγείται της απόδειξης. Οι άνθρωποι σχηματίζουν πρώτα εντυπώσεις και στη συνέχεια επιλέγουν να εστιάσουν στα στοιχεία που τις επιβεβαιώνουν. Οι θεωρίες συνωμοσίας δεν αποτελούν τόσο αποτυχία της λογικής όσο εκφράσεις υποκινούμενης συλλογιστικής και συναισθηματικής ανάγκης. Ιστορικά, ανθίζουν σε περιόδους αναταραχής όπως οι πόλεμοι, οι επαναστάσεις, οι οικονομικές καταρρεύσεις κ.λπ.<br /><br />Το βιβλίο των Νταντ και Λίνσκι παρακολουθεί γνωστά παραδείγματα, από μυστικές εταιρείες όπως οι Ιλουμινάτι μέχρι τις επίμονες υποψίες γύρω από τη δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι και τις θεωρίες που αναπτύχθηκαν μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, φωτίζοντας τον τρόπο που οι συνωμοσιολογικές αφηγήσεις προσαρμόζονται στην εκάστοτε εποχή. Γιατί όμως πιστεύει τόσος κόσμος ότι η Γη είναι επίπεδη, ότι ο Νιλ Άρμστρονγκ δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στη Σελήνη ή όπως πρόσφατα προέκυψε (με τη NASA να βγαίνει επισήμως να το διαψεύδει, αν είναι δυνατόν) ότι σε λίγους μήνες η Γη θα χάσει τη βαρύτητά της για επτά δευτερόλεπτα;&nbsp;<br /><br />Το να πιστεύεις σε μια συνωμοσία σημαίνει ότι θεωρείς πως δεν έχεις εξαπατηθεί. Η βεβαιότητα ότι μπορείς να εξηγήσεις τα πάντα, σου προσφέρει την αίσθηση ότι ανήκεις σε μια «φωτισμένη» μειοψηφία που «ξέρει». Άλλωστε, σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Μάικλ Μπάρκουν, όλες οι θεωρίες συνωμοσίας στηρίζονται σε τρία κύρια αξιώματα: τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και τα πάντα συνδέονται.&nbsp;<br /><br />Όπως εξηγούν οι συγγραφείς του βιβλίου: «Οι άνθρωποι λαχταρούν από τη φύση τους να συνδέσουν τις τελείες. Ο εγκέφαλος είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αναγνωρίζει μοτίβα. Και δεν πρόκειται για ελάττωμα, αλλά για πλεονέκτημα. Αυτό ήταν που επέτρεψε στους προγόνους μας να αντιληφθούν ότι οι αρκούδες ήταν αρπακτικά και ότι κάποια φυτά θεράπευαν συγκεκριμένες ασθένειες. […] Η αρνητική πλευρά αυτού του πλεονεκτήματος είναι πως είμαστε φριχτοί στο να αναγνωρίζουμε τις συμπτώσεις». Με ό,τι αυτό σημαίνει για την εποχή μας στην οποία η υπερπληθώρα πληροφοριών κάνει το αγχωμένο μυαλό να τρέχει να συνδέσει για να κατανοήσει, την ίδια στιγμή που ο αλγόριθμος φροντίζει να βγάζει στον αφρό ως σημαντικό ό,τι φέρνει περισσότερα views και likes.<p></p><p>&nbsp;<span class="qu yKyxu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="13" name="΄Εμυ Ντούρου - Documento"><span><b>Εμυ Ντούρου - Documento</b></span></span></span></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/2375022831886485840/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/01/blog-post_30.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/2375022831886485840'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/2375022831886485840'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/01/blog-post_30.html' title='Οι θεωρίες συνωμοσίας ως οδηγός επιβίωσης'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtwO9j_bwXrMDzW1a549UCDGdJHU-iGzliNWZgdHLwYkXoauNg3L2TtWmvaXSZDR_O8HFFRo0_0OpOBp1KGrSAZ9hCGUkUDhcGKqzZm_DJEcmJnyhMXrhYsy0f-qws90N3nZhLQZnB6a0jWm2iYINZlY2hgoEbNUblIAHgGUgeEFiTYGySfnN8pUq2Egk/s72-c/unnamed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-632769676686964409</id><published>2026-01-23T22:02:00.007+02:00</published><updated>2026-01-23T22:02:46.079+02:00</updated><title type='text'>Ο Εμπειρίκος περί σουρεαλισμού</title><content type='html'><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1OFp72aFGoW38wOflG-wxq5eM38Hf5GFA-nrbJOVjX5B5PSsL0D2Mnb1Z7HYiCJwTAJz5iaM5eWxuFRf3AP90KJfdSDTvJdbYfPB4Rd-mV8ryo0lZiDHN_FvbWCVUFwhHC94J8nssUbaR9VlKyqbyS80wmSzURaRsPybuOz0yicZoew2cCJhNc1_YSGw/s900/unnamed.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="873" data-original-width="900" height="310" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1OFp72aFGoW38wOflG-wxq5eM38Hf5GFA-nrbJOVjX5B5PSsL0D2Mnb1Z7HYiCJwTAJz5iaM5eWxuFRf3AP90KJfdSDTvJdbYfPB4Rd-mV8ryo0lZiDHN_FvbWCVUFwhHC94J8nssUbaR9VlKyqbyS80wmSzURaRsPybuOz0yicZoew2cCJhNc1_YSGw/s320/unnamed.jpg" width="320" /></a></div>Στις 25 Ιανουαρίου 1935 ο Ανδρέας Εμπειρίκος έδωσε την περίφημη διάλεξη «Περί Σουρρεαλισμού» στη Λέσχη Καλλιτεχνών. Σε αυτό το μανιφέστο του ελληνικού σουρεαλισμού ο Εμπειρίκος αναφέρθηκε στην αυτόματη γραφή, την ψυχανάλυση, την ανάγκη για αποδέσμευση από παρωχημένες φόρμες. Η αναγγελία της διάλεξης έγινε έξι μέρες πριν σε δημοσίευμα της «Καθημερινής» και οι περισσότερες πληροφορίες που είχαμε για πολλές δεκαετίες προέρχονταν από τον Οδυσσέα Ελύτη ο οποίος είχε βρεθεί στο ακροατήριο, καθώς είχε θορυβηθεί που κάποιος άγνωστος σε εκείνον μιλούσε για ποίηση και σουρεαλισμό. «Δαιμονίστηκα. Ποιος ήταν αυτός ο ουρανοκατέβατος που μου καταπατούσε τα οικόπεδα;» γράφει στα «Ανοιχτά χαρτιά» (εκδ. Ίκαρος).<br /><br />Όπως αναφέρει: «Έγινε η διάλεξη μπροστά σε μερικούς βλοσυρούς αστούς που άκουγαν, φανερά ενοχλημένοι, ότι εκτός από τον Κονδύλη και τον Τσαλδάρη, υπήρχαν και άλλοι ενδιαφέροντες άνθρωποι στον κόσμο, που τους έλεγαν Φρόυντ ή Μπρετόν». Ωστόσο σχολιάζει ότι έλειπαν οι νέοι. «Παρ' oλ' αυτά ο σπόρος είχε πέσει και σε λίγο, μέσα στη χρυσή σκόνη της άνοιξης που έφτανε, άρχισαν να μετεωρίζονται και να στίλβουν παράξενα ονόματα και όροι πρωτάκουστοι: το υποσυνείδητο, η αυτόματη γραφή, το hasard objectif, τα collages, η μέθοδος paranoiaque critique, το merveilleux και τα λοιπά», γράφει ο Ελύτης.<br /><br />Η διάλεξη είχε χαθεί από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 και βρέθηκε πολλές δεκαετίες μετά. Στα χέρια του αναγνωστικού κοινού έφτασε το 1998 όταν εκδόθηκε από την Άγρα με τον τίτλο «Περί Σουρρεαλισμού – Η διάλεξη του 1935». Σε αυτή ο Εμπειρίκος ξεκινά δυναμικά και με περισσή βεβαιότητα αναφέροντας ότι «όσοι παρακολουθούν με κάποιο βαθύτερο ενδιαφέρον την εξέλιξη εκδηλώσεων που έχουν άμεση σχέση με ό,τι γενικά ονομάζουμε πνεύμα, δεν είναι δυνατόν να αγνοούν τον Σουρρεαλισμό». &nbsp;<br /><br />Είναι συναρπαστικός ο τρόπος που συνθέτει στην αφήγησή του την ιστορία με τη λογοτεχνία. Αφετηρία της σκέψης του είναι ο ντανταϊσμός στα πρώτα του βήματα στην Ελβετία κι έπειτα στη Γερμανία και στο Παρίσι. Σύντομα τον διαχωρίζει από τον σουρεαλισμό. Για εκείνον ο ντανταϊσμός είναι μια πνευματική ανταρσία ενώ κυριότερα γνωρίσματά του θεωρεί τον πόθο της απελευθέρωσης της ποίησης και του ποιητή καθώς και την απόλυτη άρνηση κάθε αρχής. Ωστόσο, το συγκεκριμένο κίνημα, όπως αναφέρει, έμεινε κάποια στιγμή στάσιμο μέχρι που το 1922 επήλθε ο θάνατός του από εξάντληση.<br /><br />Σε αντίθεση με τον ντανταϊσμό θεωρεί τον σουρεαλισμό καθαυτό επανάσταση με συνειδητές επιδιώξεις και δράση που ανταποκρίνεται σε αυτοκέφαλη θεωρία. Αναφέρεται στον Μπρετόν και τον Σουπώ και τη μέθοδο του ψυχικού αυτοματισμού που εισήγαγαν στην προσπάθεια να εξωτερικεύσουν τη σκέψη τους. Επίσης τονίζει τη σύνδεση με το επαναστατικό προλεταριάτο καθώς οι οπαδοί του αν και προέρχονταν από την αστική τάξη είχαν διαχωρίσει τη θέση τους απέναντι στον αστικό πολιτισμό.&nbsp;<br /><br />«Όταν πρωτοδιαβάσει κάποιος μη προειδοποιημένος, κάποιος που δεν γνωρίζει καθόλου τι είναι Σουρρεαλισμός ένα ποίημα αυτούς του είδους, μπορεί να σκεφθή πως ο ποιητής είναι τρελός ή πως θέλει να κοροϊδέψει τον κόσμο» λέει ο Εμπειρίκος.<br />Ωστόσο, όπως τονίζει όταν ο αναγνώστης μυηθεί και κατανοήσει το περιεχόμενο της θεωρίας, θα καταλάβει ότι αυτά τα ποιήματα «ασκούν επάνω μας μια παράξενη, μια πρωτοφανή γοητεία – την γοητεία που μπορεί να ασκήσει μόνο το θαυμαστόν, το άγνωστο, ό,τι έρχεται από κάπου αλλού, ό,τι ξεπερνά τα στενά όρια της λογικής, ό,τι δεν περιέχεται μέσα στο πλαίσιο της συνείδησής μας».&nbsp;<br /><br />Λίγους μήνες μετά τη διάλεξη κυκλοφόρησε η «Υψικάμινος».<p></p><p><b>&nbsp;</b><span class="qu yKyxu" role="gridcell" tabindex="-1"><b><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="13" name="΄Εμυ Ντούρου - Documento"><span>Εμυ Ντούρου - Documento</span></span></b></span></p><p>&nbsp;</p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/632769676686964409/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/01/blog-post_23.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/632769676686964409'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/632769676686964409'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/01/blog-post_23.html' title='Ο Εμπειρίκος περί σουρεαλισμού'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1OFp72aFGoW38wOflG-wxq5eM38Hf5GFA-nrbJOVjX5B5PSsL0D2Mnb1Z7HYiCJwTAJz5iaM5eWxuFRf3AP90KJfdSDTvJdbYfPB4Rd-mV8ryo0lZiDHN_FvbWCVUFwhHC94J8nssUbaR9VlKyqbyS80wmSzURaRsPybuOz0yicZoew2cCJhNc1_YSGw/s72-c/unnamed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-8424460447242479390</id><published>2026-01-17T21:54:00.000+02:00</published><updated>2026-01-17T21:54:01.675+02:00</updated><title type='text'>Από τον Κυριαζίδη στον Κυρανάκη: Οι γαλάζιες σεξιστικές επιθέσεις στη Βουλή</title><content type='html'><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimw9uPZ18lSaJ_LDrI608Ol2Cc0ch5Fze-X3N7yesSfrCMC-GUY9_24O0drt8zJ2FvfrfMLCM1LCcKTZ2yXiLFT5mfPcIs5szIytGJzjsCdiDTrH-h9AhBP3WhSuDDwTV9dLaeXi78HoJqcxtOAftL21015Ppyx5RLIbzs6SCTVNgiL6eWWKIlNZVISAw/s844/Screenshot_2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="499" data-original-width="844" height="189" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimw9uPZ18lSaJ_LDrI608Ol2Cc0ch5Fze-X3N7yesSfrCMC-GUY9_24O0drt8zJ2FvfrfMLCM1LCcKTZ2yXiLFT5mfPcIs5szIytGJzjsCdiDTrH-h9AhBP3WhSuDDwTV9dLaeXi78HoJqcxtOAftL21015Ppyx5RLIbzs6SCTVNgiL6eWWKIlNZVISAw/s320/Screenshot_2.jpg" width="320" /></a></div>Ο Κώστας Κυρανάκης επιτέθηκε με σεξιστικά σχόλια κατά της Πέτης Πέρκα, πριν ανακαλέσει κάποια ώρα μετά. Για τη ΝΔ δεν τρέχει κάστανο. Ο φέρελπις αναπληρωτής υπουργός καλεί μία πολιτική του αντίπαλο να πάει στην «κουζίνα της», μετά τις αντιδράσεις ψελλίζει μισή συγγνώμη και όλα καλά.<p></p><p>&nbsp;Άλλωστε, η «σκληρή» στάση της ΝΔ έναντι του σεξισμού φάνηκε και στην περίπτωση του Δημήτρη Κυριαζίδη. Ο βουλευτής Δράμας κάλεσε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου «να κάνει κανένα παιδί», διαγράφηκε από την ΚΟ της ΝΔ και μετά από λίγους μήνες επέστρεψε χωρίς πρόβλημα. Ο Κυριαζίδης είχε κάνει νωρίτερα και ομοφοβικά σχόλια για τον Στέφανο Κασσελάκη, χωρίς επιπτώσεις.</p><p>&nbsp;Είναι εμφανές ότι οι όποιες αντιδράσεις της ΝΔ στα σεξιστικά σχόλια των στελεχών της είναι υποκριτική. Για τα μάτια του κόσμου. Στην πραγματικότητα οι «γαλάζιοι» δεν ενοχλούνται από τα σεξιστικά σχόλια, γι’ αυτό και τα εκστομίζουν με ευκολία. Τα σχόλια αυτά είναι ταυτόχρονα και ένα μήνυμα, ένα «κλείσιμο του ματιού».</p><p>&nbsp;Παρά τις διακηρύξεις περί «προοδευτικού» κόμματος, η ΝΔ παραμένει βαθιά συντηρητική και απευθύνεται σε ακροατήρια που όχι μόνο δεν ενοχλούνται από τα σεξιστικά σχόλια, αλλά τα επικροτούν κιόλας. Και στελέχη όπως ο Κυρανάκης γνωρίζουν ότι τα σχόλια αυτά δεν θα τους στοιχίσουν εσωκομματικά. Ίσως κιόλας να τους βοηθήσουν απέναντι σε κάποιο κεντρογενή εσωκομματικό αντίπαλο.</p><p>&nbsp;Άλλωστε, ο Κυρανάκης συνέχεια τσαλαβουτά σε αυτά τα «θολά» νερά. Όλοι θυμούνται ότι είχε σπεύσει να υπερασπιστεί όσους έψηναν χοιρινό έξω από προσφυγικές δομές με μουσουλμανικό πληθυσμό. Όχι μόνο δεν του στοίχισε, αλλά πλέον κατέχει μία σημαντική θέση στο υπουργικό συμβούλιο.</p><p>Πηγή:<a href="https://www.documentonews.gr/article/apo-ton-kyriazidi-ston-kyranaki-oi-galazies-sexistikes-epitheseis-sti-vouli/" target="_blank"> Documento&nbsp;</a></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/8424460447242479390/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/01/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8424460447242479390'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8424460447242479390'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2026/01/blog-post.html' title='Από τον Κυριαζίδη στον Κυρανάκη: Οι γαλάζιες σεξιστικές επιθέσεις στη Βουλή'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimw9uPZ18lSaJ_LDrI608Ol2Cc0ch5Fze-X3N7yesSfrCMC-GUY9_24O0drt8zJ2FvfrfMLCM1LCcKTZ2yXiLFT5mfPcIs5szIytGJzjsCdiDTrH-h9AhBP3WhSuDDwTV9dLaeXi78HoJqcxtOAftL21015Ppyx5RLIbzs6SCTVNgiL6eWWKIlNZVISAw/s72-c/Screenshot_2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-495138765241631765</id><published>2025-12-18T13:33:00.003+02:00</published><updated>2025-12-18T13:33:48.605+02:00</updated><title type='text'>Αριστοτέλης και Μαρξ</title><content type='html'><p><b>Ένα πρόσφατο βιβλίο επιστρέφει στο ερώτημα εάν μπορούμε να βρούμε μια ηθική θεωρία στον Μαρξ</b></p><p><b>&nbsp;</b></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioFUi9nuoPmsOhgClDP-8TEUwMWq-h_vo367Nnd9P3UwQ6W5dANu53yJZqoBFGJnC7RP28vUXQPqJTrmYc28dq_SVqxKzzVQJwbx8hCvmyvwCvq3eRtZbQ9rS4uP6N61g0t3xW96LQZbyhe1JxTO4zMNeWc4JNHdXBa7qpzYabHqV82dYmZA4sx5-IHfo/s1044/dxrtharebu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="692" data-original-width="1044" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioFUi9nuoPmsOhgClDP-8TEUwMWq-h_vo367Nnd9P3UwQ6W5dANu53yJZqoBFGJnC7RP28vUXQPqJTrmYc28dq_SVqxKzzVQJwbx8hCvmyvwCvq3eRtZbQ9rS4uP6N61g0t3xW96LQZbyhe1JxTO4zMNeWc4JNHdXBa7qpzYabHqV82dYmZA4sx5-IHfo/w640-h424/dxrtharebu.jpg" width="640" /></a></b></div><b><br /></b><p></p><p>Στις περισσότερες κωδικοποιήσεις ενός μαρξιστικής έμπνευσης ιστορικού υλισμού δεν υπάρχει μεγάλο περιθώριο για μια ηθική θεωρία. Σε τελική ανάλυση, η βασική θέση ότι είναι εφικτή μια επιστήμη της ιστορίας, που τεκμηριώνει ότι ο επαναστατικός κοινωνικός μετασχηματισμός αποτελούσε μια αντικειμενική δυνατότητα, που πρόκυπτε από την ίδια τη θεωρητική προσέγγιση των εμμενών αντιφάσεών του, φαινόταν να υπερβαίνει κάθε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί ο κομμουνισμός ως ένα κανονιστικό πρόταγμα. Όφειλε να διατυπωθεί ως ένα πραγματικό ενδεχόμενο, ή ακόμη περισσότερο ως μια δυναμική που ήδη υπάρχει και καταγράφεται, και όχι απλώς ως ένα «πρέπει». Άλλωστε, δεν ήταν οι Μαρξ και Ένγκελς αυτοί που με κάθε τρόπο διαχώρισαν τη δική τους αντίληψη του κομμουνισμού από κάθε ηθικολογική εκδοχή σοσιαλισμού, επιμένοντας ότι την κοινωνική αλλαγή θα έφερνε η επαναστατική διεκδίκηση και δράση στη βάση πραγματικών υλικών συμφερόντων και όχι κάποιο φιλανθρωπικό αίσθημα ή μια γενική αίσθηση του ηθικά ορθού;</p><p>Ωστόσο, την ίδια στιγμή όλη η ιστορία των πολιτικών μορφών και των κοινωνικών κινημάτων που συνδέθηκαν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, με τη μαρξιστική θεωρία αποτυπώνουν ότι ουδέποτε απουσίασαν, από τους ανθρώπους που στρατεύτηκαν σε αυτά, τα ηθικά προτάγματα, οι αξίες, αλλά και – ιδίως στις στιγμές που συνδύασαν τη μέγιστη αδιαλλαξία με τη μέγιστη αυτοθυσία – και μια σαφής αναφορά σε αυτό που μόνο ως μια κομμουνιστική αρετή μπορούσε να περιγραφεί, για να μην αναφερθούμε σε όλες τις παραλλαγές ότι αυτό που επιδιώκεται είναι ένας «νέος άνθρωπος» αλλά και την υπόσχεση μιας «νέας ζωής», όσες φορές και εάν αυτή διαψεύστηκε στην πράξη.</p><p>Για τον Michael Lazarus, ερευνητή στο Πανεπιστήμιο Deakin, το θέμα δεν είναι η αναζήτηση των ηθικών επιτονισμών στη σοσιαλιστική και κομμουνιστική ρητορική. Ο Λάζαρους επιμένει ότι ο μαρξισμός δεν μπορεί να περιοριστεί απλώς σε ένα προγραμματικό αίτημα για την κοινή ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, καθώς η κοινωνική θεωρία του Μαρξ έχει μια έντονη κανονιστική και ηθική πλευρά που δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε. Γιατί μπορεί όλο το πλέγμα της κοινωνικής ζωής υπό το κεφάλαιο να κυριαρχείται από την μορφή της αξίας, όμως η υπέρβαση του κεφαλαίου περιλαμβάνει με εμμενή τρόπο τους κοινωνικούς όρους για την υλοποίηση μιας πραγματικής ελευθερίας. Σε αυτή τη βάση ο Λάζαρους επιμένει ότι μια ορισμένη ιδέα της ηθικής ζωής κινητοποιεί τη σκέψη του Μαρξ εξαρχής.</p><p>&nbsp;Έτσι το βιβλίο του Absolute Ethical Life. Aristotle, Hegel and Marx (Απόλυτη ηθική ζωή. Αριστοτέλης, Χέγκελ και Μαρξ) που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, ξεκινά καταρχάς με μια αναμέτρηση με το έργο της Χάνα Άρεντ και την αντίληψη της καλής ζωής ως ενεργής πολιτικής ζωής, αλλά και τον τρόπο που ο Άλασντναιρ Μακιντάιρ μετατοπίστηκε από τον μαρξισμό σε μια νεοαριστελική έμφαση στην αρετή. Σκοπός του Λάζαρους είναι να δείξει ότι εάν αναζητούμε μια σύλληψη της χειραφέτησης ως ηθικής ζωής δεν χρειάζεται να κάνουμε μια έξοδο από τον μαρξισμό, όπως επιλέγουν επί της ουσίας οι Άρεντ και Μακιντάιρ, αλλά να επιστρέψουμε στον τρόπο που στον Αριστοτέλη, τον Χέγκελ αλλά και τον Μαρξ η ηθική έχει να κάνει με ένα όραμα κοινωνικής ευδαιμονίας που δεν περιορίζεται στην ατομική επιλογή ή βούληση. Έτσι, συνδυάζει την κριτική του Χέγκελ στην καντιανή ηθική, με τον τρόπο που στον Αριστοτέλη βρίσκουμε μια αντίληψη του καλού που προκύπτει στην ανάπτυξη τόσο των πολιτικών όσο και των ηθικών διαστάσεων της ανθρώπινης δράσης.</p><p>&nbsp;Αυτή την έμφαση στην καλή ζωή ως κατεξοχήν πολιτική και κοινωνική υπόθεση και όχι ως ατομική στάση και επιλογή, ο Λάζαρους τη συνδέει καταρχάς με την πολεμική του Μαρξ ενάντια στις «ροβινσονιάδες» της αστικής πολιτικής οικονομίας. Στον τρόπο που ο νεαρός Μαρξ προτείνει μια ορισμένη αντίληψη του ανθρώπινου είδους, εντοπίζει την εμμενή δυνατότητα να γίνουν πράξη οι ανθρώπινες δυνατότητες, πάνω από όλα μια εμμενής δυνατότητα ελευθερίας. Γι’ αυτό θεωρεί ότι το όραμα του Μαρξ για τον κομμουνισμό είναι ένα όραμα κοινωνικής ευδαιμονίας, ακριβώς επειδή τα ανθρώπινα όντα είναι πρωτίστως κοινωνικά και κοινοτικά. Σε αυτή την αντίληψη των δυνατοτήτων που μπορούν να γίνουν πράξη εντοπίζει και αναλογίες με τον τρόπο που στον Αριστοτέλη η ανάπτυξη μιας ουσίας ή μορφής είναι η ενεργοποίηση μιας δυνατότητας. Αυτό σημαίνει ότι για τον Λάζαρους η μαρξική έννοια της αλλοτρίωσης και της αλλοτριωμένης εργασίας προϋποθέτει αντίστοιχα μια ορισμένη έννοια της ανθρώπινης ζωής στην πλήρη άνθισή της.</p><p>Όμως, εάν στον νεαρό Μαρξ μπορούμε να δούμε το κανονιστικό φορτίο που έχουν έννοιες όπως η ουσία του ανθρώπου ως είδους ή η αλλοτρίωση, το ερώτημα σε σχέση με το έργο του ώριμου Μαρξ και κυρίως το «Κεφάλαιο» παραμένει, ιδίως από τη στιγμή που σε πρώτη ανάγνωση η προβληματική της αλλοτρίωσης εγκαταλείπεται. Μέσα από μια πολύ προσεκτική ανάγνωση του «Κεφαλαίου», που σε μεγάλο βαθμό εμπνέεται από όλη την πρόσφατη εκτεταμένη έρευνα και συζήτηση γύρω από την αξιακή μορφή, ο Λάζαρους επιμένει ότι στο «Κεφάλαιο» ο Μαρξ εμπλουτίζει την αρχική του σύλληψη για την ανθρώπινη ουσία. Αντιπαραθέτοντας την ειδικά καπιταλιστική εκδοχή εκμετάλλευσης και φετιχιστικής παραγνώρισης, με τον τρόπο που αναδύεται μια συνεργατική δυναμική μέσα στην παραγωγή, ο Μαρξ βλέπει το πώς μπορεί να μετασχηματιστεί η ανθρώπινη κοινωνικότητα και να απελευθερωθούν δυνατότητες και με αυτόν τον τρόπο διαβάζει τον τρόπο που ο Μαρξ αναφέρεται στην αντίληψη του Αριστοτέλη για τον άνθρωπο ως «ζώον πολιτικόν» ως μια αντίληψη του ανθρώπου ως κοινωνικού όντος. Σε αυτή τη βάση θεωρεί ότι μπορούμε στο «Κεφάλαιο» να βρούμε μια ισχυρή κανονιστική διάσταση στην αντίληψη ότι η χειραφέτηση της εργασίας σημαίνει μια απελευθερωμένη κοινωνικότητα ικανή να υλοποιήσει μια ηθική ζωή.</p><p>Για τον Lazarus, <em>«εάν πρόκειται να έχει μέλλον η μαρξική κριτική θεωρία της κοινωνίας, θα πρέπει να τη σκεφτούμε ως ανανέωση του σχεδίου του να υποβληθεί ο σύγχρονος κόσμος σε μια κριτική ικανή να αμφισβητήσει εμμενώς το κεφάλαιο. Η απόλυτη ηθική ζωή βλέπει αυτή την πρόκληση να κατανοήσουμε τον κόσμο, ως μια από τις δυνατότητες της ανθρώπινης ορθολογικότητας, δράσης και ελευθερία που είναι παρούσες στην ανθρώπινη κοινωνικότητα. Η ζωντανή εργασία καθιστά δυνατό το ζωντανό καλό». &nbsp;</em></p><p>&nbsp;Πηγή: <a href="https://www.in.gr/2025/12/18/language-books/aristotelis-kai-marks/" rel="nofollow" target="_blank">Παναγιώτης Σωτήρης - in.gr</a></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/495138765241631765/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/12/blog-post_18.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/495138765241631765'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/495138765241631765'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/12/blog-post_18.html' title='Αριστοτέλης και Μαρξ'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioFUi9nuoPmsOhgClDP-8TEUwMWq-h_vo367Nnd9P3UwQ6W5dANu53yJZqoBFGJnC7RP28vUXQPqJTrmYc28dq_SVqxKzzVQJwbx8hCvmyvwCvq3eRtZbQ9rS4uP6N61g0t3xW96LQZbyhe1JxTO4zMNeWc4JNHdXBa7qpzYabHqV82dYmZA4sx5-IHfo/s72-w640-h424-c/dxrtharebu.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-1080502458984338294</id><published>2025-12-09T00:01:00.001+02:00</published><updated>2025-12-09T00:01:37.508+02:00</updated><title type='text'>Ισως η φωτογραφία της χρονιάς</title><content type='html'><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7zZt9pNnQW9gnAhB9tYFVbDJHe1vKZMvenF3UdtpG5Te_qQOFzv4h998TjpxsAGTyUGEaMvWZgjj5cQUcxRyhallaySO4MzwpGO9nH5HvlMrD9-YMzX7mui7BngbRG0EQLCSxfNBddxFeoSNp5WgszZ3D5wsNnIv8GOub1I6Wv_KXPhk5bideb-HT3kU/s493/Screenshot_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="330" data-original-width="493" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7zZt9pNnQW9gnAhB9tYFVbDJHe1vKZMvenF3UdtpG5Te_qQOFzv4h998TjpxsAGTyUGEaMvWZgjj5cQUcxRyhallaySO4MzwpGO9nH5HvlMrD9-YMzX7mui7BngbRG0EQLCSxfNBddxFeoSNp5WgszZ3D5wsNnIv8GOub1I6Wv_KXPhk5bideb-HT3kU/w640-h428/Screenshot_1.jpg" width="640" /></a></div>&nbsp;<p></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/1080502458984338294/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/12/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/1080502458984338294'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/1080502458984338294'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/12/blog-post.html' title='Ισως η φωτογραφία της χρονιάς'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7zZt9pNnQW9gnAhB9tYFVbDJHe1vKZMvenF3UdtpG5Te_qQOFzv4h998TjpxsAGTyUGEaMvWZgjj5cQUcxRyhallaySO4MzwpGO9nH5HvlMrD9-YMzX7mui7BngbRG0EQLCSxfNBddxFeoSNp5WgszZ3D5wsNnIv8GOub1I6Wv_KXPhk5bideb-HT3kU/s72-w640-h428-c/Screenshot_1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-6324784895347553651</id><published>2025-11-29T00:46:00.003+02:00</published><updated>2025-11-29T00:46:47.180+02:00</updated><title type='text'>Επικοινωνιακά λίφτινγκ</title><content type='html'><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGrYwAwZZDArQJ6vIKJbOuXg1J2xLVjwnBuZGceSSY3_GXVeGyZWZaUXMwp6jYlqy-TISBRHNigZFWySjJKzv7uoxvd_5-79PXI_rMvJFnUFllV57aGPXxkaZ2gpNKwDZzI5zngrKocXIwb4l_otjeYI7_4WehWjsb3wkV0CuiI1QYmJRn8MAco2PShGc/s278/Screenshot_1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="202" data-original-width="278" height="202" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGrYwAwZZDArQJ6vIKJbOuXg1J2xLVjwnBuZGceSSY3_GXVeGyZWZaUXMwp6jYlqy-TISBRHNigZFWySjJKzv7uoxvd_5-79PXI_rMvJFnUFllV57aGPXxkaZ2gpNKwDZzI5zngrKocXIwb4l_otjeYI7_4WehWjsb3wkV0CuiI1QYmJRn8MAco2PShGc/s1600/Screenshot_1.jpg" width="278" /></a></div>Πηγή: <a href="https://edromos.gr/epikoinoniaka-liftingk/" target="_blank">Δρόμος της Αριστεράς</a><p></p><p>Από πλευράς κυβέρνησης Μητσοτάκη επιχειρείται ένα λίφτινγκ επικοινωνίας για να ξεπεράσει τη μεγάλη φθορά από τα σκάνδαλα, τη γενικευμένη διαφθορά, τη διάλυση υποδομών, την ακρίβεια. Έτσι στήνει πανηγύρια για τη «γεωπολιτική αναβάθμιση» της χώρας, και βρίσκει 1-2 δισ. για διάφορα επιδόματα-ελεημοσύνες (250 ευρώ σε συνταξιούχους, κι όχι όλους, επιστροφή 1 ενοικίου σε 900.000 ενοικιαστές). Δηλαδή μέτρα που είχαν ανακοινωθεί από καιρό. Μοιράζει υποσχέσεις για να δοθούν κάποια (λίγα) λεφτά επιδοτήσεων σε αγρότες και κτηνοτρόφους (όπου η οργή είναι μεγάλη). Τέλος, στήνει ένα σόου για «κοινωνική συμφωνία» με «επιστροφή των συλλογικών συμβάσεων» υπό την εποπτεία… του ΣΕΒ! Έρχονται και γιορτές και ελπίζει ότι κάπως θα κατευναστεί η δυσαρέσκεια και η οργή των πολιτών. Για να ξέρουμε όμως πού βρισκόμαστε: σε πρόσφατη δημοσκόπηση της GPO, η Ν.Δ. μετά βίας πλησιάζει το 25,4%, ενώ το 70,8% των πολιτών επιθυμεί μια διαφορετική κυβέρνηση, όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές. Ο Μητσοτάκης τελεί υπό προθεσμία έως ότου αντικατασταθεί από κάποιον άλλο δελφίνο…</p><p>Από την άλλη πλευρά, της ανύπαρκτης αντιπολίτευσης, δεν υπάρχει καμία αντίδραση για τη νέα αμερικανική απόβαση στη χώρα και τις ειδικές στοχεύσεις της σε Θριάσιο, Ελευσίνα και άλλα λιμάνια. Αποδέχονται χωρίς αντιρρήσεις τη «στρατιωτική ζώνη Σένγκεν», δηλαδή την οικονομία πολέμου στην Ε.Ε. (που συμπεριλαμβάνει και την Ελλάδα), και ψιλοχαιρετίζουν την «κοινωνική συμφωνία» ΣΕΒ-ΓΣΕΕ-Κυβέρνησης (συλλογικές συμβάσεις μαϊμού σε μνημονιακό περιβάλλον και 13ωρο).</p><p>Τι υπάρχει στο στρατόπεδο αυτό; Αμηχανία στο ΠΑΣΟΚ, και στον ορίζοντα νέα κρίση στο εσωτερικό του, επειδή διεμβολίζεται και από τη Ν.Δ. και τις κινήσεις Τσίπρα. Η ίδια δημοσκόπηση (GPO) καταγράφει πως το 81,7% των ερωτηθέντων αξιολογεί αρνητικά και μάλλον αρνητικά το έργο του ΠΑΣΟΚ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.</p><p>Η ενεργοποίηση του Τσίπρα με τον θόρυβο πέριξ του βιβλίου του αποκτά μεγάλη δημοσιότητα, και μοιάζει με απόπειρα διάσωσης του κεντροαριστερού πυλώνα του συστήματος, ο οποίος κατακερματίζεται και γνωρίζει τη μία διάσπαση μετά την άλλη – ίσως και κονιορτοποίηση.</p><p>Ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ κατρακυλά στο 4%, ίσως και παρακάτω, ενώ οι περισσότεροι τρέχουν να συνταχθούν υπό τη «σκέπη Τσίπρα». Η Πλεύση Ελευθερίας βλέπει να μειώνονται τα ποσοστά της, ενώ το ΜέΡΑ25 κόβει ένα-δύο πλοκάμια του, νομίζοντας ότι θα ρεφάρει από δυσαρεστημένους του χώρου (αντιΤσιπρικούς). ΚΚΕ και Ελληνική Λύση μοιάζουν να διατηρούν τις δυνάμεις τους, με ελαφρές αυξομειώσεις των ποσοστών τους.</p><p>Κι όμως, η κοινωνία είναι εντελώς επιφυλακτική απέναντι σ’ αυτό το καρτελοποιημένο πολιτικό σύστημα· δεν συγκινείται από τα λίφτινγκ και τις επαναφορές διαφόρων πολιτικών προσώπων. Το πολιτικό σκηνικό είναι ρευστό ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η τεράστια απόσταση κοινωνίας και πολιτικού κομματικού συστήματος. Τι θα γίνει αν εμφανιστούν νέα μορφώματα και κόμματα; Είναι σίγουρο ότι μεταβαίνουμε σε μια κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης και σε μια αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.</p><p>Ποια προβλήματα απασχολούν τους πολίτες, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις; Ακρίβεια και χαμηλά εισοδήματα 63%, διαφθορά 16%, υγεία 5,1%, μεταναστευτικό 3,7%, εθνικά θέματα 3,6%, παιδεία 2,1%, ασφάλεια 1,9%. Είναι προφανές ότι από τα ερωτηματολόγια λείπουν θέματα όπως «δικαιοσύνη», «ατιμωρησία», «δημοκρατία», «περιφέρεια», «δημογραφικό» κ.λπ. Με απουσία και τέτοιων δεικτών δεν παρουσιάζεται επαρκώς ολόκληρη η πραγματικότητα της συνείδησης και της δυσφορίας που νοιώθει η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Άλλες δημοσκοπήσεις προσπαθούν να μαντέψουν την εμβέλεια και απήχηση που έχει η κα Καρυστιανού στην κοινωνία…</p><p>Ίσως αυτή η διάσταση, δηλαδή της κοινωνικής διαθεσιμότητας και αντιστράτευσης προς το υπάρχον πολιτικό σύστημα, να είναι ένα κλειδί για την ερμηνεία της πραγματικής κατάστασης και των τάσεων που αναπτύσσονται εντός του κοινωνικού σώματος – και μάλιστα οριζόντια, σε όλες τις μεριές της χώρας. Αυτός ο αποφασιστικός κοινωνικός δείκτης βρίσκεται πέραν του επικοινωνιακού λίφτινγκ της μεταπρατικής πολιτικής σκηνής και των κομμάτων που τη συναποτελούν…</p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/6324784895347553651/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/11/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/6324784895347553651'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/6324784895347553651'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/11/blog-post.html' title='Επικοινωνιακά λίφτινγκ'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGrYwAwZZDArQJ6vIKJbOuXg1J2xLVjwnBuZGceSSY3_GXVeGyZWZaUXMwp6jYlqy-TISBRHNigZFWySjJKzv7uoxvd_5-79PXI_rMvJFnUFllV57aGPXxkaZ2gpNKwDZzI5zngrKocXIwb4l_otjeYI7_4WehWjsb3wkV0CuiI1QYmJRn8MAco2PShGc/s72-c/Screenshot_1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-1858098009907934776</id><published>2025-11-14T11:40:00.007+02:00</published><updated>2025-11-14T11:40:58.723+02:00</updated><title type='text'>17 Νοεμβρίου 1973: Η εξέγερση μέσα από τα δικαστικά ντοκουμέντα</title><content type='html'><p>&nbsp;<b>Τα πρακτικά από τη δίκη των πρωταιτίων της σφαγής συνθέτουν την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στο αιματοκύλισμα&nbsp;</b></p><p><b>&nbsp;Πηγή:&nbsp;</b><span class="author"><a href="https://www.documentonews.gr/article/i-exegersi-mesa-apo-ta-dikastika-ntokoumenta/" target="_blank">Τάκης Κατσιμάρδος- Documento</a></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK2AKlNa_XM3ergoVVhYIZVUpk5svyUf6x32lEINkrC4j-t15bRCaQ6o61F0pgdlIMo-JV5iRVXaaxl7IYtoECb9QPOPmpYQp1aa8fBYGe9SM2vgHBfdX7Rlw3F-VFpK1lVgFk8va5PGD9w0-Baypb7rsCVUoP1OzHiX_fg8z0KvChEobGdcXIpmeNNbw/s1024/protoselida-1024x577.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="577" data-original-width="1024" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK2AKlNa_XM3ergoVVhYIZVUpk5svyUf6x32lEINkrC4j-t15bRCaQ6o61F0pgdlIMo-JV5iRVXaaxl7IYtoECb9QPOPmpYQp1aa8fBYGe9SM2vgHBfdX7Rlw3F-VFpK1lVgFk8va5PGD9w0-Baypb7rsCVUoP1OzHiX_fg8z0KvChEobGdcXIpmeNNbw/w640-h360/protoselida-1024x577.jpg" width="640" /></a></div><a href="https://www.documentonews.gr/article/i-exegersi-mesa-apo-ta-dikastika-ntokoumenta/" target="_blank"><span class="article-img-description" style="color: red;">Πρώτο θέμα στις εφημερίδες (όσες κυκλοφορούσαν) ήταν το μακελειό στο Πολυτεχνείο. Κάτω, χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από την κατάληψη, όπως παρουσιάστηκαν στο «Βήμα»&nbsp;</span></a><p></p><p><span class="article-img-description" style="color: red;">&nbsp;</span>Το χρονικό του τετραήμερου 14-17 Νοεμβρίου 1973 έχει γραφεί και ξαναγραφεί, όπως άλλωστε συμβαίνει με τις μεγάλες ιστορικές στιγμές. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, με την ευρύτερη έννοια, δεν περιορίζεται, φυσικά, σε εκείνες τις ώρες. Κορυφώνεται με την κατάληψη, αλλά δεν τερματίζεται με το γκρέμισμα της πύλης από τα τανκς της χούντας.</p><p>&nbsp;&nbsp;Από τις γραπτές ή προφορικές μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί ως χρονικά των γεγονότων ιδιαίτερη σημασία έχουν τα δικαστικά ντοκουμέντα στα οποία στηρίχτηκε η δίκη των υπευθύνων για τη σφαγή του Πολυτεχνείου (34 κατηγορούμενοι για 23 νεκρούς). Οσα συγκεντρώθηκαν κατά την ανακριτική διαδικασία και χρησιμοποιήθηκαν ως αποδεικτικό υλικό για τη σφαγή συγκροτούν, θα λέγαμε, το χρονικό της εξέγερσης με τα μάτια των δικαστικών της εποχής. Αν και όχι τόσο ορθάνοιχτα και με παρωπίδες στις γνωστές συνθήκες της μη αποχουντοποίησης του κρατικού μηχανισμού. Με βάση αυτά, όμως, έκριναν και καταδίκασαν στη μια ή την άλλη ποινή –ή και αθώωσαν– όσους (ελάχιστους) θεωρήθηκαν υπεύθυνοι ως φυσικοί ή ηθικοί αυτουργοί για τις ανθρωποκτονίες.</p><p>&nbsp;<b>Χρονικογραφία από τα πρακτικά της δίκης</b></p><p>Η δίκη άρχισε στις 16 Οκτωβρίου 1975 στον Κορυδαλλό, στην ίδια αίθουσα των γυναικείων φυλακών όπου νωρίτερα είχαν δικαστεί και καταδικαστεί οι πρωταίτιοι για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Στα εδώλια κάθισαν 32 χουντικοί, ενώ πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών ήταν ο Ι. Κουσουλός. Η ακροαματική διαδικασία θα διαρκέσει 57 μέρες (ολοκληρώθηκε στις 30 Δεκεμβρίου) και θα καταθέσουν συνολικά 237 μάρτυρες.</p><p>&nbsp;Το παραπεμπτικό βούλευμα (είχε εκδοθεί τον Αύγουστο του 1975) κάνει λόγο για 24 νεκρούς (το περίφημο πόρισμα Τσεβά τους υπολόγιζε σε 34) και 180-200 τραυματίες. Μετά τις δηλώσεις των κατηγορουμένων ο εισαγγελέας της έδρας Ν. Γανώσης εξαπολύει το «κατηγορώ» του. Θα επανέλθει κατά το τέλος της βιαστικής ακροαματικής διαδικασίας ακόμη δριμύτερος. Χαρακτηρίζει το Πολυτεχνείο «νέο χάνι της Γραβιάς». Αλλά ήταν, θα προσθέσει, και «γιορτή ό,τι έγινε μέσα κι έξω από το Πολυτεχνείο […]. Αλλά πλάκωσε και η τραγική νύχτα όχι μόνον για εκείνους που είχαν κλεισθή, αλλά και για τους άλλους για το σύνολον του λαού μας […] ο οποίος με πιασμένη ανάσα, περίμενε να ακούση το αποτέλεσμα του αγώνος των εγκλείστων και την νίκην!».</p><p>&nbsp;Με βάση, λοιπόν, όσα ακούστηκαν αποκλειστικά στην αίθουσα του Πενταμελούς για τα γεγονότα, τις καταθέσεις στο παραπεμπτικό βούλευμα αλλά και το πόρισμα που προηγήθηκε προχώρησαν οι δικαστικοί στην καταγραφή του χρονικού των γεγονότων:</p><p>&nbsp;Αρχές Νοεμβρίου: «Σταθερόν και αμετάθετον ήτο το σύνθημα μεταξύ του φοιτητικού κόσμου διά γνησίας και αδιαβλήτους αρχαιρεσίας (στους φοιτητικούς συλλόγους). Το αίτημα τούτο απετέλεσε την απαρχήν των αιματηρών γεγονότων του Πολυτεχνείου…».</p><p>14 Νοεμβρίου: Η κατάληψη από τις 6 μ.μ. της Τετάρτης είναι πλέον γεγονός. Μέχρι τα μεσάνυχτα 2.000-2.500 φοιτητές βρίσκονται στο προαύλιο και στις αίθουσες των σχολών. «Το βράδυ της Τετάρτης άρχισαν να γίνωνται συζητήσεις, αν θα έπρεπε να ζητηθούν γενικώτερες ελευθερίες. Πολλοί φοιτηταί έμειναν την νύκτα μέσα στο Πολυτεχνείο. Δηλαδή, στο σπίτι τους».</p><p>15 Νοεμβρίου: «Ξημέρωσε η Πέμπτη. Η ιδέα ότι έπρεπε να διεκδικηθή πληρέστερα η ελευθερία για τον ελληνικό λαό φούντωσε! Η ιδέα ότι το βιολογικό άνθος αυτού του λαού έπρεπε να βρίσκεται στην πρωτοπορία του αγώνος, τελικώς, επεκράτησε. Ετσι απεφάσισαν να μείνουν έγκλειστοι στο Πολυτεχνείο. Ποθούσαν την γενικήν ελευθερίαν! Την αποχώρησι από την αρχή, εκείνων που την είχαν υποτάξει βιαίως. Απεφάσισαν να μείνουν εκεί και βρήκαν τα μέσα […]. Μέχρι της στιγμής εκείνης η αστυνομία, υπό τον Χριστολουκά, δεν είχε προβή σε βίαιες ενέργειες. Αλλά από το βράδυ της Πέμπτης, άλλαξαν τα πράγματα. Ο πομπός του Πολυτεχνείου άρχισε να καλεί σε συμπαράστασιν τον λαόν».</p><p>16 Νοεμβρίου: «Μοιραίως από την Παρασκευή το πρωί, όλος ο λαός βρέθηκε μπρος στο Πολυτεχνείο. Εσπευσε προς συμπαράστασι των παιδιών και προσέφερε πλούσια, τρόφιμα, φάρμακα, χρήμα. Η αστυνομία το απόγευμα βρέθηκε προ αδυναμίας. Δεν μπορούσε να εκκενώσει το Πολυτεχνείο. Μπορούσε όμως να το έχη κάνη την Πέμπτη – αν και τότε ίσως δεν θα είχαμε ακόμη την έναρξι του αγώνος για την ανατροπή των τυράννων. Ετσι, θα γλίτωναν τα παιδιά που χάθηκαν και δεν θα υπήρχαν οι τόσοι τραυματίες. Κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθή ότι ο Χριστολουκάς και ο Δασκαλόπουλος (διοικητές της αστυνομίας και της αστυνομικής διεύθυνσης Αθηνών) δεν μπορούσαν να εκκενώσουν το πολυτεχνείο την Πέμπτη. Στις 6 το βράδυ της Παρασκευής τα πράγματα άρχισαν να οξύνωνται…».</p><p>16-17 Νοεμβρίου: «Εκείνο το βράδυ ο στρατός έδρασε σε περιωρισμένη κλίμακα. Τα παιδιά του ελληνικού λαού, με τους αξιωματικούς και τα πληρώματα των αρμάτων, ουδ’ επί στιγμήν μπορούσαν να διανοηθούν ότι μπορούσαν να σκοτώσουν τ’ αδέλφια τους, τα παιδία τους, τους συγγενείς και φίλους τους.</p><p>Είχε προηγηθή ένα πραγματικό δράμα, της εκκενώσεως του Πολυτεχνείου: Εχουν σκοτωθεί παιδιά εκ μέρους αστυνομικών οργάνων. Εχουν θανατωθή Ελληνες από βλήματα που ερρίφθησαν από το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως […]. Τους είδαν να πέφτουν στο πεζοδρόμιο από αστυνομικά χέρια. Πολλοί από τους δράστες έφεραν πολιτική αμφίεση, αλλά ευρίσκοντο κοντά στα αστυνομικά όργανα […]. Εφεραν τυφέκια και αυτόματα…».</p><p>17-18 Νοεμβρίου: «Από της 10ης πρωινής ώρας και μετέπειτα και κατά την Κυριακήν οι στρατιωτικοί, οι οποίοι επέβαιναν των κινουμένων εις τας οδούς της πόλεως των Αθηνών αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων αυτοκινήτων ή και άλλοι, τοποθετούμενοι εις άλλας θέσεις, έβαλον διά των όπλων των κατά διερχομένων πολιτών, χωρίς να συντρέξη νόμιμος περίπτωσις δικαιολογούσα την χρήσιν των όπλων» (από την απόφαση για την καταδίκη του Ιωαννίδη).</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipyrlyFaU7Dds0WX4iJR_XBo9otDmVxAe0TBKSv59p7eVu96nXEHHhj4qqDWxWJgMSI6s4KCTrZiNnZp25PyaaWZrL6UCcGvz3SGPjxy40UUBV3uNJWGI_Dsa0mL88drSQsQ9UVqHBAuanLpSpJq3L0hkmnBmLwvUIXErPS9er7P-NCjB0l6BMqEt6u3Y/s1420/P-997_12-scaled.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="923" data-original-width="1420" height="416" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipyrlyFaU7Dds0WX4iJR_XBo9otDmVxAe0TBKSv59p7eVu96nXEHHhj4qqDWxWJgMSI6s4KCTrZiNnZp25PyaaWZrL6UCcGvz3SGPjxy40UUBV3uNJWGI_Dsa0mL88drSQsQ9UVqHBAuanLpSpJq3L0hkmnBmLwvUIXErPS9er7P-NCjB0l6BMqEt6u3Y/w640-h416/P-997_12-scaled.jpg" width="640" /></a></div><span style="color: red;">«Εξόρμηση» φοιτητών που γράφουν συνθήματα στο τρόλεϊ καλώντας τον λαό να αφυπνιστεί<br />για να πέσει η χούντα – και όχι μόνο (Αρχείο ΕΡΤ)</span><p></p><h2>Το πρώτο αίμα</h2><p>«Την 16ην Νοεμβρίου ημέρα Παρασκευή, η τραγωδία του Πολυτεχνείου οδηγείται εις την αιματηράν της κατάληξιν. Τα διά του ραδιοσταθμού συνθήματα συγκινούν, προκαλούν και διεγείρουν μάζας λαού εις ομαδικάς συγκεντρώσεις. Κατά τας μεσημβρινάς ώρας πραγματοποιούνται αι πρώται μεγάλαι πορείαι προς την πλατείαν Ομονοίας και το Πολυτεχνείον διά των οδών Αιόλου, Σταδίου, Πανεπιστημίου, Πατησίων και Αλεξάνδρας.</p><p>Την 6ην μ.μ. ώραν μέγα πλήθος διαδηλωτών πορεύεται προς την πλατείαν Συντάγματος. Η πορεία του όμως ανακόπτεται υπό αστυνομικών και εις την συμβολήν των οδών Σταδίου, Δραγατσανίου και Κοραή επιχειρείται η βιαία διάλυσις των διαδηλωτών. Κατά την επακολουθήσασα συμπλοκήν ρέει το πρώτο αίμα…» (Από το παραπεμπτικό βούλευμα για τη σφαγή του Πολυτεχνείου).</p><h2>Η έξοδος από το προαύλιο</h2><p>«…Ομάς Αξιωματικών και άνδρες της δυνάμεως καταδρομών, ακολουθούντες το άρμα εισέρχονται εις το Πολυτεχνείον πυροβολούντες. Εντρομοι και εμβρόντητοι οι σπουδασταί κυριεύονται από την ενώπιον του εσχάτου κινδύνου φοβεράν αγωνίαν. Και άρχεται ακολούθως η έξοδος. Οι εγγύς της κατακρημνησθείσης πύλης ευρισκόμενοι εξέρχονται πρώτοι. Οι περισσότεροι, όμως, πηδούν εκ των παραθύρων και των κιγκλιδωμάτων. Υπό την πίεσιν πλήθους ανθρώπων καταρρίπτεται τμήμα των προς την οδόν Στουρνάρα κιγκλιδωμάτων. Και διά του δημιουργηθέντος ανοίγματος εξέρχονται οι σπουδασταί κατά μάζας. Κατευθύνονται προς όλα τα σημεία, απομακρυνόμενοι. Νέον, όμως, δι’ αυτούς αρχίζει μαρτύριον. Υβρεις κατ’ αυτών εκτοξεύονται και καταδιωκόμενοι βαναύσως κακοποιούνται…» (Από το πόρισμα του Δ. Τσεβά).</p><h2>Το γκρέμισμα της πύλης</h2><p>«Την 02.43 ώραν (ξημερώματα Σαββάτου 17 Νοεμβρίου) τάσσεται μικρά, ίσως 15λεπτος, προθεσμία εις τους σπουδαστάς διά να εξέλθουν. Μερικοί εκ των εγκλείστων ήρχισαν να απασφαλίζουν την είσοδον και τελικώς το επέτυχαν. Εδυσχεραίνετο όμως η έξοδος διότι όπισθεν της πύλης είχεν τοποθετηθή και ευρίσκετο αυτοκίνητον Μερσεντές. Και ενώ η μεν πρόθεσις των εγκλείστων προς έξοδον είχε καταστή εμφανής, προσπάθεια δε κατεβάλλετο διά την απομάκρυνσιν του φράσσοντας την πύλην αυτοκινήτου, ανυπόμονος Iλαρχος, αυτόθι ιστάμενος, απώλεσε την ψυχραιμίαν του και εν οργή ανεφώνησεν: “Τσογλάνια, ρεζιλεύετε το στράτευμα…” και αμέσως έδωσε την διαταγήν της εισόδου. Το άρμα εκινήθη μετά δυνάμεως, συνεκλόνισε την πύλην, κατέστρεψε τους μαρμάρινους κίονας της εισόδου, συνέτριψε και κατέρριψε την εξώθυραν και ακολούθως κυριολεκτικώς ισοπέδωσεν το προεκτεθέν αυτοκίνητον, εισελθόν εις βάθος 10 περίπου μέτρων εντός του προαυλίου του Πολυτεχνείου…» (Από το πόρισμα του Δ. Τσεβά, στο οποίο στηρίχτηκε το βούλευμα για την παραπομπή σε δίκη των δολοφόνων του Πολυτεχνείου).</p><h2>Η σφαγή μετά την εισβολή</h2><p>«Από παντού καταδιώκουν και κτυπούν (σ.σ.: όσους διέφευγαν από το Πολυτεχνείο). Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή κτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ’ αυτών, ενώ εις το άνδηρον (σ.σ.: ταράτσα) ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. […] Εις τα άνδηρα των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί. Εις το πανδαιμόνιον τούτο της εξόδου, των φωνών, των κραυγών, των οιμωγών, των καταδιώξεων και των πυροβολισμών έπεσαν οι περισσότεροι εκ του πλήθους των τραυματιών των αιματηρών γεγονότων. […] Συνελήφθησαν χίλια περίπου άτομα. […]</p><p>Η επιχείρησις του Πολυτεχνείου έληξε με άσματα των στρατιωτικών τμημάτων. Δεν ετερματίεται όμως εδώ η αιματηρά επέμβασις προς κατάπνιξιν της ελευθερίας και διατήρησιν του δικτατορικού καθεστώτος. Αστυνομικά όργανα πυροβολούν εν ψυχρώ ανυπόπτους διαβάτας, ενώ τα επί των κεντρικών οδών της πρωτευούσης κινούμενα άρματα μάχης σκορπίζουν τον θάνατο. Οι επ’ αυτών πυροβολιταί βάλλουν επί κινουμένων ανθρωπίνων στόχων. Οι επί του κτιρίου του ΟΤΕ, της οδού Πατησίων, εγκατεστημένοι στρατιώται πυροβουλούν προς πάσαν κατεύθυνσιν…»</p><p>(Από το βούλευμα των δικαστικών Κ. Βαδάκη, Αρ. Τούση, Ι. Κουσουλού, Χρ. Χριστοφορίδου και Ι. Πρεμέτη).</p><h2>Δικαστική διερεύνηση και «λελογισμένη» αποχουντοποίηση</h2><p>Το χρονικό μέσα από το εισαγγελικό κατηγορώ έχει καταρτιστεί και προσαρμοστεί κατά κάποιον τρόπο στην ποιότητα και την έκταση της αποχουντοποίησης που επέλεξε η κυβέρνηση Καραμανλή. Ελεγχόμενη, σταδιακή και περιορισμένη. Τους σχετικούς περιορισμούς, άλλωστε, καθρεφτίζει, όπως και στη δίκη των πρωταιτίων του πραξικοπήματος, ο μικρός αριθμός των κατηγορουμένων για ανθρωποκτονίες από πρόθεση και απόπειρες ανθρωποκτονιών, πρόκληση σε διάπραξη κακουργημάτων κ.ά. Τρεις πολύ γενικές παρατηρήσεις. Κατά το δικαστικό «κατηγορώ»:</p><p>1. Η αλλαγή της στάσης των δικτατορικών αρχών και των οργάνων τους αρχίζει καθώς συνδέονται αξεδιάλυτα τα φοιτητικά και λαϊκά αντιδικτατορικά αιτήματα. Αν και η σύνδεση είναι εμφανέστατη από την πρώτη στιγμή, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αυτή η επισήμανση. Την Πέμπτη, εκτός από τον ραδιοφωνικό σταθμό με τα συνθήματά του, εκδίδεται η πρώτη (και μοναδική) κοινή ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου.</p><p>Να υπενθυμιστεί ότι με εκείνη την ανακοίνωση το Πολυτεχνείο ανακηρυσσόταν σε κέντρο για την ανάπτυξη λαϊκών μαζικών κινητοποιήσεων για την ανατροπή της τυραννίας. Με διέξοδο μια γενική απεργία που θα ανέτρεπε τη χούντα.</p><p>2. Η αστυνομία μέχρι την Πέμπτη εμφανίζεται ότι απλώς παρακολουθεί την εξέλιξη των γεγονότων. Επιπλέον δεν επεμβαίνει, αν και μπορούσε να εκκενώσει το Πολυτεχνείο μέχρι την Παρασκευή.</p><p>Η τακτική αυτή θα τροφοδοτήσει τόσο κατά την εξέλιξη των γεγονότων όσο και αργότερα διάφορα σενάρια. Εδώ, σε συνδυασμό και με άλλες εισαγγελικές τοποθετήσεις, υιοθετείται η άποψη ότι η αλλαγή της στάσης της αστυνομίας, όπως και του στρατού, οφείλεται στον Ιωαννίδη που «εκμεταλλεύτηκε το Πολυτεχνείο για να πετύχει τους σκοπούς του. Η διαφοροποίηση της συμπεριφοράς των στρατιωτικών τμημάτων, πριν από τη 16η Νοεμβρίου και μετά από αυτήν είναι δική του δουλειά».</p><p>Από τις καταθέσεις πάντως προέκυψε σαφώς ότι η στρατιωτική επέμβαση είχε προετοιμαστεί από την έναρξη των γεγονότων.</p><p>3. Ο στρατός δρα περίπου υποδειγματικά όταν επεμβαίνει για την εκκένωση του Πολυτεχνείου. Πρόκειται ασφαλώς για εξόφθαλμο εξωραϊσμό των γεγονότων και θυσία της αλήθειας στις σκοπιμότητες της εποχής. Η αγριότητα συνολικά των δυνάμεων καταστολής αμβλύνεται.</p><p>Το κλειδί για την κατανόηση του χρονικού, όπως το περιέγραψε ο Ν. Γανώσης, είναι εκείνο το «μοιραίως». Από πολλούς ακούστηκε με τους πιο διαφορετικούς τρόπους. Μόνο που τίποτε δεν ήταν μοιραίο. Ούτε ο ηρωισμός των εξεγερμένων ούτε η βαρβαρότητα του στρατού και της αστυνομίας.</p><p>* Ο δημοσιογράφος Τάκης Κατσιμάρδος συμμετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό κίνημα ως φοιτητής της Φιλοσοφικής Αθήνας, συνελήφθη και βασανίστηκε επί χούντας ως μέλος της ΚΝΕ/ΑντιΕΦΕΕ και αποφυλακίστηκε με τη μεταπολίτευση τον Ιούλιο του 1974</p><p>** Αναδημοσιεύεται από το τεύχος #05 «Τα Αιρετικά – “Εδώ Πολυτεχνείο”. 20+4 μαρτυρίες &amp; (αντι)θέσεις πρωταγωνιστών για την εξέγερση του Νοέμβρη 1973» που κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 2018</p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/1858098009907934776/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/11/17-1973.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/1858098009907934776'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/1858098009907934776'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/11/17-1973.html' title='17 Νοεμβρίου 1973: Η εξέγερση μέσα από τα δικαστικά ντοκουμέντα'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK2AKlNa_XM3ergoVVhYIZVUpk5svyUf6x32lEINkrC4j-t15bRCaQ6o61F0pgdlIMo-JV5iRVXaaxl7IYtoECb9QPOPmpYQp1aa8fBYGe9SM2vgHBfdX7Rlw3F-VFpK1lVgFk8va5PGD9w0-Baypb7rsCVUoP1OzHiX_fg8z0KvChEobGdcXIpmeNNbw/s72-w640-h360-c/protoselida-1024x577.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-6225991279722827383</id><published>2025-10-24T19:56:00.005+03:00</published><updated>2025-10-24T20:00:07.943+03:00</updated><title type='text'>Μια ιστορία του Σαββόπουλου για τον Χατζιδάκι</title><content type='html'><p><span class="qu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="13" name="Έμυ Ντούρου - Documento"><span></span></span></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu1N7-uCPfiCer43YoeXkl3QsXeMHCTF2core8UwohzaotG0w1iw6mXzZGiqkBQkkRMO25YLSgCiqPzmav8iFGyDSv6FwyNZJRydMBosm489oG4IiNAI7JcdO0KKs7xM6Ppgg4S4sJXsuIed_cYOeupc0Vuq-klXLn09-v8A9DcTUa49bwCJN-5E0CJbE/s525/Screenshot_1.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="525" data-original-width="524" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu1N7-uCPfiCer43YoeXkl3QsXeMHCTF2core8UwohzaotG0w1iw6mXzZGiqkBQkkRMO25YLSgCiqPzmav8iFGyDSv6FwyNZJRydMBosm489oG4IiNAI7JcdO0KKs7xM6Ppgg4S4sJXsuIed_cYOeupc0Vuq-klXLn09-v8A9DcTUa49bwCJN-5E0CJbE/s320/Screenshot_1.jpg" width="319" /></a></div><br />Πηγή: <b>Έμυ Ντούρου - Documento</b><p></p><p><span class="qu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="13" name="Έμυ Ντούρου - Documento"><span><b>&nbsp;</b></span></span></span>Όταν πριν από εννέα μήνες κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία <b>του Διονύση Σαββόπουλου</b> πολλοί σκεφτήκαμε ότι μέσω αυτής θέλησε να αποχαιρετήσει τον κόσμο που για δεκαετίες συμπορεύτηκε με το έργο του και ταυτόχρονα να κλείσει τους παλιούς λογαριασμούς. Από τις πρώτες κιόλας αράδες το βιβλίο <b>«Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα»</b> (εκδ. Πατάκη) σε κάνει να μην θες να το αφήσεις απ’ τα χέρια σου. Πρόκειται για μια από καρδιάς εξομολόγηση στην οποία διατηρείται η χαρακτηριστική προφορικότητα του Σαββόπουλου (ο λόγος καταγράφηκε ηχητικά και έπειτα μεταφέρθηκε στο χαρτί) με το τάιμινγκ και τον γάργαρο ρυθμό που σφράγισαν τα τραγούδια του.&nbsp;</p><p>Σπανίως οι αυτοβιογραφίες δεν είναι αυτοαγιογραφικές, καθώς κυρίως όσοι έχουν μάθει να παίρνουν απλόχερα το «μπράβο» δύσκολα παραδέχονται δημόσια τις αδυναμίες και τα λάθη τους. Ωστόσο, ο Σαββόπουλος αφηγείται όλη του τη ζωή χωρίς φίλτρα ωραιότητας, μιλώντας για πράγματα που άλλοι ίσως να μην τολμούσαν να πουν.&nbsp;&nbsp;</p><p>Με αφορμή τον θάνατό του την περασμένη Τρίτη ανατρέχουμε στις σελίδες του βιβλίου. Από εκεί προέρχεται και το απόσπασμα που ακολουθεί στο οποίο περιγράφει τη λογοκρισία που υπέστη το «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο» που αναφέρεται στον Νίκο Κοεμτζή και όσα ακολούθησαν την αιματοβαμμένη παραγγελιά στη «Νεράιδα» τον Φεβρουάριο του 1973.<br />&nbsp;<br />«Όταν βγήκε το ’79 η “Ρεζέρβα”, το Υπουργείο έκοψε ολόκληρο το “Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο”. Ε, το πείραξα λίγο και το ξανάστειλα, Ανένδοτοι. Έπιασα και έκοψα πάλι κάτι από εδώ, κάτι από εκεί, αλλά το απέρριψαν εκ νέου. Με διορθώσεις και πηγαινέλα, μετά από πολλά, μου ζήτησαν να αφαιρέσω τη στροφή που λέει…</p><p>Καθώς διηγόταν τη ζωή του σε κουφούς<br />Θαρρούσα δεν θα αντέξω<br />Το δικαστήριο λειτουργούσε μέσα εκεί<br />Μα η δικαιοσύνη ήταν απέξω»<br />&nbsp;<br />Όπως εξηγεί ο Σαββόπουλος οι στίχοι υπάρχουν στο ένθετο έντυπο που βρίσκεται μέσα το άλμπουμ αλλά στη μείξη για τον δίσκο έπρεπε να το αφαιρέσει και να βάλει στη θέση του «τον ήχο ταινίας που παίρνει στροφές ανάποδα και δεν καταλαβαίνεις τίποτα». Την εποχή εκείνη ο Μάνος Χατζιδάκις επέμενε να παίζει το τραγούδι στο Γ΄ Πρόγραμμα.<br /></p><p style="color: #222222; font-family: &quot;Open Sans&quot;, &quot;Helvetica Neue&quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 125%; margin: 10px 0px; padding: 0px; text-align: left;">«…οπότε πήραν φωτιά τα τηλέφωνα απ’ το Υπουργείο και απειλούσαν θεούς και δαίμονες. Τρέχανε τρομαγμένοι στο γραφείο του Μάνου ο Δαβαράκης και οι άλλοι…</p> <ul><li>Μάνο, πήραν απ’ το Υπουργείο και λένε ότι θα διατάξουν ανακρίσεις. Τι κάνουμε;</li><li>Θα το ξαναπαίξετε και αύγιο, και αν σας πουν τίποτε, να τους πείτε ότι εγώ το ζήτησα, γιατί δεν το ξέγω και θέλω να το ακούσω για να διαμογφώσω πγοσωπική γνώμη.</li></ul>Το παίξανε, οπότε πήρε τηλέφωνο έξαλλος ο ίδιος ο υπουργός. Ήταν τότε ο Νανάς ο Τσαλδάρης. Ο Χατζιδάκις τον άκουγε βλοσυρός, κατηφής και αμίλητος: <ul><li>Τελείωσες;</li><li>Ε, ναι, κύριε Χατζιδάκι, τελείωσα.</li><li>Υπουγιέ, είσαι βλαξ!</li><li>&nbsp;</li><li>Και κρακ το τηλέφωνο. Ήταν γενναίος ο Μάνος. Τότε που με κράξανε όλοι στο “Κούρεμα”, βγήκε και με υπερασπίστηκε δημόσια. Σαν μέντορας που του θίξανε έναν μαθητή».</li></ul><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="border-collapse: collapse; min-width: 100%; width: 100%;"><tbody><tr><td style="padding-top: 9px;" valign="top"><table align="left" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" class="m_5495814741192700799mcnTextContentContainer" style="border-collapse: collapse; float: left; max-width: 100%; min-width: 100%; width: 100%;"><tbody><tr><td class="m_5495814741192700799mcnTextContent" style="color: #222222; font-family: &quot;Open Sans&quot;, &quot;Helvetica Neue&quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 125%; padding: 0px 18px 9px; text-align: left; word-break: break-word;" valign="top"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="298" src="https://www.youtube.com/embed/RuLmfthflyw" width="359" youtube-src-id="RuLmfthflyw"></iframe></div><br /><p></p> </td> </tr> </tbody></table> </td> </tr> </tbody></table><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="border-collapse: collapse; width: 100%;"> <tbody> <tr> <td style="padding-bottom: 9px; padding-left: 18px; padding-right: 18px; padding-top: 9px; padding: 9px 18px;" valign="top"> <table align="left" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="background-color: #404040; border-collapse: collapse; float: left; width: 100%;"> <tbody><tr> <td align="left" class="m_5495814741192700799mcnImageCardBottomImageContent" style="padding-bottom: 0; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; padding: 0px;" valign="top"><a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u%3D7e602d8b089141807dc2573aa%26id%3Dd8039cbd10%26e%3Ddf0ee2d3d3&amp;source=gmail&amp;ust=1761410944351000&amp;usg=AOvVaw3yrA9ICHpQoVgFNbu79iBD" href="https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u=7e602d8b089141807dc2573aa&amp;id=d8039cbd10&amp;e=df0ee2d3d3" target="_blank" title=""></a><br /></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/6225991279722827383/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/10/blog-post_24.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/6225991279722827383'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/6225991279722827383'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/10/blog-post_24.html' title='Μια ιστορία του Σαββόπουλου για τον Χατζιδάκι'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu1N7-uCPfiCer43YoeXkl3QsXeMHCTF2core8UwohzaotG0w1iw6mXzZGiqkBQkkRMO25YLSgCiqPzmav8iFGyDSv6FwyNZJRydMBosm489oG4IiNAI7JcdO0KKs7xM6Ppgg4S4sJXsuIed_cYOeupc0Vuq-klXLn09-v8A9DcTUa49bwCJN-5E0CJbE/s72-c/Screenshot_1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-5620964753961257492</id><published>2025-10-03T23:25:00.003+03:00</published><updated>2025-10-03T23:25:27.986+03:00</updated><title type='text'>Η απείθαρχη Τζέιν Γκούντολ</title><content type='html'><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8RU93ct_tYvxaH0wWfBI3e_FDHFszlpZa0_F5XUaaMQnJOD7bjxjYefTQCEG6LZivNf0jp6THzMf2kC1NopDzQhzyWzQFvMzEc9jnZPCJefxCfNJgYjdi0ox8g0dNSo9PDz4s-nbNFd2Y_9gYW2_FKrpNx8bC0wrRJAvwbyZdw2Q9Vbm2GDHd6epfcsc/s394/Screenshot_3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="229" data-original-width="394" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8RU93ct_tYvxaH0wWfBI3e_FDHFszlpZa0_F5XUaaMQnJOD7bjxjYefTQCEG6LZivNf0jp6THzMf2kC1NopDzQhzyWzQFvMzEc9jnZPCJefxCfNJgYjdi0ox8g0dNSo9PDz4s-nbNFd2Y_9gYW2_FKrpNx8bC0wrRJAvwbyZdw2Q9Vbm2GDHd6epfcsc/s320/Screenshot_3.jpg" width="320" /></a></div>Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούμε συχνά –ίσως συχνότερα απ’ όσο αντέχουμε– τη λέξη «επιδραστικός». Είναι χαρακτηριστικό της βιαστικής εποχής μας να δημιουργούμε ήρωες της μιας μέρας, οι οποίοι περνάνε σύντομα στα αζήτητα. Υπάρχουν και ήρωες όμως που είναι παντοτινοί. Μια τέτοια περίπτωση είναι η <strong>Τζέιν Γκούντολ </strong>η οποία έφυγε από τη ζωή προχτές σε ηλικία 91 ετών. Συνέβαινε κάτι ιδιαίτερο με την Γκούντολ. Η μορφή της για πολλούς από εμάς λειτουργούσε σαν χαραμάδα φωτός στο σκοτάδι που μας τυλίγει.&nbsp;<br /><br />Σε έναν κόσμο όπου το μέτρο είναι το κέρδος, μας υπενθύμιζε ότι το να είμαστε βαθιά ανθρώπινοι δεν είναι αδυναμία, αλλά ο μόνος δρόμος που έχουμε. Ότι ο ένας χωρίς τον άλλο δεν είμαστε τίποτα, όπως και ότι η ανθρωπότητα δεν μπορεί να ευημερήσει αν δεν νοιάζεται για τη φύση. Η Γκούντολ με το παράδειγμα της ζωής της εδραίωσε τη θέση της γυναίκας ως επιστήμονα και έκανε την ανθρωπότητα να κατανοήσει ότι τα ζώα έχουν προσωπικότητα άρα και δικαιώματα. Και αυτό το έκανε στη βρετανική κοινωνία της δεκαετίας του 1960 η οποία ορμώμενη από το αποικιοκρατικό παρελθόν της είχε περισσότερες βεβαιότητες παρά απορίες σχετικά με τη λειτουργία του κόσμου. &nbsp;<br /><br />Η Γκούντολ έδωσε φωνή σε όσους δεν είχαν και το έκανε διατηρώντας χαμηλούς τόνους. Χωρίς επικοινωνιακά κόλπα και ευκολίες, με πολλή δουλειά και ουσιαστική διάθεση για σύνδεση με τους άλλους είτε ήταν άνθρωποι είτε ζώα – άλλωστε γνώριζε καλύτερα απ’ όλους ότι είμαστε ένα ακόμη είδος.&nbsp;<br /><br />Το 2000 είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά –είναι πλέον εξαντλημένο– το αυτοβιογραφικό βιβλίο <strong>«Στα χνάρια της ελπίδας»</strong> (εκδ. Ωκεανίδα, μτφρ. Άννα Παπασταύρου) το οποίο προέκυψε μέσα από τις συζητήσεις που είχε η κορυφαία Βρετανίδα πρωτευοντολόγος με τον Φίλιπ Μπέρμαν. Σε αυτό περιγράφει τη ζωή της από τα παιδικά της χρόνια –γεννήθηκε το 1934– κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου έως τo 1999 που πρωτοεκδόθηκε το βιβλίο. Η Γκούντολ ήδη από τότε έβλεπε καθαρά πού οδηγείται ο πλανήτης με την αλόγιστη ανθρώπινη παρέμβαση και τον υπερπληθυσμό. Μιλάει για τις στιγμές που απελπίστηκε στη σκέψη ότι «εμείς οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βγούμε από τον περιβαλλοντικό και κοινωνικό κυκεώνα που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε γύρω μας, για εμάς τους ίδιους αλλά και γι’ άλλες μορφές του πλανήτη μας», όπως σημειώνει.&nbsp;<br /><br />Περιγράφει στο βιβλίο ποιες αποφάσεις την οδήγησαν στην Αφρική και πώς έφτασε στο Εθνικό Πάρκο Γκόμπε στην Τανζανία, όπου θα ζούσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της μελετώντας τους χιμπαντζήδες. «Ούτε μια μέρα δεν πέρασε χωρίς να μάθω κάτι καινούργιο και συγκλονιστικό για τους χιμπαντζήδες» λέει. «Αφού παρατηρούσα μια ομάδα χιμπαντζήδων ή ένα χιμπαντζή μόνο του, μερικές φορές κατέβαινα κάτω για να μαζέψω όποια τροφή είχε τύχει να φάνε κι έτσι, σταδιακά εξοικειώθηκα με το πεδίο τους. Και καθώς εγώ συναρμολογούσα σιγά σιγά, κομματάκι κομματάκι, τον τρόπο ζωής τους, εκείνοι απ’ τη μεριά τους συνήθιζαν σιγά σιγά τη θέα αυτού του παράξενου λευκού πιθήκου – αν και πέρασε σχεδόν ένας χρόνος, πριν μπορέσω να πλησιάσω τους περισσότερους σε απόσταση μικρότερη από ενενήντα μέτρα» θυμάται.&nbsp;<br /><br />Σε άλλο σημείο του βιβλίου αναφέρει: «Εν τω μεταξύ μάθαινα όλο και περισσότερα για τους χιμπαντζήδες. Κι όσο τους γνώριζα προσωπικά, τους έδινα ονόματα. Δεν είχα ιδέα ότι αυτό, σύμφωνα με την ηθική τάξη των αρχών της δεκαετίας του 1960, ήταν ανάρμοστο – έπρεπε να τους έχω δώσει αριθμούς, που είναι πιο απρόσωποι». Η Γκούντολ περιέγραφε τις προσωπικότητές τους – κάτι αρκετά προκλητικό για εκείνη την περίοδο καθώς κυριαρχούσε η αντίληψη ότι μόνο οι άνθρωποι είχαν προσωπικότητα.&nbsp;<br /><br />«Αλλά το ακόμα χειρότερο έγκλημα» συνεχίζει «ήταν ότι απέδιδα συναισθήματα παρόμοια με τα ανθρώπινα στους χιμπαντζήδες. Την εποχή εκείνη επικρατούσε η άποψη τουλάχιστον έτσι υποστήριζαν πολλοί επιστήμονες, φιλόσοφοι και θεολόγοι) πως μόνον ο άνθρωπος έχει μυαλό, μόνο ο άνθρωπος έχει το χάρισμα της λογικής σκέψης. Κι όταν τα έμαθα κάποια στιγμή, σκέφτηκα απλώς πως ήταν κουταμάρες και δεν έδωσα καμία σημασία».&nbsp;<br /><br />Η Τζέιν Γκούντολ υπήρξε επί της ουσίας απείθαρχη σε ένα ολόκληρο σύστημα. Και σε αυτή τη στάση της οφείλουμε ένα σημαντικό μέρος του τρόπου που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο σήμερα.&nbsp;&nbsp;<p></p><h3 class="iw gFxsud"><span class="qu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="13" name="Έμυ Ντούρου - Documento"><span>Έμυ Ντούρου - Documento</span></span></span></h3></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/5620964753961257492/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/10/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/5620964753961257492'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/5620964753961257492'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/10/blog-post.html' title='Η απείθαρχη Τζέιν Γκούντολ'/><author><name>giorgis</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18356844234624638515</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8RU93ct_tYvxaH0wWfBI3e_FDHFszlpZa0_F5XUaaMQnJOD7bjxjYefTQCEG6LZivNf0jp6THzMf2kC1NopDzQhzyWzQFvMzEc9jnZPCJefxCfNJgYjdi0ox8g0dNSo9PDz4s-nbNFd2Y_9gYW2_FKrpNx8bC0wrRJAvwbyZdw2Q9Vbm2GDHd6epfcsc/s72-c/Screenshot_3.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-7478264668595091582</id><published>2025-09-06T00:15:00.000+03:00</published><updated>2025-09-06T00:15:01.853+03:00</updated><title type='text'>Η αιώνια σαγήνη του «Φρανκενστάιν»</title><content type='html'><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjD_BhnSZCQox3U8vRmZMc9y6CcUhXfWkylVfi936kVRjA4ZrgfHo49tjkXwD_4V0jwfa_9dQhQUGZd3APNuXwUV9ZJhUvlYXY3fPF2JIooDtK4qmTntVagmUJa4oSKj37iTWyg_VNRC5mRLQAo4PTG4Aegw5YBYH_GWe6Lkvy1SIJuwKrRUC54bBV_ldo/s1200/unnamed.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="682" data-original-width="1200" height="182" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjD_BhnSZCQox3U8vRmZMc9y6CcUhXfWkylVfi936kVRjA4ZrgfHo49tjkXwD_4V0jwfa_9dQhQUGZd3APNuXwUV9ZJhUvlYXY3fPF2JIooDtK4qmTntVagmUJa4oSKj37iTWyg_VNRC5mRLQAo4PTG4Aegw5YBYH_GWe6Lkvy1SIJuwKrRUC54bBV_ldo/s320/unnamed.jpg" width="320" /></a></div>Στο μετρό, σχεδόν μεσάνυχτα, μια δεκαεπτάχρονη μιλά στον φίλο της για μια ταινία που είδε πριν από λίγες μέρες και της άρεσε πολύ. «Τα “Πίκρα δάκρυα της Πέτρα φον Καντ” είναι ο τίτλος, πολύ ωραία σκηνοθεσία, να τη δεις" του λέει. Και συνεχίζει περιγράφοντας πόσο της άρεσε η ταινία <strong>«Φρανκενστάιν»</strong> που «ξέρεις, είναι από το βιβλίο της Μαίρης Σέλεϊ, αυτής που με τον λόρδο Βύρωνα και τον άντρα της είχαν αποκλειστεί σε ένα κάστρο και έτσι το έγραψε». Κοιτούσα το κορίτσι και δεν πίστευα στα αυτιά μου. Ένας τόσο νέος άνθρωπος την εποχή των κινητών και του Instagram ενθουσιάζεται με αφηγήσεις του παλαιού κόσμου και μιλά για αυτές με ειλικρινή ενθουσιασμό. Έχει ήδη ανακαλύψει τον Φασμπίντερ και τη Σέλεϊ. Δεν το λες και λίγο.&nbsp;<br /><br />Επιστρέφοντας στο σπίτι έψαξα να βρω τον <strong>«Φρανκενστάιν»</strong> στη μετάφραση της <strong>Ροζίτας Σώκου</strong>, που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το 1979 από τον Κάκτο και επανεκδόθηκε πριν από δύο χρόνια. Ήθελα να το ξαναδιαβάσω στα ελληνικά εκείνης της εποχής δια χειρός της ευρυμαθέστατης δημοσιογράφου και μεταφράστριας που είχε καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους των εφημερίδων, του θεάτρου, του κινηματογράφου και του μόχθου – πάντα αποτυπώνεται αυτό στα γραπτά κάποιου.&nbsp;<br /><br />Στη μετάφραση της Σώκου η ιστορία ρέει σαν να την ακούς από φίλο. Ξεκινά με την πρώτη επιστολή του καπετάνιου Ρόμπερτ Ουόλτον που βρίσκεται στην Πετρούπολη προς την κυρία Σάβιλ στην Αγγλία, στην οποία της περιγράφει τι συνέβη στο ταξίδι του στον Αρκτικό Κύκλο, όταν πάνω σε ένα παγόβουνο είδε δύο άντρες. Ο ένας ήταν ο δόκτωρ <strong>Βίκτορ Φρανκενστάιν</strong> και ο άλλος το <strong>τέρας</strong> το οποίο πριν από καιρό δημιούργησε στο εργαστήριό του από μέλη νεκρών. Τι άραγε είχε στο μυαλό της η Σέλεϊ όταν το 1816 σε ηλικία μόλις 19 ετών έγραψε το βιβλίο που θα εδραίωνε την γκόθικ λογοτεχνία;&nbsp;<br /><br />Η Ευρώπη με απαρχή τη <strong>Γαλλική Επανάσταση</strong> βρισκόταν σε αναβρασμό καθώς τα εθνικο-απελευθερωτικά κινήματα ήταν σε έξαρση. Ταυτόχρονα η <strong>Βρετανική Αυτοκρατορία</strong> ζούσε την παντοδυναμία της, ενώ είχαν αρχίσει να γίνονται αισθητές στην καθημερινότητα οι αλλαγές που έφερε η βιομηχανική επανάσταση. Στη σκέψη ήδη είχαν εδραιωθεί οι νέες τάσεις του <strong>κινήματος του ρομαντισμού</strong>. Ο λυρισμός και η φαντασία που μέχρι τότε είχαν υποχωρήσει μπροστά στον ορθολογισμό του Διαφωτισμού, γνώρισαν νέα άνθηση. Σε αυτό το πλαίσιο εκφράστηκε η ανάγκη για υπενθύμιση πως ο άνθρωπος παρά τα επιτεύγματά του, πάντα θα αποτελεί μέρος της φύσης και όχι κυρίαρχό της.&nbsp;<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο δημιούργησε η Σέλεϊ, κόρη του πολιτικού φιλοσόφου <strong>Ουίλιαμ Γκόντγουιν</strong> και της φεμινίστριας συγγραφέως <strong>Μαίρης Ουόλστονκραφτ</strong> (δεν πρόλαβε να τη γνωρίσει καθώς πέθανε έντεκα μέρες μετά τη γέννησή της). Η Σέλεϊ η οποία μεγάλωσε με τον πατέρα της έλαβε εξαιρετικής ποιότητας και πολύ ευρείας σκέψης εκπαίδευση που της επέτρεψε να ανοίξει από νωρίς τα δικά της φτερά. Η γνωριμία της με τον ποιητή Πέρσι Μπις Σέλεϊ, τον οποίο παντρεύτηκε, υπήρξε καθοριστική.&nbsp;<br />Το 1816 ήταν η χρονιά δίχως καλοκαίρι. Χαρακτηρίστηκε έτσι γιατί κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών επικράτησε ηφαιστειακός χειμώνας, έπειτα από την έκρηξη του ηφαιστείου Ταμπόρα στην Ινδονησία το 1815. Αυτό είχε συνέπεια να μειωθεί η μέση παγκόσμια θερμοκρασία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κρύο και τις σοδειές, αλλά και την πείνα που ακολούθησε.&nbsp;<br /><br />Το ποίημα «Darkness» του <strong>λόρδου Μπάιρον</strong> αποδίδει το κλίμα των ημερών εκείνων που οι βροχές και οι κεραυνοί δεν είχαν σταματημό. Σε αυτό το περίεργο σκηνικό το ζεύγος Σέλεϊ επισκέφτηκε την Ελβετία και έγιναν γείτονες του Μπάιρον, στο πλευρό του οποίου ήταν ο γιατρός του Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι, ο οποίος τον συνόδευε στο ταξίδι του στην Ευρώπη. Στη βίλα του Μπάιρον στη λίμνη της Γενεύης ήταν που συναντήθηκαν οι τέσσερίς τους και έπειτα από προτροπή του λόρδου &nbsp;έγραψαν από μια ιστορία φαντασμάτων.&nbsp;<br /><br />Ως γνωστόν τότε γεννήθηκε το «Vampyre» του Πολιντόρι, η βαμπιρική ιστορία που καθιέρωσε τον τύπο του σύγχρονου βρικόλακα και αποτέλεσε έμπνευση για άλλα αντίστοιχα έργα, μεταξύ των οποίων και ο «Δράκουλας» του Μπραμ Στόκερ το 1897. Η Σέλεϊ δημιούργησε την ιστορία που αργότερα με προσθήκες και αλλαγές θα γινόταν αυτό που ξέρουμε σήμερα ως «Φρανκενστάιν».&nbsp;<br /><br />«Προσπάθησα να σκεφτώ μια ιστορία – μια ιστορία αντάξια εκείνων που μας είχαν παρακινήσει σε αυτό το έργο. Μια ιστορία που θα μιλούσε στους ανεξιχνίαστους τρόμους της ανθρώπινης φύσης μας και θα προκαλούσε φόβους ανατριχιαστικούς. Μια ιστορία που θα έκανε τον αναγνώστη να φοβάται αν κοιτάξει γύρω του, που θα έκοβε το αίμα του και θα επιτάχυνε τους χτύπους της καρδιάς του. Αν δεν τα κατάφερνα αυτά, η δική μου ιστορία με τα φαντάσματα θα ήταν ανάξια του ονόματός της» αναφέρει η Σέλεϊ στην εισαγωγή του βιβλίου το 1831.&nbsp;<br /><br />Στην αρχή ήθελε να γράψει ένα ολιγοσέλιδο διήγημα. Ο Σέλεϊ όμως την πίεσε να αναπτύξει περισσότερο την ιστορία, η οποία αποτελεί ένα καίριο σχόλιο για τον τρόμο της εποχής απέναντι στην τεχνολογία και τη νέα γνώση που ανοίγεται στην επιστήμη (ολόκληρος ο τίτλος είναι «Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας»). Έναν αιώνα μετά, συγκεκριμένα το 1938, ο Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ θα ανέφερε τον <strong>«Φρανκενστάιν» </strong>στο δοκίμιό του <strong>«Υπερφυσικός τρόμος στη λογοτεχνία»</strong> ως ένα από τα κλασικά έργα φρίκης όλων των εποχών.&nbsp;<br /><br />Η συνομιλία μεταξύ ζωής και θανάτου και ο πειρασμός του ξυπνήματος των νεκρών, με ολέθρια πάντα αποτελέσματα, είναι μια θεματική με την οποία συχνά καταπιάνεται η λογοτεχνία του υπερφυσικού. O <strong>Στίβεν Κινγκ</strong> ο οποίος έχει δηλώσει τη βαθιά του αγάπη για τον <strong>«Φρανκενστάιν»</strong> αποτίνει φόρο τιμής στη Σέλεϊ (αλλά και στον Λάβκραφτ και τον ΜακΜάχεν) με το μυθιστόρημά του <strong>«Αναβίωση»</strong> (εκδ. Bell, μτφρ. Έφη Τσιρώνη), ενώ η επιρροή του έργου είναι εμφανής και στο <strong>«Νεκρωταφίο ζώων»</strong> (εκδ. Κλειδάριθμος, μτφρ. Έφη Τσιρώνη), ένα από τα πιο τρομακτικά και βαθιά πολιτικά βιβλία του.&nbsp;<p></p><h3 class="iw gFxsud"><span class="qu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="12" name="Έμυ Ντούρου - Documento"><span>Έμυ Ντούρου - Documento</span></span></span></h3><p>&nbsp;</p><p>&nbsp;</p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/7478264668595091582/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/09/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7478264668595091582'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7478264668595091582'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/09/blog-post.html' title='Η αιώνια σαγήνη του «Φρανκενστάιν»'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjD_BhnSZCQox3U8vRmZMc9y6CcUhXfWkylVfi936kVRjA4ZrgfHo49tjkXwD_4V0jwfa_9dQhQUGZd3APNuXwUV9ZJhUvlYXY3fPF2JIooDtK4qmTntVagmUJa4oSKj37iTWyg_VNRC5mRLQAo4PTG4Aegw5YBYH_GWe6Lkvy1SIJuwKrRUC54bBV_ldo/s72-c/unnamed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-4125560210370921914</id><published>2025-08-08T21:32:00.006+03:00</published><updated>2025-08-08T21:32:47.021+03:00</updated><title type='text'>Ο ρόλος των ζώων στην ανάπτυξη του καπιταλισμού</title><content type='html'><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizHLyJmSViJhH3Z1fZ6pfv6YvOkulu7FBtqfxdApQSiOeX6OAGCMQjY8it-VGxeHNGlD9j6eDk-YLvWcbM2fgJVE4BFFpWnogCtg6Ho3fcpvfzGdMUoIX_jSQOF6AlWQRY5ykTBp92V3IYvOYjue83DueJ-59wJOQtGVCLzM6jncZiHH9Uh83uH-LE_ro/s566/Screenshot_6.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="566" height="215" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizHLyJmSViJhH3Z1fZ6pfv6YvOkulu7FBtqfxdApQSiOeX6OAGCMQjY8it-VGxeHNGlD9j6eDk-YLvWcbM2fgJVE4BFFpWnogCtg6Ho3fcpvfzGdMUoIX_jSQOF6AlWQRY5ykTBp92V3IYvOYjue83DueJ-59wJOQtGVCLzM6jncZiHH9Uh83uH-LE_ro/s320/Screenshot_6.jpg" width="320" /></a></div>Η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα ήταν πάντα πολύπλοκη. Τα τελευταία χρόνια αρκετοί από εμάς θεωρούμε τα σκυλιά και τα γατιά μέλη της οικογένειάς μας. Ωστόσο με μεγάλη ευκολία καταναλώνουμε κρέας κάνοντας έναν σαφή αλλά όχι τόσο λογικό διαχωρισμό στο μυαλό μας, ώστε να συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς ενοχές. Κατά καιρούς έχουμε χρησιμοποιήσει τα ζώα για ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι. Η αλαζονική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία πέταξε τα λιοντάρια στις αρένες να κάνουν τη βρομοδουλειά κατασπαράζοντας δούλους και στασιαστές, στο Βιετνάμ έγιναν κατάσκοποι και βασανιστές, στη Φλόριντα –με τις ευλογίες του Ντόναλντ Τραμπ– οι αλιγάτορες σε λίγο καιρό θα εργάζονται ως φύλακες στο υπό κατασκευή κέντρο κράτησης μεταναστών.<br /><br />Σε περιόδους ειρήνης τα σκυλιά εξασφαλίζουν την τροφή τους βοηθώντας τους τσοπάνους. Αυτά στην επαρχία. Στις πόλεις, μεταξύ άλλων, εργάζονται για την αστυνομία, αναζητώντας εμπόρους ναρκωτικών, όπλων και άλλες ευγενείς φυσιογνωμίες. Τα γαϊδουράκια στη Σαντορίνη όχι μόνο κουβάλησαν στην πλάτη τους τα υλικά για να χτιστούν τα σπίτια στην υπερτουριστική Καλντέρα, αλλά ακόμη και σήμερα αναγκάζονται να σηκώνουν το βάρος όσων θεωρούν αυτονόητο ότι τα άλλα πλάσματα υπάρχουν για να τους υπηρετούν.&nbsp;<br /><br />Ο Μαρξ υποστήριζε πως ο μόχθος των ζώων δεν αποτελεί εργασία. Ο Άνταμ Σμιθ ωστόσο τα αναγνώριζε ως εργατικό δυναμικό. Σύμφωνα με τον διδάκτορα ιστορίας από το University of Toledo του Οχάιο, Τζέισον Χράιμπαλ, τα ζώα ανήκουν στην εργατική τάξη. Βασικά υποστηρίζει πως είναι υπερκμεταλλευόμενο μέρος της εργατικής τάξης και ότι είναι ικανά να αντισταθούν.&nbsp;<br /><br />Με ιστορίες αντίστασης ξεκινά το βιβλίο του <strong>«Τα ζώα είναι μέρος της εργατικής τάξης»</strong> που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Oposito σε μετάφραση του Βαγγέλη Τσίρμπα. Η διασκεδάστρια όρκα Κασάτκα βύθισε σκόπιμα τον εκπαιδευτή της στο νερό, ο ελέφαντας Μπέιμπ ποδοπάτησε τον εκπαιδευτή που του έμαθε να δίνει παραστάσεις στο τσίρκο, ο γορίλας Λιτλ Τζο απέδρασε από τον ζωολογικό κήπο της Βοστώνης και το πλήρωσε ακριβά. Όπως σημειώνει ο Χράιμπαλ, τα ζώα αντιστέκονται και τα ζωολογικά πάρκα το γνωρίζουν και λαμβάνουν τα μέτρα τους. Ακόμη κι έτσι, κάποια καταφέρνουν να το σκάσουν, όχι χωρίς να πληρώσουν το βαρύ κόστος της σύντομης ελευθερίας τους.&nbsp;<br /><br />Από μικροί μαθαίνουμε ότι τα ζώα είναι κατώτερη μορφή ζωής και αργά ή γρήγορα υιοθετούμε μια μηχανιστική αντίληψη περί της φύσης τους, καθώς αυτή η οπτική είναι που μας συμφέρει. Το βιβλίο του Χράιμπαλ βασίζεται σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε το 2003 στο ακαδημαϊκό περιοδικό «Labor History» και αυτό με τη σειρά του ξεκίνησε από τη διατριβή του την οποία εκπόνησε διερευνώντας τον ρόλο των ζώων στην ανάπτυξη του καπιταλισμού. Η πρωτογενής έρευνά του εστιάζει κυρίως στην περιοχή που εκτείνεται από τα βρετανικά νησιά έως την Αμερική και τα αποτελέσματα προκύπτουν από όσα εντόπισε στις εκθέσεις καταγραφής από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα, δηλαδή την περίοδο των μαζικών περιφράξεων και της καταστροφής των κοινών.&nbsp;<br /><br />Μέσα από τα στοιχεία που συγκέντρωσε ο Χράιμπαλ και μέσω των πηγών που παραθέτει καταλήγει στο συμπέρασμα ότι καμία ανθρώπινη επανάσταση δεν θα ήταν εφικτή αν από το πλάνο έλειπε η εργασία των ζώων. Όπως σημειώνει, «τα ζώα εργάστηκαν στα αγροκτήματα, τα εργοστάσια και τις πόλεις· οικοδόμησαν τον σύγχρονο κόσμο εξίσου με τους ανθρώπους». Και αυτό που προκύπτει τελικά είναι το ερώτημα αν και κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί ο αγώνας για τα δικαιώματά τους να σταθεί δίπλα από τους αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.&nbsp;<p></p><p>&nbsp;Πηγή:&nbsp;<span class="qu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="12" name="Έμυ Ντούρου - Documento"><span>Έμυ Ντούρου - Documento</span></span></span></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/4125560210370921914/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/08/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/4125560210370921914'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/4125560210370921914'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/08/blog-post.html' title='Ο ρόλος των ζώων στην ανάπτυξη του καπιταλισμού'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizHLyJmSViJhH3Z1fZ6pfv6YvOkulu7FBtqfxdApQSiOeX6OAGCMQjY8it-VGxeHNGlD9j6eDk-YLvWcbM2fgJVE4BFFpWnogCtg6Ho3fcpvfzGdMUoIX_jSQOF6AlWQRY5ykTBp92V3IYvOYjue83DueJ-59wJOQtGVCLzM6jncZiHH9Uh83uH-LE_ro/s72-c/Screenshot_6.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-7949174248500004695</id><published>2025-07-27T20:47:00.001+03:00</published><updated>2025-07-27T20:50:12.943+03:00</updated><title type='text'>Όταν οι λαοί αντιδρούν: Από τη Μάλαγα στο Κιότο, η αγανάκτηση δεν γνωρίζει σύνορα</title><content type='html'><div style="text-align: left;"><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGvFuGVqQKXOmL6ajJRR90M4HqXM72XWGpApvD3TrnFPpPXUplos7QAnxtZNlKd5anoue-k2iSiVmmfbxUPRdD_viA9FCkMYqnjVHC4yd59Sih0X1x0FsUXmptAJfCa9OcKvcUt_WGNbXV6CERHxiNALokrTp4bPA8CsqXWtIEPS3TK5mRACzrvCE1_50/s335/Screenshot_4.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="335" data-original-width="256" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGvFuGVqQKXOmL6ajJRR90M4HqXM72XWGpApvD3TrnFPpPXUplos7QAnxtZNlKd5anoue-k2iSiVmmfbxUPRdD_viA9FCkMYqnjVHC4yd59Sih0X1x0FsUXmptAJfCa9OcKvcUt_WGNbXV6CERHxiNALokrTp4bPA8CsqXWtIEPS3TK5mRACzrvCE1_50/s320/Screenshot_4.jpg" width="245" /></a></div></b></div><b>Το <a href="https://x.com/sar_iannis/status/1949351297250963829" target="_blank">βίντεο έγινε viral</a>: ένας υπεύθυνος εστιατορίου,&nbsp;</b><b>&nbsp;στη Μάλαγα της Ισπανίας</b><b>&nbsp;στη ζητάει από Ισραηλινούς τουρίστες να αποχωρήσουν με αυτά τα λόγια:</b><p style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><b>«Σκοτώνετε ανθρώπους και μετά πάτε διακοπές. Φύγετε από εδώ!»</b><br />Το περιστατικό αυτό προκάλεσε κύμα συμπαράστασης. Το μαγαζί «πήρε φωτιά» από πελάτες που εξέφρασαν αλληλεγγύη σε αυτή την πράξη αντίστασης.</p><p style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Στο <b>μακρινό Κιότο της Ιαπωνίας,</b>&nbsp;ένας Ισραηλινός τουρίστας, πρώην στρατιωτικός νοσηλευτής, ρωτήθηκε στην υποδοχή του<span>&nbsp;</span><b>Wind Villa guesthouse</b><span>&nbsp;</span>αν έχει διαπράξει εγκλήματα πολέμου – <b>απαιτήθηκε να υπογράψει δήλωση μη ενοχής για να μπορέσει να εισέλθει στο κατάλυμα.</b></p><blockquote style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><b>«Δεν έχω εμπλακεί σε εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές και ανθρωπιστικό δίκαιο… ούτε έχω διαπράξει επιθέσεις κατά αμάχων, βιασμούς, εκτοπισμούς ή λεηλασίες…»</b></blockquote><p style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">&nbsp;Ο Ισραηλινός πρέσβης στην Ιαπωνία, Gilad Cohen, έστειλε αυστηρή επιστολή στον διοικητή της επαρχίας Κιότο, χαρακτηρίζοντας την κίνηση "φωτογραφική διάκριση" και "παραβίαση των νόμων περί ξενοδοχειακής ισότητας".&nbsp;&nbsp;</p><p style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Το κατάλυμα δεν άλλαξε πολιτική. Οι υπεύθυνοι τόνισαν ότι η απαίτηση δεν σημαίνει αυτόματη άρνηση διαμονής, αλλά παραμένει υποχρεωτική για την είσοδο.</p><b>Μάλαγα - η αυθόρμητη απάντηση στη φρίκη</b><p style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Ένας εστιάτορας παίρνει θέση μπροστά στα εγκλήματα στο έδαφος της Γάζας. Τ<b>ο σκηνικό της οργής γίνεται viral, και η υποστήριξη του κόσμου δείχνει ότι αυτά δεν είναι τυχαία περιστατικά, αλλά κοινωνικές αποφάσεις.</b></p><ul style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><li>Από την Ισπανία έως την Ιαπωνία, η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η οργή απέναντι στο κράτος-εγκληματία δεν εκφράζεται μόνο διπλωματικά.</li><li>&nbsp;</li><li>Όχι "μίσος", αλλά δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια: η αντίδραση απέναντι σε μια εξοντωτική πολιτική του Ισραήλ έχει πλέον φτάσει τόσο στις μικρές πινακίδες ως «μη επιθυμητός» όσο και στις μεγάλες αντιδράσεις.</li><li>&nbsp;</li><li>Και στις δύο περιπτώσεις, η κοινωνική αντίδραση –είτε με πελάτες που στηρίζουν είτε με πρεσβείες που αντιδρούν– υπερβαίνει την κρατική και δίνει φωνή στα θύματα της ατιμωρησίας.</li></ul><p style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><b>Η έκρηξη της καθημερινής ανθρωπιάς είναι η ελπίδα.</b></p><hr style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><h4 style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">🔗 Πηγές:</h4><ul style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><li><a href="https://www.jpost.com/diaspora/antisemitism/article-860541" target="_blank">Jerusalem Post – Malaga incident</a></li><li><a href="https://www.aljazeera.com/news/2025/5/15/guest-house-in-japan-under-fire-for-asking-israeli-guests-about-war-crimes" target="_blank">Al Jazeera – Kyoto guesthouse</a></li><li><a href="https://www.tokyoweekender.com/japan-life/news-and-opinion/israeli-tourist-required-to-sign-war-crimes-declaration-at-kyoto-guesthouse" target="_blank">Tokyo Weekender</a></li><li><a href="https://www.asahi.com/ajw/articles/15760297" target="_blank">Asahi Shimbun – Official response</a></li><li><a href="https://arabnews.jp/en/japan/article_146172/" target="_blank">Arab News Japan</a></li></ul></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/7949174248500004695/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/07/blog-post_27.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7949174248500004695'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7949174248500004695'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/07/blog-post_27.html' title='Όταν οι λαοί αντιδρούν: Από τη Μάλαγα στο Κιότο, η αγανάκτηση δεν γνωρίζει σύνορα'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGvFuGVqQKXOmL6ajJRR90M4HqXM72XWGpApvD3TrnFPpPXUplos7QAnxtZNlKd5anoue-k2iSiVmmfbxUPRdD_viA9FCkMYqnjVHC4yd59Sih0X1x0FsUXmptAJfCa9OcKvcUt_WGNbXV6CERHxiNALokrTp4bPA8CsqXWtIEPS3TK5mRACzrvCE1_50/s72-c/Screenshot_4.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-7725817073544691645</id><published>2025-07-22T13:04:00.000+03:00</published><updated>2025-07-22T13:04:03.069+03:00</updated><title type='text'>Η βασίλισσα της ζούγκλας</title><content type='html'><p><br /></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1urvzCTZANYm2zBJrV0k4_4BNh2Bz8ECHzgKPUayzS81M_xP9ArgQC5wMmTyogBAmrfuLBK7d7k9Uy2SXVOMs7RQdLYR_NsCJVe7o4Vn4nRi_-J6Jt2L5G7nvHf9r82ZJWzxH-cvP3IAob_TehleFIRZ37aLXUiQKbRW2vne7oQZMxYWjUfWQAJRUXr8/s306/Screenshot_2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="306" data-original-width="199" height="306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1urvzCTZANYm2zBJrV0k4_4BNh2Bz8ECHzgKPUayzS81M_xP9ArgQC5wMmTyogBAmrfuLBK7d7k9Uy2SXVOMs7RQdLYR_NsCJVe7o4Vn4nRi_-J6Jt2L5G7nvHf9r82ZJWzxH-cvP3IAob_TehleFIRZ37aLXUiQKbRW2vne7oQZMxYWjUfWQAJRUXr8/s1600/Screenshot_2.jpg" width="199" /></a></div><b>Η&nbsp;&nbsp;Φράνκα Ράμε, «η ωραιότερη γυναίκα στον Κόσμο», έλεγαν,&nbsp;γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1929 και ήταν Ιταλίδα. Στα πρώτα βήματά της στο θέατρο γνώρισε τον Ντάριο Φο, τον οποίο παντρεύτηκε στα 25 της. Οι δυό τους απέκτησαν έναν γιο, τον Τζάκοπο, ενώ ίδρυσαν θεατρική κομμούνα στο Μιλάνο. Ο Φο ήταν ο σκηνοθέτης <a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u%3D7e602d8b089141807dc2573aa%26id%3D931b3cf211%26e%3Ddf0ee2d3d3&amp;source=gmail&amp;ust=1753264432278000&amp;usg=AOvVaw1Pw_07m3e7srJv5YcB9YYv" href="https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u=7e602d8b089141807dc2573aa&amp;id=931b3cf211&amp;e=df0ee2d3d3" style="color: #111111; text-decoration: none;" target="_blank">και συγγραφέας του θιάσου</a>, η Ράμε πρωταγωνίστρια και διευθύντρια.</b></div><p></p> <p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">Η ακοίμητη ηθοποιός είχε την κακή, κάλλιστη συνήθεια να μπαίνει στο μάτι της εξουσίας και των σταγονιδίων που νοσταλγούσαν την εποχή του Μουσολίνι. Στα πλαίσια της αριστερής οργάνωσης&nbsp;Soccorso&nbsp;Rosso&nbsp;(«<wbr></wbr>Κόκκινη&nbsp;Aνακούφιση») σκάρωνε θεατρικά έργα που παίζονταν στις φυλακές, μοίραζε βιβλία σε κρατουμένους, έγραφε φλογερά γράμματα για την υπεράσπισή τους, βοηθούσε «περιθωριακές» γκρούπες, πρωτοστατούσε στο φεμινιστικό κίνημα.</p> <h2 style="color: #202020; display: block; font-family: Helvetica; font-size: 22px; font-style: normal; font-weight: bold; letter-spacing: normal; line-height: 125%; margin: 0; padding: 0; text-align: left;"><strong>Βιασμός από φασίστες</strong></h2> <p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">«Μπάστα», είπαν κάποια στιγμή οι φαιοχίτωνες. Μέχρι εδώ και μη παρέκει, σινιόρα. Είστε ενοχλητική και θα το πληρώσετε. Τον Μάρτιο του 1973, μία συμμορία από πέντε ένοπλους φασίστες που αποκαλύφθηκε ότι δρούσαν υπό την αιγίδα των χωροφυλάκων μπούκαραν οπλισμένοι στο σπίτι της Φράνκα, την απήγαγαν με ένα φορτηγάκι και την οδήγησαν σε ένα υπόγειο όπου ξεκίνησαν το θεάρεστο έργο τους.</p> <p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">Οι πέντε τραμπούκοι τη βίασαν ομαδικά, την έδειραν, την έκαψαν με τσιγάρα, τη χαράκωσαν με ξυράφια και, όταν πια βαρέθηκαν, την παράτησαν βασανισμένη σε ένα πάρκο. Η ατρόμητη ακτιβίστρια επέστρεψε στο σανίδι μετά από δύο μήνες οπλισμένη με μία σειρά από αντιφασιστικούς μονολόγους. Η Φράνκα Ράμε δεν σκόπευε να ζήσει φιμωμένη.</p>Το ταλέντο της στο γράψιμο <a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u%3D7e602d8b089141807dc2573aa%26id%3D828ca98840%26e%3Ddf0ee2d3d3&amp;source=gmail&amp;ust=1753264432278000&amp;usg=AOvVaw3FPsbAkqNEQAdmBYCHMEHG" href="https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u=7e602d8b089141807dc2573aa&amp;id=828ca98840&amp;e=df0ee2d3d3" style="color: #111111; font-weight: bold; text-decoration: none;" target="_blank">ήταν αναμφισβήτητο</a>. Στο στήθος της χτυπούσε εκκωφαντικά η καρδιά ενός λιονταριού. «Φτάνει πια με τους φασίστες», κραύγαζε από σκηνής. Τον βιασμό της τον αποκάλυψε πάνω από το πάλκο, σε μία παράσταση στην πόλη Λούκα της Τοσκάνης το 1975. Ο αδιαπραγμάτευτος αγώνας της για δικαίωση οδήγησε σε σύλληψη των υπόπτων, οι οποίοι ομολόγησαν την αποτρόπαια πράξη τους 15 χρόνια αργότερα.<br /><br />«Κάναμε ό,τι κάναμε με οδηγίες κάποιων αξιωματικών της καραμπινιερίας», αποκάλυψαν. «Όταν τους ενημερώσαμε ότι η δουλίτσα έγινε, αυτοί έστησαν τρικούβερτο γλέντι στο γραφείο. ‘Καιρός ήταν, η παλιοπουτάνα’, έλεγαν». Τα αδικήματα είχαν στο μεταξύ παραγραφεί και οι εγκληματίες έμειναν ατιμώρητοι.<p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">Η ασυμβίβαστη Φράνκα Ράμε προσχώρησε στο κομμουνιστικό κόμμα της Ιταλίας το 1967. Αφορίστηκε από το Βατικανό για βλασφημία, κηρύχθηκε&nbsp;persona&nbsp;non&nbsp;grata&nbsp;<wbr></wbr>από τις ΗΠΑ ως «τρομοκράτισσα» (1983), πήγε την αμερικανική κυβέρνηση στα δικαστήρια, απαγορεύτηκε επί δεκαετίες από την ιταλική τηλεόραση, δέχθηκε επιθέσεις στον δρόμο από ακροδεξιούς <a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u%3D7e602d8b089141807dc2573aa%26id%3D359af1196a%26e%3Ddf0ee2d3d3&amp;source=gmail&amp;ust=1753264432278000&amp;usg=AOvVaw0MFuxj5P8F_BWY_LMfY1mt" href="https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u=7e602d8b089141807dc2573aa&amp;id=359af1196a&amp;e=df0ee2d3d3" style="color: #111111; font-weight: bold; text-decoration: none;" target="_blank">μαζί με το σύζυγό της</a>, αγκάλιασε ενεργά τον Μάη του ’68, πολέμησε τον μπερλουσκονισμό, έζησε ολόκληρη τη ζωή της στο στόχαστρο.&nbsp;</p> <h2 style="color: #202020; display: block; font-family: Helvetica; font-size: 22px; font-style: normal; font-weight: bold; letter-spacing: normal; line-height: 125%; margin: 0; padding: 0; text-align: left;"><strong>«Δικό της το Νόμπελ»</strong></h2> <p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">Η Ράμε εξελέγη το 2006 στη Σύγκλητο ταγμένη στην καταπολέμηση της διαφθοράς με το κόμμα «Η Ιταλία των Αρχών», αλλά έλαβε μόλις 24 ψήφους όταν προτάθηκε από τον Αντόνιο ντι Πιέτρο για την Προεδρία της Ιταλικής Δημοκρατίας στα 77 της χρόνια. Τέσσερα χρόνια αργότερα, πρωτοστάτησε <a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u%3D7e602d8b089141807dc2573aa%26id%3Dbd398ad945%26e%3Ddf0ee2d3d3&amp;source=gmail&amp;ust=1753264432278000&amp;usg=AOvVaw3hSA1Vi09mhnXJOcqVufPR" href="https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u=7e602d8b089141807dc2573aa&amp;id=bd398ad945&amp;e=df0ee2d3d3" style="color: #111111; font-weight: bold; text-decoration: none;" target="_blank">μαζί με τον Ντάριο Φο</a>&nbsp;στην Κίνηση για Επανίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος.</p> <p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">Βρισκόταν, όμως, στο λυκόφως της ζωής της. Η Φράνκα Ράμε, μία ακοίμητη λέαινα του ανθρωπισμού, της αξιοπρέπειας, του εργατικού κινήματος και της αριστεράς, κοιμήθηκε παντοτινά στις 29 Μαΐου 2013.</p> <p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">Το τελευταίο –και πιο απρόσμενο- παράσημο της το φόρεσε στο στήθος ο ίδιος ο Ντάριο Φο. «Οφείλω να σας εξομολογηθώ, ότι τα περισσότερα έργα που φέρουν το όνομά μου τα έγραψε εκείνη», είπε στην κηδεία της συντρόφου του <a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u%3D7e602d8b089141807dc2573aa%26id%3Db084859291%26e%3Ddf0ee2d3d3&amp;source=gmail&amp;ust=1753264432278000&amp;usg=AOvVaw3oMBcl0VGTJvtvPDaXRISb" href="https://documentonews.us14.list-manage.com/track/click?u=7e602d8b089141807dc2573aa&amp;id=b084859291&amp;e=df0ee2d3d3" style="color: #111111; font-weight: bold; text-decoration: none;" target="_blank">ο διάσημος θεατρικός συγγραφέας</a>.&nbsp;«Η ματαιοδοξία μου δεν μου επέτρεψε να το παραδεχθώ νωρίτερα. Το Νόμπελ που κέρδισα το 1997 της ανήκει»!</p> <p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">Ο Ντάριο Φο έφυγε για να συναντήσει τη φλογερή γυναίκα της ζωής του, την κατάξανθη&nbsp;βασίλισσα της ιταλικής ζούγκλας, τον Οκτώβριο του 2016, στην τρυφερή ηλικία των 90 ετών. Και εγώ, τώρα τελευταία, δεν αισθάνομαι πολύ καλά. Αλλά θα τα ξαναπούμε σύντομα.</p><p style="color: #202020; font-family: 'Noticia Text',Georgia,'Times New Roman',serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-weight: normal; line-height: 125%; margin: 10px 0; padding: 0; text-align: left;">&nbsp;</p><h3 class="iw gFxsud"><span class="qu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="12" name="Νίκος Παπαδογιάννης - Documento"><span>Πηγή: Νίκος Παπαδογιάννης - Documento</span></span></span></h3></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/7725817073544691645/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/07/blog-post_22.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7725817073544691645'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/7725817073544691645'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/07/blog-post_22.html' title='Η βασίλισσα της ζούγκλας'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1urvzCTZANYm2zBJrV0k4_4BNh2Bz8ECHzgKPUayzS81M_xP9ArgQC5wMmTyogBAmrfuLBK7d7k9Uy2SXVOMs7RQdLYR_NsCJVe7o4Vn4nRi_-J6Jt2L5G7nvHf9r82ZJWzxH-cvP3IAob_TehleFIRZ37aLXUiQKbRW2vne7oQZMxYWjUfWQAJRUXr8/s72-c/Screenshot_2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-8497023187536157393</id><published>2025-07-04T22:45:00.004+03:00</published><updated>2025-07-04T22:45:18.476+03:00</updated><title type='text'>Η Σούζαν Σόνταγκ για το σοκ της εικόνας</title><content type='html'><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge0ROBcsXYqGA8I_2oTaxui5AG4wZL4loc19prNU8lA5z7N2TSblJ7f3kQKzljeA-uVk5RgGS3xl2ri129KzeIkN6nxayfExzwFQ_OFx9Y5e0qXChYmhW6R8jUpKPajSUImIQuD7RodIl1YhkZ-vBN1ZdHCLwimD3xsn0iI_LBbRsiyG25To2HTWGeouY/s596/Screenshot_5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="596" height="214" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge0ROBcsXYqGA8I_2oTaxui5AG4wZL4loc19prNU8lA5z7N2TSblJ7f3kQKzljeA-uVk5RgGS3xl2ri129KzeIkN6nxayfExzwFQ_OFx9Y5e0qXChYmhW6R8jUpKPajSUImIQuD7RodIl1YhkZ-vBN1ZdHCLwimD3xsn0iI_LBbRsiyG25To2HTWGeouY/s320/Screenshot_5.jpg" width="320" /></a></div>Έπειτα από πολλά χρόνια που ήταν εξαντλημένο το δοκίμιο «Αντιμέτωποι με τον πόνο των άλλων» της Σούζαν Σόνταγκ (1933-2004) κυκλοφορεί και πάλι στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Gutenberg σε μετάφραση της Χριστίνας Παπαδοπούλου – για πρώτη φορά είχε εκδοθεί στη χώρα μας πριν από 22 χρόνια από τις εκδόσεις Scripta σε μετάφραση του Σεραφείμ Βελέντζα. Σε αυτό η σπουδαία Αμερικανίδα διανοήτρια μελετά τον τρόπο που επιδρούν μέσα μας οι σκηνές βίας τις οποίες προσλαμβάνουμε μέσα από φωτογραφίες και βίντεο. Αυτό που η ίδια αναρωτιέται είναι αν λαμβάνοντας τόση υπερπληροφόρηση με τέτοιου είδους αποτυπώσεις αναπτύσσουμε εν τέλει ενσυναίσθηση ή καταλήγουμε όλο και πιο απαθείς.<br />«Η δυνατότητα που έχουμε να γινόμαστε θεατές των συμφορών οι οποίες πλήττουν άλλες χώρες συνιστά μια κατεξοχήν σύγχρονη εμπειρία. Πρόκειται για το αποτέλεσμα ενάμιση και πλέον αιώνα προσφοράς όλων εκείνων των συστηματικών, εξειδικευμένων περιηγητών που συνηθίζουμε να αποκαλούμε δημοσιογράφους. Σήμερα ο πόλεμος έχει μπει –με εικόνα και ήχο– στο σαλόνι μας» γράφει η Σόνταγκ, η οποία τονίζει τη σημασία του να καταγγέλλει κανείς τη δυστυχία αντί απλώς να την αναγνωρίζει μέσα από τις καταγραφές της.<br /><br />Όπως σημειώνει: «Οι φωτογραφίες εξασφαλίζουν μια πλασματική εγγύτητα στα βάσανα των άλλων, εγγύτητα η οποία υπαινίσσεται πως, μεταξύ εκείνων που υποφέρουν κάπου μακριά –και προβάλλονται σε κοντινό πλάνο από την οθόνη της τηλεόρασης– και των προνομιούχων θεατών, αναπτύσσεται κάποιος δεσμός, κάτι που στην πραγματικότητα δεν ισχύει, θολώνοντας περαιτέρω την αληθινή μας σχέση με την εξουσία. Εφόσον αισθανόμαστε συμπόνια, θεωρούμε πως δεν έχουμε μερίδιο ευθύνης σε ό,τι είναι αυτό που προξένησε τη δυστυχία. Ο οίκτος που νιώθουμε είναι ένδειξη όχι μόνο της αθωότητας, αλλά και της αδυναμίας μας».<br /><br />Η Σόνταγκ ανοίγει το βλέμμα της σε μια ευρεία –χρονικά και γεωγραφικά– περιοχή. Αναφέρεται στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στο πώς έγινε αντιληπτό εκ των υστέρων το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσε· στον Ισπανικό Εμφύλιο από τον οποίο ξεκινά στην ουσία η καταγραφή των πολέμων, με αφετηρία τη φωτογραφία που τράβηξε ο Ρόμπερτ Κάπα από τον στρατιώτη των Δημοκρατικών τη στιγμή που δέχεται εχθρικά πυρά· στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον εμφύλιο της Ρουάντα, στον πόλεμο στη Βοσνία, στην επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, στον βομβαρδισμό αμάχων στη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Θίγει επίσης το ζήτημα της σύνδεσης του πολέμου με το θέαμα, μέσα από τη φράση που έχει επικρατήσει μεταξύ των δημοσιογραφικών κύκλων: «το αίμα πουλάει». Αναφέρεται επίσης στον τρόπο που ως σύγχρονοι καταναλωτές εικόνας έχουμε εκπαιδευτεί να αντιμετωπίζουμε ως αναπαράσταση κάτι που συμβαίνει γεωγραφικά μακριά μας άρα σαφώς απαιτεί λιγότερη συναισθηματική εμπλοκή από μέρους μας. Το βιβλίο της Σόνταγκ παραμένει επίκαιρο κυρίως σε μια χρονική συγκυρία που κατακλύζεται από την εικόνα. Και μάλιστα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην εποχή των social media που οι εικόνες από την ισοπεδωμένη Γάζα εναλλάσσονται τυχαία και με φρενήρεις ρυθμούς στην οθόνη μας με selfies σε παραλίες, φωτογραφίες με γατάκια και βίντεο με συνταγές.<p></p><p>Πηγή:&nbsp;&nbsp;<span class="qu" role="gridcell" tabindex="-1"><span class="gD" data-hovercard-id="hello@documentonews.gr" data-hovercard-owner-id="12" name="Έμυ Ντούρου - Documento"><span>Έμυ Ντούρου - Documento</span></span>&nbsp;</span></p></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/8497023187536157393/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/07/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8497023187536157393'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8497023187536157393'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/07/blog-post.html' title='Η Σούζαν Σόνταγκ για το σοκ της εικόνας'/><author><name>giorgis</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18356844234624638515</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge0ROBcsXYqGA8I_2oTaxui5AG4wZL4loc19prNU8lA5z7N2TSblJ7f3kQKzljeA-uVk5RgGS3xl2ri129KzeIkN6nxayfExzwFQ_OFx9Y5e0qXChYmhW6R8jUpKPajSUImIQuD7RodIl1YhkZ-vBN1ZdHCLwimD3xsn0iI_LBbRsiyG25To2HTWGeouY/s72-c/Screenshot_5.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3409832938095967179.post-8057153782525129620</id><published>2025-06-19T21:32:00.005+03:00</published><updated>2025-06-19T21:33:42.483+03:00</updated><title type='text'>Ωδή στην Λιλή Ζωγράφου</title><content type='html'><p><span style="color: red;">&nbsp;</span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwyfeYvDbmuJ3U8ykA61W5godjB10FIcq5mDj1wyWkubv6m8hChvUHquxjuRFcCC0rCfXmp2Q34craos-z_cN6WpxYSlcTCaLtOzHz5rI6mZnaMji67Xs5QOHF_cJpxewiGduiwKHaelk3RfsDRE8acstEIRSwnZrqKO4gyJVf3-rbuLMCXmITzs5PiLc/s789/509287990_10233268024216166_467688956841402350_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="789" data-original-width="526" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwyfeYvDbmuJ3U8ykA61W5godjB10FIcq5mDj1wyWkubv6m8hChvUHquxjuRFcCC0rCfXmp2Q34craos-z_cN6WpxYSlcTCaLtOzHz5rI6mZnaMji67Xs5QOHF_cJpxewiGduiwKHaelk3RfsDRE8acstEIRSwnZrqKO4gyJVf3-rbuLMCXmITzs5PiLc/s320/509287990_10233268024216166_467688956841402350_n.jpg" width="213" /></a></div>Κάπνιζε σαν φουγάρο, ταξίδευε διαρκώς, αγαπούσε τις γάτες και τα σκυλιά, λάτρευε και λατρευόταν· φυλακίστηκε, νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική, παντρεύτηκε τρεις φορές, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει άλλες τρεις, την ίδια στιγμή που ομολογούσε πως ο φόβος κάνει τον άνθρωπο μικρό. Περπάτησα πολύ μέσα στα βιβλία της, ξεκουραζόμουν και αναστατωνόμουν, συγχρόνως, στο Επάγγελμα Πόρνη και τη Συβαρίτισσα, στην Αγάπη (που) Άργησε μια Μέρα και την Αντιγνώση, όπως και επιστρέφω σε αυτά, <span class="html-span xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs"></span>κάθε φορά που η περιρρέουσα γίνεται χαοτική. Στην αλήθεια των πιο πολιτικών και ταυτόχρονα ερωτικών λόγων της έβρισκα ανέκαθεν και το δικό μου κέντρο βάρους. Την αγαπώ παράφορα, επειδή συνέθεσε σε μια συναρπαστικά θαυμαστή ενότητα το ονειρικό υλικό των ακραίων αντιθέσεων από το οποίο ήταν φτιαγμένη.<p></p><div class="html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl" dir="auto"><div class="html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl" data-ad-rendering-role="story_message"><div class="x1l90r2v x1iorvi4 x1g0dm76 xpdmqnj" data-ad-comet-preview="message" data-ad-preview="message" id="_r_1gg_"><div class="x78zum5 xdt5ytf xz62fqu x16ldp7u"><div class="xu06os2 x1ok221b"><span class="x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs x1xmvt09 x1lliihq x1s928wv xhkezso x1gmr53x x1cpjm7i x1fgarty x1943h6x xudqn12 x3x7a5m x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u x1yc453h" dir="auto"><div class="html-div xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl"><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;"><span class="html-span xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs x3nfvp2 x1j61x8r x1fcty0u xdj266r xat24cr xm2jcoa x1mpyi22 xxymvpz xlup9mm x1kky2od"><img alt="🌹" class="xz74otr x15mokao x1ga7v0g x16uus16 xbiv7yw" height="16" src="https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t71/1/16/1f339.png" width="16" /></span></div><div dir="auto" style="text-align: start;">«Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν’ ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. </div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Όχι, η επανάστασή μου δε θα στρεφόταν κατά του κατεστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα, την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Όπως δε χωρά άλλα φερέφωνα προκάτ επανάστασης.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Η ζωή γίνηκε πια πάρα πολύ απάνθρωπη για να την καλουπώνουμε σε σχήματα, δε μας ανήκει καν, όπως δε μας ανήκει τίποτα, από τη γη που κατοικούμε ως τα πρόσωπά μας.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Όταν ο κάθε τυχάρπαστος, ο κάθε τιποτένιος, μπορεί να μας δέσει πάνω σε μια καρέκλα, σ’ έναν πάγκο ή σ’ ένα κρεβάτι, να μας φτύσει, να μας μαστιγώσει, να μας βιάσει.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Το Σύστημα αποχαλινωμένο καλλιεργεί σκόπιμα την ασυνειδησία, την αγριότητα, το χάος, καταλύοντας το σεβασμό για τον ανθρώπινο παράγοντα.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">*</div><div dir="auto" style="text-align: start;">Η ταπεινοφροσύνη, αν είσαι μικρός, είναι δουλοπρέπεια, αν είσαι μεγάλος υποκρισία. Να ‘σαι περήφανος. Η περηφάνια ταιριάζει σ’ όλα τα αναστήματα.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">*</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί. Για να μη βρίσκει το Σύστημα καμιά αντίδραση και να μπορέσει αύριο να βγάλει ελεύθερα στο σφυρί και τις πατρίδες.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">*</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο –γιατί τότε θα ’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες– αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα. Ο ερωτικός σπασμός είναι μια αιωνιότητα, κι ας μην αποτυπώνεται πουθενά αυτός.»</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;"><span class="html-span xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs x3nfvp2 x1j61x8r x1fcty0u xdj266r xat24cr xm2jcoa x1mpyi22 xxymvpz xlup9mm x1kky2od"><img alt="🌹" class="xz74otr x15mokao x1ga7v0g x16uus16 xbiv7yw" height="16" src="https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t71/1/16/1f339.png" width="16" /></span></div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a"><div dir="auto" style="text-align: start;">Και επειδή "οι πολλοί είναι παντού, οι λίγοι είναι σπάνιοι", όπως συχνά έλεγε, η απέραντη Λιλή Ζωγράφου, που γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου, στο Ηράκλειο της Κρήτης, όταν κάποτε ο ποιητής <span class="html-span xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs"><a class="x1i10hfl xjbqb8w x1ejq31n x18oe1m7 x1sy0etr xstzfhl x972fbf x10w94by x1qhh985 x14e42zd x9f619 x1ypdohk xt0psk2 xe8uvvx xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x16tdsg8 x1hl2dhg xggy1nq x1a2a7pz xkrqix3 x1sur9pj x1fey0fg x1s688f" href="https://www.facebook.com/profile.php?id=100014320541607&amp;__cft__[0]=AZUEWrymptatpfzGxd7cOj-kVYb6VFeG4jB1sInrS3cgVLY-x3zavOZVkAr7qXlWAFjozbTSfioE0LdMbKbGskCzZLAesifjQhzm5gtrMJUusecmW6lfvd2qTt2D00UtmEdjqF9GQWRYAX1quZmz2kf_10Epp1Zmvlu6pRk1SaaZFg&amp;__tn__=-]K-R" role="link" tabindex="0"><span class="xt0psk2"><span class="xjp7ctv"><span>Γιώργος Χρονάς</span></span></span></a></span> τη ρώτησε «Πιστεύετε σε πρίγκηπες, πια;», του απάντησε με μια αμείλικτα αδιαπραγμάτευτη αλήθεια: </div><div dir="auto" style="text-align: start;">«Πρίγκηπες είναι οι άνθρωποι των επιθυμιών μας, κύριε Χρονά. Πρίγκηπες είναι τα αγόρια που μας προκαλούνε το τρεμούλιασμα σε όλη μας την σάρκα.»</div><div dir="auto" style="text-align: start;">&nbsp;</div><div dir="auto" style="text-align: start;">Πηγή:&nbsp;&nbsp;<span class="x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs x1xmvt09 x1lliihq x1s928wv xhkezso x1gmr53x x1cpjm7i x1fgarty x1943h6x xudqn12 x3x7a5m x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xi81zsa x1yc453h" dir="ltr"><h2 class="html-h2 x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1vvkbs x1heor9g x1qlqyl8 x1pd3egz x1a2a7pz x1gslohp x1yc453h" id="_r_1ge_"><span class="x78zum5 x1q0g3np"><span class="x1lliihq x6ikm8r x10wlt62 x1n2onr6 xlyipyv xuxw1ft"><span class="xt0psk2"><span class="xjp7ctv"><a class="x1i10hfl xjbqb8w x1ejq31n x18oe1m7 x1sy0etr xstzfhl x972fbf x10w94by x1qhh985 x14e42zd x9f619 x1ypdohk xt0psk2 xe8uvvx xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x16tdsg8 x1hl2dhg xggy1nq x1a2a7pz xkrqix3 x1sur9pj xzsf02u x1s688f" href="https://www.facebook.com/charitine.xyde?__cft__[0]=AZUEWrymptatpfzGxd7cOj-kVYb6VFeG4jB1sInrS3cgVLY-x3zavOZVkAr7qXlWAFjozbTSfioE0LdMbKbGskCzZLAesifjQhzm5gtrMJUusecmW6lfvd2qTt2D00UtmEdjqF9GQWRYAX1quZmz2kf_10Epp1Zmvlu6pRk1SaaZFg&amp;__tn__=-UC%2CP-R" role="link" tabindex="0"><strong class="html-strong xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs x1s688f"><span class="html-span xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs">Χαριτίνη Ξύδη</span></strong></a><strong class="html-strong xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs x1s688f"><span class="html-span xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs">&nbsp;-f/b</span></strong></span></span></span></span></h2></span></div></div></div></span></div></div></div></div></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/8057153782525129620/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/06/blog-post.html#comment-form' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8057153782525129620'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3409832938095967179/posts/default/8057153782525129620'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tsak-giorgis.blogspot.com/2025/06/blog-post.html' title='Ωδή στην Λιλή Ζωγράφου'/><author><name>ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17237385636863730003</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwyfeYvDbmuJ3U8ykA61W5godjB10FIcq5mDj1wyWkubv6m8hChvUHquxjuRFcCC0rCfXmp2Q34craos-z_cN6WpxYSlcTCaLtOzHz5rI6mZnaMji67Xs5QOHF_cJpxewiGduiwKHaelk3RfsDRE8acstEIRSwnZrqKO4gyJVf3-rbuLMCXmITzs5PiLc/s72-c/509287990_10233268024216166_467688956841402350_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>If you would like to create a banner that links to this page (i.e. this validation result), do the following:
Download the "valid Atom 1.0" banner.
Upload the image to your own server. (This step is important. Please do not link directly to the image on this server.)
Add this HTML to your page (change the image src attribute if necessary):
If you would like to create a text link instead, here is the URL you can use:
http://www.feedvalidator.org/check.cgi?url=http%3A//tsak-giorgis.blogspot.com/feeds/posts/default
